Συζητώντας με τον Δημήτρη Μπογδάνο

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Δ.Μ.: Πολλοί είναι οι αγαπημένοι μου συγγραφείς, όμως αυτός που ξεχωρίζει είναι ο Μαρκ Τουέιν.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε; 

Δ.Μ.: Δεν είμαι πολύ σίγουρος ότι είναι το πρώτο, αλλά από τα πρώτα μου αναγνώσματα είναι το «Από τη γη στη Σελήνη» του Ιούλιου Βερν.

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Δ.Μ.: Η γυναίκα μου που με άκουσε να λέω μια ιστορία στα ανίψια μου ένα καυτό καλοκαιρινό μεσημέρι.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας «Μια στριμμένη γοργόνα»;

Δ.Μ.: Ως μια μικρή προετοιμασία για τα παιδιά, για τους στριμμένους που θα συναντήσουν στη ζωή τους.

Ερώτηση 5η: Η γοργόνα δεν ευχαριστιέται με τίποτα. Τελικά οτιδήποτε έχουμε δεν μας αρκεί ούτε μας αρέσει. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Δ.Μ.: Είναι ανθρώπινο ελάττωμα να μην εκτιμάμε αυτά που έχουμε μέχρι να τα χάσουμε. Ένα ελάττωμα που μπορούμε να διορθώσουμε, με λίγη σκέψη και λίγο περισσότερη προσπάθεια.

Ερώτηση 6η: Όταν η γοργόνα θα βρεθεί σε κίνδυνο, θα τη βοηθήσουν αυτοί που η ίδια έχει ήδη απαρνηθεί. Θεωρείτε ότι και στην πραγματική ζωή υπάρχουν τέτοια πρόσωπα στη ζωή όλων μας;

Δ.Μ.: Πιστεύω ότι υπάρχουν, και τις περισσότερες φορές, όπως και στη γοργόνα, είναι αυτοί απ’ τους οποίους δεν το περιμένεις.

Ερώτηση 7η: Οι κίνδυνοι ελλοχεύουν κάθε στιγμή. Μήπως ωραιοποιούμε κάποια πράγματα λόγω άγνοιας ή και «ψευδαισθήσεων» ακόμα;

Δ.Μ.: Δυστυχώς, καθημερινά μας κατακλύζουν ψεύτικες όμορφες εικόνες και κούφια πρότυπα.

Ερώτηση 8η: Μέσα από την ιστορία σας τι θα θέλατε να «διδάξετε» στους μικρούς μας φίλους;

Δ.Μ.: Να δίνουν πάντα μια δεύτερη ευκαιρία στους άλλους.

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Δ.Μ.: Να μην αφήσουν τη λογική να νικήσει τη φαντασία τους. Κάποιος είπε ότι με τη λογική πηγαίνεις από το Α στο Β, ενώ με τη φαντασία πας παντού.

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Δ.Μ.: Το επόμενο βιβλίο που ήδη έχει εκδοθεί είναι «Ο μαγεμένος κήπος», όμως συνεχίζω να γράφω ιστορίες, για να διασκεδάζω φυσικά πρώτα εγώ με αυτές, και όσες αρέσουν στις εκδόσεις Μεταίχμιο θα γίνουν βιβλία για να διασκεδάσουν στη συνέχεια και πολλοί μικροί αναγνώστες.

Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Δ.Μ.: Σας ευχαριστώ κι εύχομαι τα καλύτερα για εσάς και το blog σας Βιβλιομανία - Βιβλιολατρεία

Ο Δημήτρης Μπογδάνος γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Από μικρός συνήθιζε να φτιάχνει ιστορίες με το μυαλό του, απλά για να διασκεδάζει. Ιστορίες με σκανταλιές, ιστορίες ίσως λίγο τρομακτικές, ιστορίες με γέλια, με κυνηγητά, με εκπλήξεις και με μυστικά. Για να μην τις ξεχνάει όμως, αλλά και για να μπορεί να τις διαβάζει αργότερα, τις έγραφε σε ένα μεγάλο τετράδιο. Για να χωρέσουν μάλιστα πολλές ιστορίες, έγραφε όχι μόνο πάνω στις γραμμές, αλλά και κάτω από αυτές, ακόμα και γύρω γύρω. Επίσης έγραφε με διαφορετικά γράμματα που είχε σκεφτεί μόνος του κι όχι με τα κανονικά, κι έτσι κανείς άλλος δεν μπορούσε να διαβάσει τις ιστορίες του. Ακόμα και σήμερα, όταν θέλει να διασκεδάσει, ανοίγει το τετράδιο εκείνο και διαβάζει κάποια ιστορία ή… γράφει μία καινούρια. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία του Πρόβατα ενωμένα, ποτέ κυνηγημένα και Ο μάγκας δράκος στη σειρά Διαβάζω ιστορίες, Ο Μάγος Άχρηστος στη σειρά Μικρές Καληνύχτες, καθώς και τα εικονογραφημένα βιβλία Το σκουριασμένο τρίγωνο και Σας παρακαλώ, μην το διαβάσετε.

