Συζητώντας με την Φραντζέσκα Βουλάγκα

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Φ.Β.: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις έναν μόνο συγγραφέα. Επειδή μου αρέσει πολύ η παιδική λογοτεχνία θα αναφερθώ στον αγαπημένο μας Ευγένιο Τριβιζά. Μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση οι τόσες πολλές ιστορίες που είναι μεν ξεχωριστές, αλλά πολλές φορές οι ήρωες τους με κάποιο τρόπο συναντιούνται. Πολλά βράδια μας κρατούν συντροφιά!

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Φ.Β.: Θυμάμαι αν γυρίσω τον χρόνο αρκετά χρόνια πίσω, ότι το πρώτο βιβλίο που διάβασα μόνη μου, ήταν ένα βιβλίο του Blyton Enid, με τίτλο “Περιπέτεια στο βουνό”. Οι ωραίες εικόνες που μου δημιουργήθηκαν από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, στάθηκαν η αφετηρία και ο λόγος που με ώθησε στον θαυμαστό κόσμο των βιβλίων και την ανάγνωση πολλών από αυτά.

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Φ.Β.: Σχεδόν σε όλη μου τη ζωή έως τώρα θυμάμαι να ασχολούμαι και να έχω να κάνω με παιδιά. Σπούδασα βρεφονηπιοκόμος, ασχολήθηκα για χρόνια με τη δημιουργική απασχόληση νηπίων και φυσικά τα τελευταία 12 χρόνια είμαι μητέρα δυο αξιολάτρευτων παιδιών. Η επαφή μου οπότε με τα παιδικά βιβλία ήταν πάντα μια αγαπημένη συνήθεια και τα τελευταία χρόνια καθημερινή. Εκείνο που με ώθησε να ξεκινήσω τη συγγραφή, ήταν αυτός ακριβώς ο συνδυασμός, η αγάπη μου για τα παιδικά βιβλία και η ακόμα πιο μεγάλη μου αγάπη για τα παιδιά. Η αθωώτητα τους και αυτή ακριβώς η λαχτάρα τους να ξεφυλλίζουν κάθε φορά ένα καινούριο παραμύθι , να χάνονται στις σελίδες του, να ταυτίζονται με τους ήρωες του, να τους αγαπάνε, να γελούν ή να συγκινούνται , να ταξιδεύουν νοερά σε άλλα μονοπάτια, είχαν σαν αποτέλεσμα σκέψεις και ιδέες να κατακλύσουν το μυαλό μου. Έτσι απλά! Αυτές οι σκέψεις και οι ιδέες κατάφεραν να γεμίσουν άσπρες κόλλες χαρτί και τελικά να γίνουν ιστορίες. Ιστορίες που περιμένουν να διαβαστούν!!!

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Ο Άι-Βασίλης και η μάγισσα Τιτώ”;

Φ.Β.: Ο Αι Βασίλης και η μάγισσα Τιτώ, είναι ένα παραμύθι που αποτυπώνει το νόημα της αληθινής αγάπης ξορκίζοντας την κακία. Η εικονογράφηση του σε αιχμαλωτίζει και σου κινεί το ενδιαφέρον να ανακαλύψεις την ιστορία, να ταξιδέψεις στον χώρο της φαντασίας και να φτάσεις έως τον Βόρειο Πόλο! Είναι ευχάριστο και διασκεδαστικό, αφού η εξέλιξη του και η εναλλαγή εικόνων, καταστάσεων και προσώπων, εξάπτει συνεχώς την φαντασία των παιδιών, χωρίς να τους προκαλεί ανία και οι σκανταλιές που επιδίδεται η μάγισσα Τιτώ είναι ήπιες, χωρίς να προκαλούν φόβο στους μικρούς αναγνώστες. Είναι ανατρεπτικό αλλά και διδακτικό, αφού η ξεχωριστή ηρωίδα του, καταφέρνει να αναθεωρήσει τις αρχικές της κακόβουλες προθέσεις, να αντιληφθεί τις αξίες της προσφοράς και της καλής συνεργασίας, να δημιουργήσει κοινωνικές σχέσεις φιλίας και έτσι να ανατρέψει το σύμβολο που εκπροσωπεί. Περνά πολλά μηνύματα και παρουσιάζει αξίες της ζωής, όπως είναι η αγάπη, η φιλία και ο σεβασμός. Επισημαίνει πως στην ζωή υπάρχει το καλό, υπάρχει όμως και το κακό και προβάλλει το ζήτημα της επιβολής της εξουσίας και τις παρενέργειες που επιφέρει στο κοινωνικό σύνολο, όταν αυτή χρησιμοποιείται με λάθος τρόπο. Προβάλλει θέματα και ζητήματα που απασχολούν και ταλαιπωρούν τους μικρούς μου φίλους -όπως για παράδειγμα, αν ο Αι-Βασίλης θα προλάβει να μοιράσει τα δώρα τους- και ταυτόχρονα τους παρακινεί να νικούν τους φόβους τους, να μαθαίνουν να διαχειρίζονται καταστάσεις της καθημερινής τους ζωής και να αντιμετωπίζουν τα εμπόδια που συναντούν, όπως άλλωστε έκαναν και τα ξωτικά.

Ερώτηση 5η: Η μάγισσα Τιτώ προσπαθεί να χαλάσει τα Χριστούγεννα και τη χαρά των εορτών που αισθάνονται τα ξωτικά και ο Άι-Βασίλης. Οι καλόκαρδες ψυχές και η χαρά μπορούν να ανακόψουν κάθε κακία; Ποια είναι η άποψή σας;

