Ο ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
18.80€
Συγγραφέας: ΚΙΡΚΕΓΚΩΡ, ΣΑΙΡΕΝ & ΝΗΣΙΩΤΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ
Έτος έκδοσης: 2019
ISBN: 978-960-04-4889-4
ΣΕΛ.: 392
Σχήμα: 15 Χ 22,5
Μετάφραση: Νησιώτης, Κώστας
Βάρος: 492.00 γραμ.
Μαλακό εξώφυλλο
ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κώστας Νησιώτης
«Με διαφορά ο πιο εξέχων διανοητής του 19ου αιώνα».
Ludwig Wittgenstein
Αναφερόμενος στον ρόλο του ως συγγραφέα, ο Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκωρ γράφει: «[...] σε ό,τι αφορά την έννοια της ύπαρξης και την έννοια της χριστιανοσύνης, ενεργώ σαν ένας κατάσκοπος που υπηρετεί μια ανώτερη υπηρεσία, αυτή μιας ιδέας. Δεν έχω κάτι νέο να διακηρύξω, ούτε την εξουσία να διακηρύξω, δεν λειτουργώ φανερά αλλά μυστικά [...] είμαι σαν ένας κατάσκοπος που πληροφορείται τις παρανομίες, τις απάτες και τις ύποπτες υποθέσεις, ένας που δεν παύει να παρακολουθεί, ενώ ο ίδιος βρίσκεται κάτω από την πιο αυστηρή παρακολούθηση [...]»
Ο Σαίρεν Κίρκεγκωρ, ο επονομαζόμενος Κατάσκοπος του Θεού, παρατηρεί με προσοχή το θρησκευτικό κατεστημένο της χώρας του, προκειμένου να διασαφηνίσει, για τον απλό άνθρωπο, την εικόνα του πραγματικού χριστιανού, επαναπροσδιορίζοντας τις θεμελιώδεις έννοιες της εσωτερικότητας και της πίστης.
«Δεν υπάρχει πάθος στη σοφία. Ο Κίρκεγκωρ ωστόσο ονομάζει την πίστη πάθος».
Ludwig Wittgenstein
Στο βιβλίο παρουσιάζεται η εξέλιξη της προσωπικότητας του φιλοσόφου-επιθεωρητή από τα νεανικά γραπτά του έως τα τελευταία του ημερολόγια. Πολλά από τα κείμενα μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Ο υπαρξιστής φιλόσοφος Søren Kierkegaard γεννιέται στις 5 Μαΐου 1813 στο Νίτορφ της Κοπεγχάγης. Είναι το έβδομο παιδί του Michael Pedersen Kierkegaard, ενός εύπορου υφασματέμπορου, και της δεύτερης γυναίκας του, της Anne Lund. Το 1830 γράφεται στη Θεολογική Σχολή. Εντρυφώντας στην αρχαία ελληνική γραμματεία, γοητεύεται από τον Σωκράτη, τον οποίο έχει πλέον ως πρότυπο. Το 1837 γνωρίζει τη Regine Olsen. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο του, μια κριτική σε νουβέλα του Hans Christian Andersen. Οι αλλεπάλληλες οικογενειακές τραγωδίες - η μητέρα του και πέντε από τα έξι αδέλφια του πεθαίνουν από αρρώστιες ή δυστυχήματα - τον ωθούν να αφιερώσει τη ζωή του στο «τι ακριβώς σημαίνει να είσαι χριστιανός στη σημερινή χριστιανοσύνη». Το 1841 ανακοινώνει στη Regine ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι μαζί, επειδή «λογοδοτεί σ’ ένα ανώτερο δικαστήριο». Υποβάλλει στη Θεολογική Σχολή το διδακτορικό του με θέμα τη σωκρατική ειρωνεία.
Το 1843 γράφει με ψευδώνυμο το Είτε-Είτε, που σηματοδοτεί την αφετηρία του φιλοσοφικού έργου του. Ακολουθούν, μεταξύ άλλων, με διαφορετικό πάντοτε ψευδώνυμο, τα εξής έργα: Η επανάληψη (1843), Φόβος και τρόμος (1843), Φιλοσοφικά ψιχία ή κνήσματα και περιτμήματα (1844), Έννοια της αγωνίας (1844), Πρόλογοι (1844), Στάδια στην πορεία της ζωής (1845), Δεκαοχτώ ευεργετικές ομιλίες 1842-1843 (1845) και Τρεις ομιλίες για φανταστικές περιπτώσεις (1845).
Η δεύτερη συγγραφική περίοδος, κατά την οποία το επίθετο Kierkegaard αντικαθιστά πλέον τα ψευδώνυμα, αρχίζει με τις Ευεργετικές ομιλίες για διάφορες περιστάσεις (1847). Ακούει για τον Δανό θεολόγο Adler, που καθαιρείται από την Εκκλησία, και γράφει το Βιβλίο για τον Adler. Το 1847 δημοσιεύει επίσης τα Έργα αγάπης, «αφιερωμένα σ’ εκείνον τον ένα που με χαρά και ευγνωμοσύνη ονομάζω αναγνώστη μου». Ολοκληρώνει τις Χριστιανικές ομιλίες, που κυκλοφορούν το 1848, τον «πιο αποδοτικό χρόνο που έχω ζήσει ως συγγραφέας». Γράφει το Ασθένεια προς θάνατον (1849), το οποίο θεωρεί το πιο σημαντικό θρησκευτικό έργο του, και την Εξάσκηση στον χριστιανισμό (1850). Το 1851 ακολουθούν τα εξής έργα: Άποψη του έργου μου ως συγγραφέα, Για την αυτοεξέταση που συνιστάται στη σύγχρονη εποχή.
Τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ο Kierkegaard βάλλει κατά του εκκλησιαστικού κατεστημένου μέσα από μια έντονα επικριτική αρθρογραφία στην εφημερίδα Πατρίς και στο δεκαπενθήμερο περιοδικό Στιγμή, το οποίο συντάσσει εξ ολοκλήρου.
Πεθαίνει στις 11 Νοεμβρίου 1855, σε ηλικία σαράντα δύο ετών.