Μια στριμμένη γοργόνα

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια όμορφη γοργόνα, με μακριά ξανθά μαλλιά, δύο υπέροχα πράσινα μάτια και μια μεγάλη ασημένια γυαλιστερή ουρά ψαριού. Στη γοργόνα όμως δεν άρεσε καθόλου που ήταν μισή άνθρωπος και μισή ψάρι. Γι’ αυτό και ήταν συνέχεια μες στα νεύρα. Δεν άντεχε την υγρασία της θάλασσας και τα ψάρια τής βρομούσαν ψαρίλα. Άραγε μια στριμμένη γοργόνα μπορεί να βρει κάποιον να τη βοηθήσει όταν κινδυνεύσει;

Συζητώντας με τη Λένα Ψύχα

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Λ.Ψ.: Έχω δεκάδες αγαπημένους συγγραφείς, κλασικούς και σύγχρονους. Περισσότερο, παρόλα αυτά, με έχει επηρεάσει η γραφή του Ντοστογιέφσκι, της Όστιν και του Φιτζέραλντ από τους ξένους λογοτέχνες και η γραφή του Βιζυηνού από τους εγχώριους.


Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Λ.Ψ.: Θυμάμαι να διαβάζω παραμύθια από πολύ μικρή ηλικία. Ο Όλιβερ Τουίστ, η Μαίρη Πόππινς και η Μωβ Ομπρέλα, όμως, ήταν τα αναγνώσματα που σημάδεψαν τα πρώιμα αναγνωστικά μου ταξίδια.


Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Λ.Ψ.: Η φαντασία είναι ένα μεγάλο κομμάτι του είναι μου. Έφτιαχνα ιστορίες από μικρό παιδί. Άνοιγα τα βιβλία, έβλεπα τις εικονογραφήσεις και δημιουργούσα τις δικές μου ιστορίες. Όταν τελείωνα τις σπουδές μου, μετά από παρότρυνση του συντρόφου μου, ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου μυθιστόρημα και χαίρομαι που πήρα αυτή την απόφαση. Η συγγραφή είναι για μένα κάτι λυτρωτικό.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Το ξόρκι των αγγέλων - Η κατάρα”;

Λ.Ψ.: Θα το χαρακτήριζα ως ένα ταξίδι προς τη σωτηρία της ψυχής, με μια παραμυθένια διάσταση. Σίγουρα, ανήκει στο είδος του φανταστικού, με πολλά ρομαντικά και κοινωνικά στοιχεία, επηρεασμένο από τη Βίβλο και τον Πλάτωνα, αλλά δεν παύει να είναι ένα αλληγορικό ταξίδι και θεωρώ πως μπορεί να διαβαστεί εύκολα ακόμα και από μη ένθερμους υποστηρικτές της φανταστικής λογοτεχνίας.


Ερώτηση 5η: Μία κατάρα ορίζει τη ζωή της Ρόζας, της κεντρικής ηρωίδας σας. Πιστεύετε ότι οι κατάρες μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο στον όλεθρο ή τη μοίρα τη φτιάχνει ο ίδιος;

Λ.Ψ.: Νομίζω ότι η ζωή μας μοιάζει λίγο με τη θεωρία των παιγνίων. Σε κάθε σταυροδρόμι της ζωής μας πρέπει να πάρουμε μια απόφαση που θα μας οδηγήσει σε κάποιο αποτέλεσμα, το οποίο επηρεάζεται και από τις κινήσεις των υπόλοιπων ατόμων που μας περιβάλλουν ή απλά τυχαίνει να βρίσκονται στο δρόμο μας. Το ίδιο συμβαίνει και στην ηρωίδα. Δεν είναι αμέτοχη απέναντι στην κατάρα. Ξέρει πως έχει τη δύναμη να πάρει τη ζωή στα χέρια της και να βάλει ένα τέλος σε όλα αυτά που τη βασανίζουν. Το θέμα είναι πως η αντίπαλη πλευρά πολεμά για τους δικούς της στόχους και έτσι έχουμε μια σύγκρουση συμφερόντων, δολοπλοκίες και παιχνίδια συνομωσίας.