Φ.Β.: Η καλοσύνη και η χαρά μπορούν να ανακόψουν κάθε κακία στα παραμύθια σίγουρα! Και επειδή μου αρέσουν πολύ τα παραμύθια προσπαθώ να σκέφτομαι πως και η ζωή η ίδια είναι ένα παραμύθι και ο καθένας μας ζει το δικό του. Οπότε ακόμα και στην ζωή προσπαθώ να εστιάζω πάντα σε οτιδήποτε καλό μπορώ να αποκομίσω απο μια κατάσταση ή μια σχέση..Οι έννοιες της καλοσύνης, της κακίας και της χαράς είναι πολύπλευρες, πολυσδιάστατες και διαφορετικά αντιληπτές από τον καθένα μας. Το σίγουρο είναι ότι δύσκολα θα μπορούσα να τις αναλύσω και δεν είμαι και η ειδική άλλωστε. Υπάρχουν άνθρωποι αλλά και ήρωες βιβλίων και παραμυθιών που είναι ταγμένοι στο καλό και κάποιοι άλλοι στο κακό. Ορισμένοι από αυτούς που έχουν για σύμμαχο τους την κακία, ελάχιστοι θα ήθελα να ελπίζω, βλάπτουν συνειδητά τους άλλους, αλλά δεν θέλω να σταθώ σε αυτούς. Όσον αφορά στην παιδική λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια έχουμε την τάση να ανακαλύπτουμε τα αίτια πίσω από την κακή συμπεριφορά. Κάποιοι άνθρωποι ή και ήρωες παραμυθιών όπως και η δική μου ηρωίδα η μάγισσα Τιτώ, απλά δεν έχουν νιώσει την μαγεία της αγάπης και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να εκφραστούν με γνώμονα αυτήν και στην συνέχεια να την μεταδόσουν στους γύρω τους. Πιστεύω όμως ότι σε αυτήν την περίπτωση είναι όλα θέμα συγκυριών και ότι αν εμφανιστεί ένας άνθρωπος στην ζωή τους την κατάλληλη στιγμή και καταφέρει να τους μυήσει στην αγάπη, θα καταφέρουν να τους κάνουν να ανακόψουν από κάθε κακία. Αυτό κατάφεραν να κάνουν άλλωστε και τα αγαπημένα μου ξωτικά αλλά και ο Αι-Βασίλης που βρέθηκαν στην ζωή της μάγισσας Τιτώς!Οι καλόκαρδες αυτές ψυχές με την χαρά τους για σύμμαχο κατάφεραν να ανακόψουν τις κακίες της.

Ερώτηση 6η: Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει και τον πιο μονόχνωτο ή/και κακόψυχο άνθρωπο να αλλάξει γνώμη και συμπεριφορά;

Φ.Β.: Καταρχάς θα έλεγα ότι είναι πολύ εύκολο στην εποχή μας να κρίνουμε τους ανθρώπους και ακόμη πιο εύκολο αν είναι διαφορετικοί από εμας. Τις περισσότερες φορές δεν έχουμε καν σκεφτεί ότι μπορεί απλά να μην έχουν διδαχτεί τους ίδιους κανόνες ευγενείας με εμας και βιαζόμαστε να βγάλουμε αρνητικά συμπεράσματα για αυτούς. Δεν αναρωτιόμαστε τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο μονόχνωτο ή και κακόψυχο και τι κρύβεται πίσω από την άσχημη συμπεριφορά του. Εφόσον το καταφέρουμε αυτό ,ένα πράγμα μπορώ να σκεφτώ μόνο ότι μπορεί να αλλάξει έναν κακόψυχο άνθρωπο και την άσχημη συμπεριφορά του. Η αγάπη! Άν ένας άνθρωπος είναι αγενής, εχθρικός και απότομος θα πρέπει να βάλουμε τα δυνατά μας και χαμογελώντας να τον αντιμετωπίσουμε. Πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχει κάτι αφοπλιστικό σε αυτού του είδους την αντίδραση. Κοντοστέκονται, αντιλαμβάνονται την άσχημη συμπεριφορά τους και εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι κάποιες φορές δεν είναι απαραίτητο να βγάλουμε ορισμένους ανθρώπους από την ζωή μας, αντί να προσπαθούμε να τους χειριζόμαστε επανειλημμένα με καλοσύνη.Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται χρόνος και υπομονή.

Ερώτηση 7η: Πιστεύετε στη μαγεία των Χριστουγέννων;

Φ.Β.: Πιστεύω ότι, πάντα θα κουβαλάω το παιδί που κάποτε ήμουν, μέσα μου, όσο και να μεγαλώνω. Παρόλο που για μεγάλο διάστημα, οι γιορτές των χριστουγέννων μου προκαλούσαν μια γλυκιά μελαγχολία, τα τελευταία δώδεκα χρόνια, ξαναβρήκα την μαγεία των χριστουγέννων μέσα στα μάτια των δυο παιδιών μου. Αυτό που βλέπω στα μάτια τους, αυτό είναι για εμένα μαγεία! Πολλές φορές ακόμη και τώρα αναπολώ την εποχή που τα όνειρα μου πραγματοποιούνταν ως δια μαγείας και την αίσθηση που είχα ότι όλα είναι δυνατά! Αυτό ακριβώς προσπαθώ να κάνω και με τα παιδιά μου τώρα. Τους μιλάω για τον Αι-Βασίλη, γιατί στην ηλικία που είναι, έχουν ανάγκη να πιστέψουν στην μαγεία, έχουν ανάγκη να πιστέψουν σε ότι ονειρεύονται και να περιμένουν απλά τα όνειρα και οι επιθυμίες τους να πραγματοποιηθούν. Στην δική μας την οικογένεια την μαγεία των χριστουγέννων την βιώνουμε σε όλα όσα μοιραζόμαστε μαζί, στο γιορτινό μας το τραπέζι με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, στα κάλαντα που θα πούμε την παραμονή των Χριστουγέννων και στα δώρα που θα πάρουμε αμέσως μετά,στο γράμμα που θα στείλουμε στον Αι-Βασίλη και στο γάλα και τα μπισκότα που θα του αφήσουμε στο τζάκι το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, στις χριστουγεννιάτικες συνταγές απο γλυκίσματα που θα φτιάξουμε παρέα και θα μοσχοβολούν στο σπίτι μας, στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες που θα διαβάσουμε πριν κοιμηθούμε, στα πολύχρωμα φωτάκια και στολίδια που στολίζουν το σπίτι μας και τέλος στην καθιερωμένη μας φωτογραφία μπροστά στο δέντρο μαζί με τα όλα τα δώρα των Χριστουγέννων!! Πιστεύω ότι όλα όσα χρειαζόμαστε είναι.... η αγάπη.... η πίστη.... και μια μικρή δόση μαγείας!!!!