Ερώτηση 6η: Μέσα από την ιστορία θα γνωρίσουμε την ψυχολογία και το "προσωπείο" της "σκληρής" ηρωίδας σας. Και στο πρώτο σας βιβλίο συναντάμε μία ιστορία ψυχολογίας. Πρόκειται για τυχαίες αναλύσεις ή είναι το συγγραφικό στυλ που σας αρέσει να αναλύετε;

Λ.Ψ.: Είναι η πρώτη φορά που με ρωτάνε κάτι τέτοιο. Δεν το έχω σκεφτεί, για να πω την αλήθεια. Μου αρέσει να βλέπω πίσω από τα προσωπεία, πίσω από τα λόγια και τις πράξεις και να δίνω προσοχή στους λόγους που φέρνουν τους ήρωες σε αυτές τις αντιδράσεις ή τις άμυνες. Θεωρώ ότι η ψυχοσύνθεση ενός ήρωα είναι κομμάτι μιας ιστορίας.


Ερώτηση 7η: Το βιβλίο σας πραγματεύεται την αιώνια μάχη μεταξύ του καλού και του κακού. Αυτή η μάχη θα τελειώσει ποτέ; Ποια είναι η προσωπική σας άποψη;

Λ.Ψ.: Όχι, όσο αφήνουμε το κακό να πολλαπλασιάζεται και εμείς μένουμε αμέτοχοι, σιωπηλοί και αδρανείς. Θα μπορούσα να αναφέρω περισσότερα πάνω σε αυτό το θέμα, αλλά επειδή στην ουσία θα αποκάλυπτα πράγματα που περιλαμβάνονται στο τρίτο και τελευταίο μέρος του βιβλίου, καλύτερα να μην αναφέρω κάτι παραπάνω. Εκτός και αν οι αναγνώστες δεν έχουν πρόβλημα με τα σπόιλερ.


Ερώτηση 8η: Η Ρόζα καλείται να δώσει μία σκληρή μάχη, αφού πρώτα γνωρίσει την ιστορία της οικογένειάς της. Θεωρείτε ότι η γνώση της ρίζας μας μπορεί να μας οδηγήσει στην κατανόηση και στη σωστή μελλοντική πορεία μας;

Λ.Ψ.: Για αρχή να πω ότι, για μένα τουλάχιστον, δεν υπάρχει σωστή και λάθος πορεία. Ο στόχος είναι να νιώθει κάποιος ευτυχισμένος. Για να είναι, όμως, ένας άνθρωπος ευτυχής, πρέπει να ξέρει τι θέλει, τι επιδιώκει, τι στοχεύει… Περισσότερο από όλα, πρέπει να ξέρει ποιος είναι. Συνεπώς, η γνώση της ρίζας του, το παρελθόν του, η ιστορία του, μπορούν να τον βοηθήσουν να κατανοήσει σε βάθος τον εαυτό του και να χαράξει την πορεία του όσο καλύτερα γίνεται.


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Λ.Ψ.: Να μη φοβούνται να διαβάζουν βιβλία φαντασίας. Είναι σαν παραμύθια για ενήλικες, με κωδικοποιημένα μηνύματα, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά. Γενικότερα, θέλω να προτρέψω τους αναγνώστες να διαβάζουν όσο περισσότερο μπορούν, χωρίς να βάζουν ταμπέλες πάνω στα βιβλία. Το βιβλίο είναι ένα ταξίδι της ψυχής, που έχει τη δύναμη να δημιουργήσει ιδανικά και αξίες, που θα έκαναν όχι μόνο τον αναγνώστη μεμονωμένα αλλά ολόκληρη την κοινωνία μας καλύτερη.


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Λ.Ψ.: Στα βιβλιοπωλεία και στο ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων Ελκυστής, μπορούν οι αναγνώστες να αναζητήσουν τα δύο πρώτα βιβλία της σειράς ‘Το Ξόρκι των Αγγέλων’. Το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας είναι ολοκληρωμένο από άποψη συγγραφής, επομένως οι αναγνώστες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν το τέλος της ιστορίας σύντομα. Παράλληλα, αναμένεται να εκδοθεί ένα ακόμα κοινωνικό μυθιστόρημα, μέσα στους επόμενους μήνες, το οποίο είναι ένας φόρος τιμής στη μητρότητα.


Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!





Η Λένα Ψύχα γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και εργάστηκε για λίγα χρόνια στον τομέα αυτό. Η αγάπη της για τα βιβλία ήταν τόσο έντονη που από μικρή ηλικία πειραματιζόταν με διάφορα είδη γραφής όπως μυθιστόρημα και ποίηση. Το 2016 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο “Το Λευκό Κλουβί” από τις εκδόσεις Λυκόφως, το οποίο αναδείχθηκε ως ένα από τα οχτώ καλύτερα για το καλοκαίρι του 2016. Σήμερα ζει στην Ελευσίνα μαζί με τον άντρα της και τα δυο της παιδιά. Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία με τη συγγραφέα μπορείτε να επισκεφτείτε το προσωπικό της blog: http://mamabook.wordpress.com
Στα κοινωνικά δίκτυα: facebook/LenaPsicha

Το ξόρκι των αγγέλων, Η Κατάρα

Όταν η Ρόζα, μια μαθήτρια λυκείου, αναγκάζεται να περάσει έναν χρόνο με τον παππού της στη Ρόδο, κρυμμένα μυστικά θα αρχίσουν να αποκαλύπτονται με την εύρεση ενός αρχαίου κειμηλίου και μιας χρυσής πεταλούδας που κρύβεται στο εσωτερικό του. Υπερφυσικές δυνάμεις και ανεξήγητα γεγονότα κάνουν την εμφάνισή τους στη ζωή της.
Μια αρχαία κατάρα μαστίζει κάθε γυναίκα της γενιάς της εδώ και αιώνες και είναι η αιτία που η Ρόζα βασανίζεται στη μέχρι τώρα ζωή της. Θα πρέπει να πάρει την απόφαση να σώσει την ψυχή της και τις ψυχές των προγόνων της, μαχόμενη με τον χρόνο. Με λίγους συμμάχους και αρκετούς εχθρούς, θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να παλέψει για να σωθεί η ίδια αλλά και να σώσει ολόκληρη τη γενιά της. Οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές, η καθεμία για τους δικούς της λόγους, θα μπούνε οριστικά στη ζωή της, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με κρίσιμες αποφάσεις.
Άραγε θα καταφέρει να σπάσει την κατάρα;
Αν θέλεις να βρεις το άλλο σου μισό, αρκεί να λύσεις την κατάρα.

Το ξόρκι των αγγέλων, Πάθη

Μετά από την μάχη με τον μαύρο στρατό, και έχοντας σπάσει πια την κατάρα της αγάπης, η Ρόζα αναζητά ασφάλεια στους κόλπους των Αγγελιαφόρων. Μαζί τους θα εκπαιδευτεί στα κρυφά χαρίσματα της φύσης της, με απώτερο στόχο να πάρει πίσω την χρυσή πεταλούδα και να βρει το νήμα που θα σπάσει το σύνολο της κατάρας.
Και εκεί που νομίζει πως όλα θα γίνουν πιο εύκολα, νέες πληροφορίες και γεγονότα έρχονται να ταράξουν τη ζωή της. Κρυμμένα μυστικά, θανάσιμες αλήθειες, απόκοσμα όντα που προσπαθούν να την καθυποτάξουν και ένα φονικό που θα την σημαδεύει για πάντα.
Μόνο ευχάριστο κομμάτι στην ζωή της η ελπίδα πως θα συναντήσει το άλλο της μισό. Αλλά όταν έρχεται αντιμέτωπη μαζί του, ο κόσμος της καταρρέει ξανά. Είναι η αγάπη αρκετή για να συγχωρέσει;
Το δεύτερο μέρος της τριλογίας έρχεται γεμάτο πάθη και έναν ανομολόγητο έρωτα.

Συζητώντας με την Αλεξία Καλαϊτζή

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Α.Κ.: Νομίζω πως για ένα μόνο άτομο δεν μπορώ να απαντήσω.
Ο καθένας είναι ξεχωριστός για διαφορετικούς λόγους.
Προσωπικά με αγγίζει η γραφή του Μπουλώτη Χρήστου και τελευταία με ταξίδεψε πολύ η Lucinda Riley με το “Οι κόρες των αστεριών“.


Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Α.Κ.: Δεν θυμάμαι ποιο είναι το 1ο βιβλίο που διάβασα αλλά μπορώ σίγουρα να απαντήσω στο ποια βιβλία μου έχουν μείνει από την παιδική μου ηλικία και θυμάμαι μέχρι σήμερα. 
Το ένα είναι το “Χωρίς Οικογένεια” το οποίο θυμάμαι να με “σακάτευε” συναισθηματικά αλλά για κάποιο λόγο το διάβαζα ξανά και ξανά. 
Το άλλο είναι φυσικά το μοναδικό έργο “Το καπλάνι της βιτρίνας". Ακόμη, αγαπώ πολύ το παραμύθι “Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας”.


Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Α.Κ.: Οι πρώτες μου σπουδές ήταν στην παιδαγωγική προσχολικής ηλικίας, οπότε το 2010 εμπνευσμένη από τους καθηγητές και από τη σχολή έκανα την 1η μου συγγραφική απόπειρα.
Έγραψα το 1ο μου παιδικό παραμύθι για παιδιά προσχολικής ηλικίας με αναφορές στις ανθρώπινες ιδιαιτερότητες/δυσκολίες. Τότε έκανα το βήμα και το έστειλα σε 2 εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι το απέρριψαν. 
10 χρόνια αργότερα, εν μέσω πανδημίας, η βασική μου εργασία "εγκλωβίστηκε" γιατί ο χορός πάγωσε στην Ελλάδα. Όμως η τέχνη δεν συμβαδίζει με τέτοιου είδους περιορισμούς, η τέχνη αν υπάρχει μέσα σου έχει ανάγκη να εκφραστεί. 
Και έτσι δημιουργήθηκε ο χρόνος αλλά κυρίως ο χώρος ώστε να ασχοληθώ ξανά με την συγγραφή και αυτή τη φορά αποφασισμένη να την πλαισιώσω επαγγελματικά. Πήρα λοιπόν το 1ο αυτό έργο του 2010 και δέκα έτη μετά, κρατώντας την βασική ιστορία και τους ήρωες, το μεταμόρφωσα. 10 έτη μετά είμαι και εγώ ένας άλλος άνθρωπος και το κυριότερο είναι πως είμαι μητέρα και όταν γίνεσαι γονιός μεταμορφώνεσαι. Αυτό αν και είναι το 1ο μου συγγραφικό έργο μοιάζει να εκδόθηκε και τελευταίο καθώς η 1η έκδοση ξεκίνησε με το ¨Ο κύκλος της ζωής μέσα απο τα μάτια της Μέλιας” και το 2ο που ακολουθεί είναι για παιδιά ηλικίας 8 ετών και άνω. Θα μιλήσω περισσότερο για αυτό παρακάτω.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Ο κύκλος της ζωής - Μέσα από τα μάτια της Μέλιας”;

Α.Κ.: Το βιβλίο αυτό εμπεριέχει αλήθειες. Εάν είστε έτοιμοι να έρθετε κοντά τους ή και να τις αντιμετωπίσετε, αναζητήστε το. Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα οπτικής. Το πώς θα επιλέξουμε να δούμε τη ζωή εξαρτάται από εμάς.
Για εμένα είναι ένα υπέροχα χρήσιμο εργαλείο και δοκιμασμένο καθώς με αυτόν τον τρόπο έχω εξηγήσει και στο παιδί μου αυτό το δύσκολο κομμάτι του θανάτου. Όταν ξεκίνησε τις δικές της αναζητήσεις ήταν μόλις 3,5 ετών και πλέον στα 6 της γνωρίζει για τον κύκλο της ζωής. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ο τρόπος με τον οποίο συζητάμε για αυτό το θέμα. Μη το φοβηθείτε, τα παιδιά οφείλουν να γνωρίζουν την αλήθεια και ιδανικά αυτές οι προσεγγίσεις είναι καλό να γίνονται αρχικά από το οικογενειακό περιβάλλον, που είναι το βασικό σημείο αναφοράς. Οποιοδήποτε θέμα μας απασχολεί με τη βοήθεια ενός βιβλίου είναι πιο εύκολο να το επικοινωνήσουμε στο παιδί. 


Ερώτηση 5η: Πώς σας γεννήθηκε η ιδέα της συγγραφής αυτού του βιβλίου;

Α.Κ.: Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο ερώτημα το παιδί μου είχε αναζητήσεις από την ηλικία των 3,5 ετών. Τότε της είπα την αλήθεια. Στην αρχή δεν ήξερα αν έπραξα σωστά καθώς την δυσκόλεψε πολύ και της πήρε αρκετό καιρό να συνειδητοποιήσει και να αποδεχθεί πως η ζωή ολοκληρώνεται. Έπειτα, με αφορμή την απώλεια της προγιαγιάς της αποφάσισα τα όσα μοιραζόμουν μαζί της να γίνουν βιβλίο και να προσφέρω αυτό το εργαλείο και σε άλλους γονείς. Τώρα με χαροποιεί που γνωρίζω πως όταν οι παιδικές ψυχές αρχίζουν να έχουν σχετικά ερωτήματα υπάρχει αυτό το βιβλίο που θα αγκαλιάσει τις ανησυχίες τους και θα τους προσφέρει μια άλλη οπτική, ώστε να μαλακώσει αυτή τη δύσκολη συνειδητοποίηση της ολοκλήρωσης της ζωής.


Ερώτηση 6η: Η μητέρα της Μέλιας, μέσα από απλά παραδείγματα δείχνει τη ζωή και τη διαδρομή της. Γιατί τα παιδιά σε αντίθεση με τους μεγάλους είναι πιο εύκολο να κατανοήσουν ορισμένα πράγματα;

Α.Κ.: Τα παιδιά θα απορροφήσουν αυτό που θα τους μεταδώσεις. Η χροιά, το χρώμα, η σοβαρότητα, ο φόβος, η χαρά, με όποιο συναίσθημα επιλέξεις να μεταδώσεις κάτι, έτσι ακριβώς θα το εκλάβουν. Με το ίδιο συναίσθημα!
Γι' αυτό είναι σημαντικό να είμαστε συνειδητοί όταν μεταφέρουμε κάτι στα παιδιά μας και να φιλτράρουμε μέχρι που και μέχρι πόσο μπορούν να κατανοήσουν αλλά και να αντέξουν. 