Ερώτηση 8η: Στο τέλος του βιβλίου σας βλέπουμε διάφορες συνταγές χριστουγεννιάτικων εδεσμάτων. Ποιο είναι το αγαπημένο σας και γιατί;

Φ.Β.: Για εμένα το καλύτερο επιδόρπιο για το γιορτινό τραπέζι είναι ο κουραμπιές, το αναφέρω άλλωστε και στο βιβλίο μου!Το προτιμώ σίγουρα από τον ανταγωνιστή του, το μελομακάρονο και πιστεύω ότι είναι το απόλυτο χιονάτο γλύκισμα των Χριστουγέννων! Είναι αυτό που δεν θα λείπει σίγουρα από το σπίτι μας τις ημέρες αυτές. Το άρωμα από το κονιάκ και γενικά το άρωμα τους όταν ψήνονται με ταξιδεύει στην παιδική μου ηλικία, τότε που ήμουν εγώ παιδί και βοηθούσα την μαμά μου να τους φτιάξει. Κάθε χρόνο τώρα λαχταράω να τους φτιάχνω με τα παιδιά μου και να τους θαυμάζουμε στο τέλος όλοι μαζί, στις χριστουγεννιάτικες πιατέλες, που φιγουράρουν στολισμένοι με μπόλικη ζάχαρη άχνη και κάθε φορά να λέμε ότι μας μοιάζουν με χιονισμένα βουνά και να ταξιδεύουμε νοερά για λίγο σε ωραία χειμωνιάτικα τοπία!

Ερώτηση 9η: Ως μητέρα και παιδαγωγός θεωρείτε ότι τα παραμύθια είναι ένα ιδιαίτερο και σημαντικό εργαλείο για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών;

Φ.Β.: Πιστεύω πως τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να περάσουν από το μονοπάτι της παιδικότητας στην ωριμότητα και την ενήλικη ζωή. Τα παραμύθια αναπτύσσουν δημιουργικά την φαντασία τους. Μέσα από αυτά, τα παιδιά μαθαίνουν να νικούν τους φόβους τους και μαθαίνουν να διαχειρίζονται τις δυσκολίες της καθημερινής τους ζωής. Πολλές φορές τους δίνουν την ευκαιρία να εκφράσουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους. Ένα καλό βιβλίο, βοηθάει να γνωρίσει ένα παιδί τον κόσμο γύρω του, να αναπτύξει την θετική πλευρά της προσωπικότητας του και τις κοινωνικές ευαισθησίες του. Τους φέρνει επίσης σε επαφή με διάφορες αξίες της ζωής, όπως για παράδειγμα την αγάπη, την οικογένεια, την φιλία, τον σεβασμό και πολλά άλλα. Σίγουρα είναι λοιπόν, ένα σημαντικό εργαλείο για την διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και της προσωπικότητας τους.

Ερώτηση 10η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Φ.Β.: Θα ήθελα να τους πω κάτι πολύ επίκαιρο. Να απολαμβάνουν στο έπακρο την κάθε στιγμή , την κάθε ημέρα που περνά, να κυνηγούν τα όνειρα τους, να θέτουν στόχους και να προσπαθούν να τους πραγματοποιούν και να απολαμβάνουν τα “δεδομένα” και τα πολύ απλά καθημερινά πράγματα, γιατί είναι πολύτιμα.

Ερώτηση 11η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Φ.Β.: Είμαι έτοιμη τώρα που κοντεύουμε να κλείσουμε ένα χρόνο από την κυκλοφορία του πρώτου μου βιβλίου, να κάνω το επόμενο συγγραφικό μου βήμα. Νιώθω την ανάγκη πλέον να ανασύρω απο το συρτάρι και άλλες ιστορίες που περιμένουν και αυτές να ζωντανέψουν και να διαβαστούν. Ίσως ακόμη και η Τιτώ να κάνει την εμφάνιση της σε νέες περιπέτειες! Εννοείται πως θα ήμουν ευγνώμων αν ακολουθούσε η έκδοση και άλλων βιβλίων μου.

Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Φ.Β.: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία σας και τις ευχές!!! Εύχομαι καλές γιορτές να έχουμε όλοι!

Η Φραντζέσκα Βουλάγκα γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1983 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται εκεί. Είναι απόφοιτος της Παιδαγωγικής Σχολής του Ο.Α.Ε.Δ., του τμήματος Βρεφονηπιοκομίας, με σπουδές αγγλικής και γαλλικής γλώσσας. Στον ιδιωτικό τομέα, αρχικά, εργάστηκε ως παιδαγωγός, σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, και ταυτόχρονα ασχολήθηκε με τη φροντίδα και τη δημιουργική απασχόληση βρεφών και νηπίων. Από το 2008 και εφεξής είναι δημοτική υπάλληλος αορίστου χρόνου στον Δήμο Θεσσαλονίκης, τα τελευταία χρόνια εκ των οποίων εργάζεται ως διοικητική υπάλληλος στη διεύθυνση των παιδικών σταθμών. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Η μεγάλη της αγάπη για τα παιδιά ήταν αυτή που την ενέπνευσε και την οδήγησε να ασχοληθεί με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων.

Ο Αϊ-Βασίλης και η Μάγισσα Τιτώ

Το ηµερολόγιο των ξωτικών δείχνει πρώτη του µηνός. Επιτέλους ήρθε ο µήνας των Χριστουγέννων. Τα ξωτικά φόρεσαν τα µυτερά µποτάκια τους στο δάσος για να πάνε, καυσοξυλάκια κόψανε, τα ρίξανε στη φωτιά, και οι µηχανές των Χριστουγέννων πήρανε µπροστά! Από την άλλη, η πανούργα η µάγισσα Τιτώ, που καταστρώνει σχέδια εξόντωσης των Χριστουγέννων, µε το µαγικό σκουπόξυλό της, αταξία προκαλεί και κακό χαµό! Η µαγεία των Χριστουγέννων, όµως, καθώς και οι µαγικές λέξεις και η καλή διάθεση των ξωτικών, οι τεράστιες δόσεις αστερόσκονης και χρυσόσκονης, η νύχτα των ευχών, ξόρκια και φίλτρα µαγικά και τέλος η πολύτιµη συµβολή του Αϊ-Βασίλη ανατρέπουν τα σχέδια της µάγισσας Τιτώς!