Ερώτηση 7η: Στην ιστορία σας ο άνθρωπος και το ζώο έχουν την ίδια αξία και την ίδια διαδρομή του κύκλου. Πολλοί, δυστυχώς, δεν μπορούν να το δουν και διαχωρίζουν τα είδη. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Α.Κ.: Η απάντηση που θα δώσω στη συγκεκριμένη ερώτηση ίσως παραξενέψει ορισμένους ανθρώπους και για αυτόν τον λόγο τονίζω πως θα μιλήσω καθαρά και μόνο για τον εαυτό μου καθώς δε θέλω να προσβάλω ή να στεναχωρήσω κάποιον.
Στη δική μου ζωή η συνειδητοποίηση πως η ζωή του ζώου έχει αξία ήρθε περίπου 10 έτη πριν όταν ήρθε στο σπίτι μας ο Λίο, καθώς υιοθετήσαμε έναν πανέμορφο σκύλο που τον αγάπησα και αγαπώ βαθιά. 
Τον είχα και έχω σαν παιδί και άξιο μέλος της οικογένειάς μας και όσοι τον γνωρίζουν αντιλαμβάνονται πως αυτή η άξια μεταχείριση τον έχει κάνει “άνθρωπο”, καθώς έτσι τον αποκαλούν.
Γιατί έχω ξαναναφέρει πως ό,τι πάρεις στη ζωή αυτό θα δώσεις. Με την αγάπη μόνο ανθίζεις. Μια μέρα λοιπόν καθώς τον χάιδευα ήρθε αστραπιαία μια σκέψη στο μυαλό μου. 
Πώς γίνεται να σε αγαπώ τόσο και είσαι οικογένειά μου αλλά παρ' όλα αυτά να αποτελείς πηγή τροφής; Προφανώς και δεν τρεφόμουν με σκυλιά αλλά μέχρι τότε έτρωγα κανονικά κρέας. 
Αυτή η συνειδητοποίηση μου ράγισε την καρδιά και από τότε το κρέας δεν αποτελεί τροφή μου. Δεν επικαλούμαι πως είναι ο μοναδικός τρόπος συνειδητοποίησης αλλά στη δική μου περίπτωση αυτό με βοήθησε να αναγνωρίσω την αξία των ζώων. 


Ερώτηση 8η: Όταν έχεις αγάπη μπορείς να την προσφέρεις απλόχερα σε κάθε ψυχή. Θεωρείτε ότι αυτό έχει να κάνει με την οικογένεια και τις αρχές που παίρνουμε από αυτήν ή καλλιεργείται από εμάς τους ίδιους ασχέτως ερεθισμάτων;

Α.Κ.: Θεωρώ πως οι πρώτες και πάρα πολύ σημαντικές βάσεις μπαίνουν από την οικογένεια στα πρώτα έτη της ζωής του ανθρώπου. Αν μέχρι τα 10 έτη οι γονείς/φροντιστές εργαστούν σωστά και σταθερά θα συμβάλλουν σημαντικά στη συναισθηματική αλλά και κοινωνική ανάπτυξη ενός αυριανού, όσο το δυνατόν, ισορροπημένου ενήλικα. Αν πάρεις τόσο πολύ αγάπη που γεμίσει η ψυχή σου μετά δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις για κάτι.
Θα ρέει από μόνο του, θα βγαίνει αβίαστα από το εσωτερικό πηγάδι της ψυχής σου. Σκεφτείτε να είχαμε μεγαλώσει όλοι εμείς έτσι. Ο κόσμος μας θα ήταν πολύ πιο όμορφος. Αν έχεις αγαπηθεί σε βάθος μετά με τι καρδιά θα βλάψεις; Ας ελπίσουμε και συμβάλλουμε στο να γεμίσουμε τις καρδιές των δικών μας παιδιών ώστε να έχουμε έναν πιο όμορφο κόσμο, χωρίς βία, ψέματα και πλέον φτάσαμε στο σημείο να λέμε και εμείς... χωρίς πόλεμο.  Αν σκεφτείς με γνώμονα αυτό θα βρεις πολλές απαντήσεις στα δεινά της ανθρωπότητας. Η αγάπη, η οικογένεια και κυρίως η ενσυναίσθηση θα έπρεπε να καλλιεργείται κυρίως στα σχολεία όπου τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο εκεί. Γιατί άλλωστε τι είναι πιο σημαντικό; Να μάθουμε αριθμητική ή πως να μην βλάπτουμε αλλήλους; Μέχρι η κοινωνία μας στο σύνολό της να πάρει απόφαση πως αλλού είναι η ουσία της ζωής, το μόνο και βασικό έργο έχουν να το σηκώσουν οι γονείς, οι δάσκαλοι των παιδιών μας και το στενό κοινωνικό μας περιβάλλον.