Συζητώντας με τη Μαρία Σκούλου

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

M.Σ.: Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να απαντήσω σ’αυτήν την ερώτηση επειδή όλοι οι συγγραφείς είναι μοναδικοί και η γραφή του κάθε συγγραφέα έχει κάτι ξεχωριστό. Αλλά αφού θέτετε έτσι το ερώτημα, ο αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Ντοστογιέφσκι. Γενικά μου αρέσει πολύ η ρώσικη λογοτεχνία. Ξεχωρίζω όμως τον Ντοστογιέφσκι επειδή οι ήρωες του είναι απλοί και καθημερινοί.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

M.Σ.: Το πρώτο βιβλίο που είχα διαβάσει είναι ο Γάτος Γιούρι..

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

M.Σ.: Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νομίζω ότι ήτανε μία εσωτερική ανάγκη να δημιουργώ χαρακτήρες που δίνουν τηδικήτους οπτική για την πραγματικότητα.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Το χελιδόνι και η βελανιδιά”;

M.Σ.: Το χελιδόνι και η βελανιδιά είναι ένα παραμύθι που απευθύνετε κυρίως σε παιδιά (αλλά όχι μόνο) και σκοπό έχει να φέρει λίγο πιο κοντά στην καθημερινότητα του παιδιού την απώλεια. Η απώλεια είναι ένα κομμάτι της ζωής μας με το οποίο θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε. Όλοι έχουμε χάσει κάποιον παππού ή κάποια γιαγιά.

Ερώτηση 5η: Πώς σας γεννήθηκε η ιδέα της συγγραφής της συγκεκριμένης ιστορίας;

M.Σ.: Ήθελα να γράψω κάτι που θα βοηθήσει τα παιδιά να εξοικειωθούν με την απώλεια, που θα βοηθήσει τα παιδιά στην ανάπτυξη τους.

Ερώτηση 6η: Το χελιδόνι ζει μία τραγική απώλεια. Θεωρείτε ότι ο άνθρωπος μπορεί να διαχειριστεί με εύκολο τρόπο την απώλεια;

M.Σ.: Φυσικά όχι. Η απώλεια είναι κάτι που μπορεί πολύ δύσκολα να διαχειριστεί ένας άνθρωπος και κυρίως ένα παιδί.

Ερώτηση 7η: Η βελανιδιά θα γίνει ο παρηγορητής για το χελιδόνι. Πιστεύετε ότι ένας δικός μας άνθρωπος μπορεί να γίνει το στήριγμα για κάθε αναποδιά ή κακό γεγονός που θα έρθει στη ζωή μας;

M.Σ.: Φυσικά. Πάντα υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορεί να μας στηρίξει σε μία δύσκολη στιγμή στη ζωή μας.

Ερώτηση 8η: Το βιβλίο σας είναι ένα παραμύθι με πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα. Ένα παιδί μπορεί να διαχειριστεί μία κατάσταση πιο εύκολα από έναν ενήλικα ή όχι; Ποια είναι η προσωπική σας άποψη;

M.Σ.: Νομίζω ότι ένα παιδί θα διαχειριστεί διαφορετικά μία κατάσταση απ’ ότι ένας ενήλικας. Σίγουρα το παιδί νιώθει σε μεγαλύτερη ένταση τα συναισθήματα.

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

M.Σ.: Θα ήθελα να πω στους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του βιβλίου μου να αφήσουν το βιβλίο να τους συνεπάρει. Να πετάξουν με το χελιδόνι και να βιώσουν μαζί του την εμπειρία αυτή που οδηγεί στην αυτονομία..

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

M.Σ.: Σκέφτομαι πολλά. Το επόμενο συγγραφικό μου βήμα μπορεί να είναι στο χώρο του παιδικού βιβλίου, αλλά και του ιστορικού μυθιστορήματος.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Η Μαρία Σκούλου γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Είναι κοινωνική λειτουργός και εργάζεται στην ειδική αγωγή. Τα μεταπτυχιακά της είναι στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στην Ειδική Αγωγή στα πανεπιστήμια InstituteofEducation\ UniversityofLondonκαι \ Τμήμα Εκπαίδευσης & Αγωγής στην προσχολική \ ηλικία ΕΚΠΑ.

Το διήγημα «Το Αηδόνι και η βελανιδιά» είναι το πρώτο διήγημα της συγγραφέως που εκδίδεται. Το παιδικό της διήγημα “Το σαλιγκάρι που ήθελε να φτάσει στο φεγγάρι” έχει βραβευτεί με το Β΄ βραβείο από το λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος.

Ποιήματα της έχουν βραβευθεί από την UNESKO, το 2016 (Β΄ βραβείο), την Πανελλήνια Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών και διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.

Επίσης η ποιητική της συλλογή “Slide one: Το πευκοδάσος” έχει βραβευτεί με το Α΄ βραβείο αφηγηματικής ποίησης από την International Academy of Art, από την οποία η συγγραφέας έχει λάβει το διδακτορικό της στην ποίηση.

ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΚΑΙ Η ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

Η τρυφερή ιστορία του χελιδονιού είναι η ιστορία της ζωής μας. Η αναζήτηση, η απορία, η οικογένεια, η ζωή και η απώλεια περνούν από τη συγγραφέα με απλό τρόπο μέσα από πανέμορφες εικόνες αστερόσκονης και συμπαντικής αναζήτησης.

Η βελανιδιά γίνεται η μάνα γη, ο φύλακας άγγελος μαθαίνοντας στο χελιδόνι, μέσα από μυστικές συμφωνίες με το φεγγάρι και τ’ αστέρια, την αυτονομία και τη συμφιλίωση με το παρελθόν. Η σχέση της με το  χελιδόνι ξυπνά στα παιδιά συναισθήματα αγάπης, τρυφερότητας  για τα ζώα, τη φύση και ό,τι μας περιβάλλει.

«Θέλω να πω τόσο πολλά, μα δεν βρίσκω το θάρρος. Θέλω να δώσω τόση αγάπη, μα νομίζω ότι οι πόρτες έχουν κλείσει. Ποτέ δεν ήθελα τα φύλλα να στέκονται μόνα τους στα κλαδιά των δέντρων. Πάντα ήθελα να τους κάνω παρέα. Νομίζω, όμως, τώρα ότι ρίζωσα σ’ αυτήν τη γη που νερό δεν δίνει. Τα κλαδιά των δέντρων είναι πυκνά και δεν μπορώ να ανέβω. Οι πλαγιές έχουνε γίνει δύσβατες, δεν είναι πια για μένα. Δεν ξέρω αν ο ουρανός χωράει την ανάσα μου».

«Τι ήταν αυτά; Ποιος τα έλεγε;» σκεφτόταν η βελανιδιά, όταν, ξαφνικά, γέρνοντας το αριστερό κλαδί της προς τη διπλανή λιμνούλα ……

Συζητώντας με τη Ζωή Σαββάκου

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Ζ.Σ.: Αν εννοείτε παιδικών βιβλίων, τα τελευταία χρόνια μου αρέσουν πολύ τα βιβλία της Κατρίνας Τσάνταλη, μα και αρκετών ξένων συγγραφέων όπως ο Peter Raynolds. Γενικά για βιβλία ενηλίκων έχω μια αγάπη στον Fredrik Backman και στον Nicolas Barreau.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Ζ.Σ.: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα μόνη μου σε ηλικία 6 ετών ήταν το βιβλίο «Κατερίνα» της Γαλατείας Γρηγοριάδου Σουρέλη. Νομίζω δεν θα το ξεχάσω ποτέ!

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Ζ.Σ.: Από παιδί είχα μεγάλη ανάγκη να γράφω για να εκφράζομαι και να αποφορτίζομαι. Νομίζω η ιδέα της συγγραφής και πιο συγκεκριμένα της συγγραφής παιδικών βιβλίων, ήρθε όταν άρχισα να εργάζομαι ως νηπιαγωγός. Μέσα από το επάγγελμά μου ήρθα σε επαφή με πάρα πολλά είδη παιδικών βιβλίων και διαπίστωσα πόσο μπορούν να αγγίξουν ένα παιδί και πόσο χρήσιμο εργαλείο μπορούν να γίνουν και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κάπως έτσι μου γεννήθηκε η ανάγκη να επικοινωνήσω κι εγώ τις δικές μου σκέψεις στα παιδιά με αυτό το γλυκό τρόπο.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Η δεσποινίς Νευρανθία & ο κοκκινολαίμης”;

Ζ.Σ.: Είναι μια ιστορία αρκετά συναισθηματικού χαρακτήρα, μιας και μιλά για την αγάπη και το νόημα που δίνει στη ζωή μας. Πρόκειται για ένα γλυκό παιδικό βιβλίο, κατανοητό θεωρώ από κάθε ηλικία και αρκετά άμεσο, που δείχνει πόσο σημαντικό είναι να έχουμε αγάπη και τρυφερότητα γύρω μας, μιας και με αυτήν μπορεί να αλλάξει όλος μας ο κόσμος.

Ερώτηση 5η: Η δεσποινίς Νευρανθία έχει πολλά νεύρα και δε μιλάει σε κανέναν. Πιστεύετε ότι πάντα μία τέτοια συμπεριφορά “κρύβει” καταστάσεις από την παιδική ηλικία;

Ζ.Σ.: Όχι πάντα και όχι απαραίτητα, ωστόσο υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις. Το περιβάλλον που μεγαλώνουμε από παιδιά και στο οποίο διαμορφώνεται ο χαρακτήρας μας, σίγουρα παίζει πάντα καθοριστικό ρόλο για την εξέλιξή μας. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε περιπτώσεις που μπορεί στην πορεία της ζωής μας να έχουν συμβεί γεγονότα τόσο κομβικά ώστε να μας αλλάξουν τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Η δεσποινίς Νευρανθία όμως εδώ ανήκει στην πρώτη περίπτωση, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε ένα σημείο του βιβλίου.

Ερώτηση 6η: Η Νευρανθία οτιδήποτε έχει σχέση με χαρά, χαμόγελα και αγάπη το σνομπάρει και του γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη καθώς στη ζωή χρειάζεται μόνο υπευθυνότητα και σκηλρή δουλειά. Πού θεωρείτε ότι οφείλεται αυτή η στάση ζωής αντίστοιχων ανθρώπων με τέτοια μόνο ζωής και πεποιθήσεις;

Ζ.Σ.: Κοιτάξτε όπως ανέφερα και παραπάνω πολλές φορές έτσι μαθαίνουμε από μικροί ότι είναι ο «σωστός» και ενδεδειγμένος τρόπος ζωής, ωστόσο σίγουρα, ειδικά στις μέρες μας που η καθημερινότητά μας είναι περισσότερο πιεσμένη και οι στιγμές χαλάρωσης λιγοστεύουν, πολλοί άνθρωποι «ξεχνούν» ή και δεν προλαβαίνουν, να δώσουν σημασία στις μικρές στιγμές που ομορφαίνουν τη ζωή μας. Τρέχουν πίσω από τις ευθύνες και είναι φυσικό οι προτεραιότητες καμιά φορά να αλλάζουν. Ένας ήρεμος καφές στο μπαλκόνι με ένα φίλο, μια αγκαλιά με το σύντροφό τους, ένα χαμόγελο του παιδιού τους, καμιά φορά πάνω στο τρέξιμο της επιβίωσης θεωρούνται δεδομένα και μπαίνουν στην άκρη.

Ερώτηση 7η: Ένας μικρός κοκκινολαίμης θα αλλάξει τη ζώη της. Κατά την προσωπική σας και επαγγελματική σας εμπειρία, ως εκπαιδευτικός και γνώστρια της σχολικής ψυχολογίας μετά από το σεμινάριο που παρακολουθήσατε, είναι εφικτό ένα γεγονός να αλλάξει όλη την κοσμοθεωρία κάποιου ή χρειάζεται και κάτι ακόμα, και τι θα μπορούσε να είναι αυτό ή αυτά;

Ζ.Σ.: Γενικά θεωρώ ότι μερικά από τα πιο μικρά πράγματα έχουν τη δύναμη να αλλάξουν ολόκληρή τη ζωή κάποιου. Ειδικά σε έναν άνθρωπο σαν τη Νευρανθία που η έλλειψη αγάπης και τρυφερότητας από τη ζωή της είναι εμφανής, αρκεί μια μικρή δόση για να ξεδιπλώσει όλο το μεγαλείο που κρύβει στην ψυχή του. Φυσικά όσο πιο ανοιχτοί είμαστε και δεκτικοί σε νέες προκλήσεις και συναισθήματα, τόσο πιο εύκολα μπορεί να πετύχουμε την αλλαγή.