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Α.Κ.: Θέλω να πω πως όλα στη ζωή είναι θέμα οπτικής και την αγαπημένη μου φράση: Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Α.Κ.: Όσον αφορά λοιπόν την συγγραφή, βρισκόμαστε με τον εκδοτικό οίκο Μιχάλη Σιδέρη στην διαδικασία έκδοσης του δεύτερου έργου μου με τίτλο: “Μορίς Ρενάρτ, το αγόρι που έγινε πρίγκιπας”. Μια νέα ιστορία η οποία αγωνιώ να αγγίξει τις καρδιές των αναγνωστών!
Ο Μορίς Ρενάρτ, ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου, έχοντας βρει το βαθύτερο νόημα της ζωής του αποφασίζει, παρά τις δυσκολίες, να ξεκινήσει ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο του κλασικού χορού. 
Με την στήριξη τεσσάρων πολύ σημαντικών προσώπων μαθαίνει από νεαρή ηλικία πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Με υπομονή και επιμονή καταφέρνει να ξεπεράσει τα όριά του και να ακολουθήσει τα όνειρά του στην καρδιά του Παρισιού.
Μια ιστορία ζωής γραμμένη σαν παραμύθι, που μιλά κατευθείαν στην καρδιά. Μια εξύμνηση της αδιάκοπης προσπάθειας και των ατερμόνων ονείρων.

Είμαι σίγουρη πως θα λατρέψετε τον Μορίς !


Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!





Η Αλεξία Καλαϊτζή είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2005) και της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού Ανδρομάχη Καφαντάρη (2009). Από το 2011 είναι ιδιοκτήτρια και γενική διευθύντρια των Σχολών Χορού Indancestrial. Με στόχο την προσέγγιση της παιδικής ηλικίας, έχει παρακολουθήσει πλήθος εκπαιδευτικών σεμιναρίων, παιδαγωγικής αλλά και χορού. Η προσέγγισή της στη διοίκηση και καθοδήγηση των Σχολών Χορού Indancestrial, καθώς και η αγάπη της για κάθε μορφή τέχνης, συντέλεσαν στη βράβευσή της το 2019 από το περιοδικό Δρώμενα (που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη), με το βραβείο «Γε’νέο Επιχειρείν» ως μία από τις σημαντικότερες νέες στη Βόρεια Ελλάδα στον κλάδο της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Ο κύκλος της ζωής μέσα από τα μάτια της Μέλιας

Η Μέλια δυσκολεύεται να αποχαιρετήσει τον μικρό της φίλο, τον Ρούντι.
Μέσα από τη συζήτηση με τη μητέρα της, συνειδητοποιεί ότι ο κύκλος της ζωής του αγαπημένου της σκύλου ήταν γεμάτος από αγάπη.
Η καρδιά της αγαλλιάζει και το χαμόγελο σχηματίζεται ξανά στο πρόσωπό της
Μια τρυφερή ιστορία για το διάβα της ζωής και την ολοκλήρωσή της.

Συζητώντας με την Κωνσταντίνα Αρμενιάκου

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Κ.Α.: Ξεκινάμε με μια ερώτηση ευκολο-δύσκολη! Είναι πολλοί οι συγγραφείς που αγαπώ, αλλά αν θεωρήσουμε ότι ο πιο αγαπημένος είναι εκείνος που έχω διαβάσει ξανά και ξανά κι εκείνος ο οποίος έχει γράψει πράγματα που νιώθω, αυτός είναι ο Νίκος Καζαντζάκης.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Κ.Α.: Όταν ήμουν μικρή διάβαζα πολλά παραμύθια. Ήταν ένα δώρο που ζητούσα από τη μαμά μου, όταν πηγαίναμε στην πόλη (μεγάλωσα σε ένα χωριό της Κέρκυρας, οι επισκέψεις στην πόλη ήταν σημαντικό γεγονός). Το πρώτο βιβλίο που διάβασα είναι ένα που μου χάρισε ο μπαμπάς μου και το αγάπησα πολύ, γιατί μου άνοιξε νέους ορίζοντες στη φαντασία: Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ του Σουίφτ.

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Κ.Α.: Ήταν μια ανάγκη; Ένα παιχνίδι με τις λέξεις; Δεν ξέρω να σας πω, γιατί γράφω από πολύ μικρή. Ξεκίνησα με ποιηματάκια από την Γ΄ Δημοτικού, κι έπειτα στην εφηβεία πάλι ποίηση και κάποια πεζά κείμενα. Με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων ασχολήθηκα από τη στιγμή που δούλεψα στο νηπιαγωγείο και ήμουν κοντά στα παιδάκια, τα οποία με εμπνέουν καθημερινά.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Η ψείρα δεν είναι κατοικίδιο”;

Κ.Α.: Είναι μια ιστορία με χιούμορ, που αναφέρεται σε ένα θέμα από την καθημερινότητα των παιδιών, τις ψείρες. Την ιστορία αφηγείται ένα «νηπιαγωγάκι» η Μελίνα, με την αφέλεια και τη γλύκα που χαρακτηρίζει αυτή την ηλικία.