Ερώτηση 8η: Ποιο ήταν το έναυσμα για να γράψετε τη συγκεκριμένη παιδική ιστορία;

Ζ.Σ.: Νομίζω η περίοδος της πανδημίας με επηρέασε αρκετά. Οι άνθρωποι γίναμε περισσότερο νευρικοί, κλειστήκαμε περισσότερο στον εαυτό μας κι απομονωθήκαμε. Το μόνο που έσωζε την ψυχική μας υγεία ήταν η αγάπη των πολύ κοντινών μας ανθρώπων. Κάπως έτσι σκέφτηκα να γράψω ένα παραμύθι για έναν χαρακτήρα περισσότερο μονόχνοτο και νευρικό και βγήκε η δεσποινίς Νευρανθία, η οποία είχε τρομερή ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Ζ.Σ.: Να μην ξεχνούν τι είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή μας!

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Ζ.Σ.: ‘Ηδη από τις εκδόσεις The book project κυκλοφόρησε μόλις ένα εντελώς διαφορετικό παιδικό βιβλίο μου, «Η Άρτεμη και το παντελόνι», μέρος της σειράς «Ιστορίες από τον Όλυμπο», που πραγματεύεται καταστάσεις και ανησυχίες ενός καθημερινού σύγχρονου κοριτσιού, που σπάει τα στερεότυπα, με μερικές δόσεις στοιχείων από τη θεά Άρτεμη της μυθολογίας.

Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Ζ.Σ.: Εγώ σας ευχαριστώ!

Η Ζωή Σαββάκου γεννήθηκε το 1992 στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε το 2014 τις σπουδές της στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και από τότε εργάζεται ως νηπιαγωγός στην ιδιωτική εκπαίδευση. Στη δουλειά της θεωρεί πολύ σημαντικό προσόν το κομμάτι της ενσυναίσθησης και της κατανόησης της ψυχολογίας του παιδιού, για τον λόγο αυτό έχει παρακολουθήσει το ετήσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Σχολικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η καθημερινή ενασχόληση και η ουσιαστική επαφή της με τα παιδιά τής δημιούργησαν την ανάγκη να μοιραστεί τις ιστορίες της μαζί τους κι έτσι ξεκίνησε η συγγραφική της πορεία. Εξαιτίας της αγάπης της για τη συγγραφή έχει συμμετάσχει και ολοκληρώσει εκπαιδευτικά προγράμματα δημιουργικής γραφής διηγήματος, παραμυθιού κ.ά. Με τα βιβλία της ελπίζει να δημιουργήσει ξεχωριστές και όμορφες αναμνήσεις στους μικρούς της αναγνώστες. 

Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΝΕΥΡΑΝΘΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΚΚΙΝΟΛΑΙΜΗΣ

Η δεσποινίς Νευρανθία ήταν γεμάτη νεύρα. Την ενοχλούσε ο ήλιος, τα λουλούδια, οτιδήποτε φωτεινό, γλυκό, ζεστό ή τρυφερό της ήταν ανυπόφορο. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, όλα του κόσμου τα όμορφα για εκείνη ήταν περιττά. "Δεν χρειάζεται η χαρά για να συνεχιστεί η ζωή μας, αρκεί η υπευθυνότητα και η σκληρή δουλειά", έλεγε και άφηνε το χώμα να ξεραθεί, ξερίζωνε τα μικρά βλασταράκια, έδιωχνε τα πουλιά μέχρι... που στο παράθυρό της εμφανίστηκε ένας τόσος δα μικρός Κοκκινολαίμης μ' ένα όμορφο, μελαγχολικό κελάηδημα. Άραγε, η ομορφιά, η αθωότητα, η γλυκειά συνήθεια θα μπορέσουν να αλλάξουν τη διάθεση της δεσποινίδος Νευρανθίας;

Συζητώντας με την Ειρήνη Μακρυδάκη

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

E.M.: Αγαπημένη μου συγγραφέας είναι η Πηνελόπη Δέλτα και από τους ξένους συγγραφείς ο Ρώσος  Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

E.M.: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα και κυριολεκτικά μαγεύτηκα, ήταν της Αγκάθα Κρίστι "Δέκα μικροί νέγροι". 

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

E.M.: Αυτό που με ώθησε να ξεκινήσω τη συγγραφή παιδικών βιβλίων είναι η αγάπη μου για τα παιδιά. Η συγγραφή, είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, ο οποίος μου ανοίγει συναρπαστικές οδούς συνδιαλλαγής μαζί τους. Παράλληλα μου δίνει τη δυνατότητα να αφήσω μία μικρή παρακαταθήκη ντυμένη σε ένα υπέροχο περιτύλιγμα που λέγεται παραμύθι!! στις επόμενες γενιές.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Ρήγας Κ9”;

E.M.: Ο Ρήγας Κ9 είναι ένα βιβλίο που προάγει τον αλτρουισμό, τον εθελοντισμό, τη φιλοζωία και την αγάπη και τον σεβασμό για το περιβάλλον και τον χώρο που ο δημιουργός μάς χάρισε...

Ο πρωταγωνιστή μας ο Ρήγας, αντισυμβατικός κι επαναστάτης, όπως καταλαβαίνετε δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή του ονόματός του, παίρνει ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά: βλέπει, σχολιάζει και μάς μεταφέρει τις απόψεις του αλλά και όλων των άλλων ζώων για τον κόσμο. Βοηθάει με τον τρόπο του στην αλλαγή της συμπεριφοράς των παιδιών προς τα ζώα. Τους μαθαίνει ότι τα ζώα είναι συναισθανόμενα όντα, τα οποία βιώνουν τον πόνο, τη δίψα, την εγκατάλειψη καθώς και κάθε μορφή κακοποίησης που υφίστανται από τους ανθρώπους

Ερώτηση 5η: Τα αδέσποτα ζώα αντί να μειώνονται, αυξάνονται. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

E.M.: Η αύξηση που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια στα αδέσποτα είναι κυριολεκτικά μια σύγχρονη πληγή για την κοινωνία μας. Βασική αιτία θεωρώ την πνευματική  πτώχευση και την επικράτηση του υλιστικού Πνεύματος στη ζωή μας, που δυστυχώς έχει επικρατήσει τις τελευταίες δεκαετίες. Γίναμε όλοι ευάλωτοι στην υιοθέτηση φθηνών προτύπων ζωής, που χαρακτηρίζονται από ρηχή... για να μην σας πω μηδενική σκέψη... κι έλλειψη ενσυναίσθησης. 

Έναν άλλο λόγο, τον οποίο θεωρώ ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο, ήταν η έλλειψη αυστηρού νομικού πλαισίου, ώστε να τιμωρούνται  οι παραβάτες.

Ερώτηση 6η: Ο Ρήγας θα αποδειχθεί ένας ικανός σκύλος και μέσα από τις περιπέτειες θα μας διδάξει πολλά πράγματα. Για ποιον λόγο θελήσατε να γράψετε μία τέτοια ιστορία;

E.M.: Ο Ρήγας είναι ένας επαναστάτης!!!!.

Δεν μπορεί να αποδεχτεί την κατάφορη παραβίαση των δικαιωμάτων όλων των ζώων. Έτσι, λοιπόν, με όπλα του τον αλτρουισμό, τον εθελοντισμό και την αγάπη ξεκινάει έναν μαραθώνιο αγώνα να αφυπνίσει όλα τα αδέσποτα της παρέας του και κατ'επέκταση όλα τα παιδιά του κόσμου και φυσικά  όλους εμάς τους μεγάλους. 

Μπήκα στη διαδικασία να γράψω αυτό το βιβλίο, γιατί έχω περίσσευμα αγάπης για τη φύση και κάθε έμβιο πλάσμα και ον πάνω στον πλανήτη. Και ακόμα γιατί θεωρώ ότι η κακοποίηση των ζώων δεν αποτελεί έγκλημα μόνο σε βάρος των ζώων αλλά είναι ένα Έγκλημα που στρέφεται τελικά σε βάρος της κοινωνίας μας και πρέπει να δουλέψουμε από πολύ μικρή ηλικία με τα παιδιά μας. Μόνο έτσι θα καλλιεργηθεί η φιλοζωία στις επόμενες γενιές. 

Ερώτηση 7η: Όπως οι άνθρωποι έτσι και τα ζώα έχουν δικαιώματα. Γιατί ο άνθρωπος δε σέβεται αυτά τα πανέμορφα τετράποδα; Ποια είναι η άποψή σας;

E.M.: Δυστυχώς πάρα πολλοί άνθρωποι, όχι μόνο δεν σέβονται τα ζώα και κάθε πλάσμα πάνω σε αυτό τον Πλανήτη, αλλά είναι οι ίδιοι που τα κακομεταχειρίζονται και τα βασανίζουν. Είναι άνθρωποι χωρίς  ευσυνειδησία και αξιακές βάσεις για να κατανοήσουν ότι τα ζώα δεν είναι αντικείμενα αλλά, αντιθέτως, απολύτως συναισθανόμενα και νοήμονα πλάσματα.

Οι άνθρωποι αυτοί διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τα άλλα ζώα κι έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο πλανήτης μας κι ο κόσμος ολόκληρος τους ανήκει... Θεωρούν τον εαυτό τους προνομιούχο ΟΝ!!! στο ζωικό μας κόσμο και τολμώ να πω ότι κουβαλάνε πολλά εσωτερικά δικά τους προβλήματα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια... θα τους οδηγήσουν σε εγκλήματα και σε βάρος των συνανθρώπων τους στη συνέχεια.

Ερώτηση 8η: Θεωρείτε ότι μέσω της ιστορίας σας θα καταφέρουν οι άνθρωποι να αφυπνιστούν;

E.M.: Πάντα όταν γράφω ένα βιβλίο, πιστεύω ακράδαντα μέσα μου ότι θα επηρεάσει τους ανθρώπους που θα το διαβάσουν... ειδικά τα παιδιά. Είμαι σίγουρη κι ελπίζω ότι εκπαιδεύοντας σωστά τα παιδιά μας θα καταφέρουν να εκπαιδεύσουν κι αυτά πιο σωστά τις επόμενες γενιές... Άρα θα γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

E.M.: Απευθυνόμενη στους αναγνώστες μας θα ήθελα να τους παρακαλέσω να είναι επιλεκτικοί στην αναγνωσιμότητα ενός καλού βιβλίου. Παρά την οικονομική κρίση θεωρώ ότι ένα  καλό βιβλίο δεν έχει μεγάλο κόστος, αφού μπορούμε ακόμα και να τα δανειστούμε. Εμείς οι γονείς έχουμε χρέους να παρακινούμε τα παιδιά μας στην ανάγνωση βιβλίων, γιατί θεωρώ ότι η άμυνα ενός παιδιού... αλλά κι ενός λαού ολόκληρου!!!! είναι η μόρφωση και η παιδεία του.

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

E.M.: Το επόμενό μου βιβλίο είναι καθοδόν!!! 

Είναι ένα παραμύθι μαγικό, όπως και το όνομά του. 

Ο τίτλος του είναι "ΜΑΓΙΑΦΙ". Ολόκληρη η μαγεία του κρύβεται στις τρεις συλλαβές του!!! 

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί πριν καν εκδοθεί είχε την τύχη να επιλεγεί από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και να συμπεριληφθεί σε μορφή e-book από το Τμήμα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου. Παράλληλα, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, θα ζωντανέψει στο Christmas Kids Festival του Δήμου Αργυρούπολης - Ελληνικού, μέσα από το "Εργοστάσιο ονείρου" με τη βοήθεια και στήριξη δύο υπέροχων αξιόλογων  και πολυτάλαντων φίλων: του  Ιωάννη Σπανόπουλου και του Δημήτρη Πιέτρη.

Σίγουρα το "ΜΑΓΙΑΦΙ" είναι επηρεασμένο από την μετά  covid εποχή και την ανάγκη μας να στραφούμε ο ένας προς τον άλλο για να επιβιώσουμε ως κοινωνία.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδα τα βιβλία σας!!!

Η Ειρήνη Μακρυδάκη γεννήθηκε στη Κρήτη και είναι μητέρα τριών αγοριών.

Υπηρετεί στην Ελληνική Αστυνομία και είναι Αντιπρόεδρος στη Διεθνή Ένωση Αστυνομικών (INTERNATIONAL POLICE ASSOCIATION - HELLENIC SECTION).

Ορμώμενη από Παιδαγωγικές Σπουδές και από την αγάπη της για τα παιδιά ασχολείται με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων και ποιημάτων.

Σήμερα ετοιμάζει το νέο της βιβλίο με τίτλο "ΜΑΓΙΑΦΙ".

ΡΗΓΑΣ Κ9

Ο αδέσποτος Ρήγας και η παρέα του ζουν συναρπαστικές περιπέτειες και μέσα από αυτές αναδεικνύουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, τα δικαιώματά τους, την ανάγκη σεβασμού και αλλαγής στην στάση των ανθρώπων προς αυτά.

Ο αδέσποτος Ρήγας και η παρέα του ζουν συναρπαστικές περιπέτειες και μέσα από αυτές αναδεικνύουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν,

τα δικαιώματά τους, την ανάγκη σεβασμού και αλλαγής στην στάση των ανθρώπων προς αυτά.

Εικονογράφηση: Κώστας Κοφίνας

Σχεδιασμός: Κώστας Κοφίνας

Επιμέλεια κειμένου: Χαρά Παπαδοπούλου

Επιμέλεια έκδοσης: Κατερίνα Θανοπούλου

Πίνακας της εικαστικού Νάντιας Μπαράκου

κοσμεί το εσωτερικό του βιβλίου  

Το βιβλίο, υποστηρίζεται από την Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (ΠΦΠΟ) και τελεί υπό την αιγίδα του ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων.

Απευθύνεται σε παιδιά κάθε ηλικίας, φιλοδοξώντας να συμβάλλει στην προσπάθεια διαμόρφωσης μιας φιλοζωικής στάσης από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Μέρος των εσόδων της συγγραφικής αμοιβής, θα διατίθενται για την στήρι­ξη της Π.Φ.Π.Ο. και του λογαριασμού των ορφανών της Ελληνικής Αστυνομίας. 

Κριτική Βιβλιου "Μια στριμμένη γοργόνα" του Δημήτρη Μπογδάνου

 Σε μία όμορφη γοργόνα δεν αρέσει που είναι μισή άνθρωπος και μισή ψάρι. Δεν αντέχει τα ψάρια της θάλασσας και την υγρασία της. Γενικότερα, δεν της αρέσει τίποτα και είναι μονίμως μέσα στη γκρίνια. 

Άραγε θα γίνει αυτό που επιθυμεί; Όταν κινδυνεύσει θα τη βοηθήσει κανείς από τον θαλάσσιο κόσμο; Θα ανακαλύψει την ευτυχία; 

"Μια στριμμένη γοργόνα" τιτλοφορείται η ιστορία του συγγραφέα, Δημήτρη Μπογδάνου, και η εικονογράφηση ανήκει στον εξαίρετο καλλιτέχνη Βασίλη Γρίβα. 

Όλα τα συναισθήματα αποτυπώνονται με μοναδικό τρόπο στις εικόνες του βιβλίου καταφέρνοντας να μαγέψει τους μικρούς μας αναγνώστες και να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον! Αυτό βέβαια γίνεται εφικτό και μέσα από την ιστορία που θα διαβάσει. 

Άλλωστε, ένα πετυχημένο παιδικό βιβλίο χρειάζεται δύο στοιχεία για να αγαπηθεί, την ιστορία και την εικονογράφηση. 

Πολλά τα μηνύματα που απορρέουν διαβάζοντας το συγκεκριμένο πόνημα, όπως η συγχώρεση πάνω πάνω και ακολουθούν η μετάνοια, η ευγνωμοσύνη, η ανιδιοτελής βοήθεια και ο σεβασμός!

Στο τέλος της ιστορίας οι φίλοι μας θα βρεθούν μπροστά σε μία έκπληξη! Όμορφες δραστηριότητες θα τους δώσουν την ευκαιρία που πάντα αναζητούν για λίγη διασκέδαση και εκτόνωση!

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά από 7 ετών και άνω!

Κριτική Βιβλίου "΄Ωρες κοινής ανησυχίας" της Μαίρης Κόντζογλου

Το βιβλίο "Ώρες κοινής ανησυχίας" αποτελείται από 11 διηγήματα. Ω, ναι! Καλά διαβάζετε! 

Δε θα σας αποκαλύψω τις υποθέσεις των διηγημάτων, για ευνόητους λόγους!

Σίγουρα αποτελεί έκπληξη πώς μία συγγραφέας γνωστή για τα πολυσέλιδα μυθιστορήματά της επέλεξε να δείξει τη δυναμική της μέσα από ένα είδος τόσο αντίθετο, όπως είναι αυτό των διηγημάτων, δηλαδή ιστοριών μικρής έκτασης. 

Όλες οι ιστορίες είναι αποτυπώματα ζωής, ψυχής και ιδιαίτερων χαρακτήρων. Ο εγκλεισμός, η απομόνωση, ο φόβος, η μοναξιά και ο εσωτερικός τους κόσμος αποτυπώνονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο μέσα από τη χαρισματική γραφή της δημιουργού Μαίρης Κόντζογλου. 

Τελικά, η καραντίνα έχει αποδειχθεί δημιουργική για πολλούς συγγραφείς! Μία από αυτές είναι και η "φωνή" αυτού του ιδιαίτερου βιβλίου! Εξαιρετική σκιαγράφηση του κάθε χαρακτήρα, φοβερή σύλληψη της ιδέας αποδεικνύοντας ότι ένας εγκλεισμός από μόνος του δεν ευθύνεται για τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τα πολλά αδιέξοδα των ανθρώπων.