Ερώτηση 5η: Πώς σας γεννήθηκε η ιδέα της συγγραφής του συγκεκριμένου βιβλίου;

Κ.Α.: Βασικά, πρόκειται για το πρώτο βιβλίο μιας σειράς με τίτλο «ΖΗΤΩ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ!» Μια σειρά που θα αφηγείται τις διασκεδαστικές περιπέτειες των μαθητών του 1ου Νηπιαγωγείου Αστερούπολης, ιστορίες με χιούμορ, φαντασία, παιχνίδια και ζαβολιές. Η ιδέα, λοιπόν, για τη συγγραφή της σειράς αυτής γεννήθηκε στο χώρο δουλειάς μου, στο νηπιαγωγείο. Σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο να υπήρχαν βιβλία που να μιλούν για τη ζωή στο νηπιαγωγείο, τα θέματα που ενδιαφέρουν αλλά και απασχολούν τα παιδιά αυτής της ηλικίας και τους γονείς τους. Έδωσα το λόγο στους μικρούς πρωταγωνιστές, κάθε παιδάκι αφηγείται μια καινούρια ιστορία κι ελπίζω οι ιστορίες αυτές να διαβαστούν και να αγαπηθούν.

Ερώτηση 6η: Ο εφιάλτης κάθε μαμάς που στέλνει το παιδί της στο σχολείο είναι οι ψείρες. Ως εκπαιδευτικός θα θέλατε να δώσετε τις δικές σας συμβουλές ή ακόμα και να βοηθήσετε να διώξετε το άγχος των γονιών;

Κ.Α.: Όταν ήμουν μικρή, οι ψείρες ήταν ταμπού. Δεν έπρεπε να πούμε πουθενά ότι έχουμε ψείρες γιατί ήταν σα να δηλώναμε ότι δεν ήμασταν αρκετά καθαροί και φροντισμένοι από την οικογένειά μας. Τώρα πια ξέρουμε πώς οι ψείρες πηγαίνουν στα καθαρά κεφαλάκια, οι γονείς μιλούν για το θέμα αυτό ευκολότερα. Όμως, συνεχίζει να είναι ένας εφιάλτης, επειδή τα παιδιά αντιδρούν στην περιποίηση των μαλλιών. Δε χρειάζεται οι γονείς να αγχώνονται. Αν τα παιδιά μας έχουν ψείρες δεν σημαίνει ότι δεν τα φροντίζουμε και είμαστε κακοί γονείς. Κι αν αντιδρούν στο λούσιμο, στο χτένισμα, στη θεραπεία, με καλή διάθεση και με παιγνιώδη τρόπο, χωρίς εντάσεις, μπορούμε να κερδίσουμε τη συνεργασία. Η ιστορία της ψείρας που δεν είναι κατοικίδιο μπορεί επίσης να βοηθήσει!

Ερώτηση 7η: Η Μελίνα αγαπάει όλα τα ζώα, ακόμα και αυτά τα μικροσκοπικά όπως είναι οι ψείρες. Πάντα ήθελε να έχει για κατοικίδιο ένα, όπως μας εξιστορείτε στην ιστορία σας. Μέσα από συζητήσεις μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας να κατανοήσουν ποια ζώα μπορούν να αποτελέσουν κατοικίδια ζώα και από ποια ηλικία και μετά θεωρείτε ότι είναι η πλέον ενδεδειγμένη ηλικία για αυτό;

Κ.Α.: Τα παιδιά αγαπούν πολύ τα ζωάκια. Στη νηπιακή ηλικία με βάση τις εμπειρίες τους είναι ικανά να ομαδοποιήσουν τα ζώα που ξέρουν ανάλογα με τον τόπο διαμονής τους (ζώα της φάρμας, ζώα του δάσους, ζώα της ζούγκλας, κλπ) ή ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους (ζώα με δυο πόδια, με τέσσερα πόδια, με ουρά, κλπ) ή ανάλογα με τις ικανότητες τους (ζώα που πετούν, που κολυμπούν, κλπ.) και με άλλα απλά κριτήρια. Επειδή η φαντασία τους είναι μεγάλη, θα μπορούσαν να ζητήσουν ακόμη κι έναν ελέφαντα για κατοικίδιο! Σίγουρα, με τη συζήτηση και θέτοντας τις κατάλληλες ερωτήσεις, τα ενθαρρύνουμε να προβληματιστούν, να σκεφτούν, να μάθουν να αιτιολογούν τις απόψεις τους και να επιχειρηματολογούν. Οι δεξιότητες αυτές καλλιεργούνται από νωρίς, από τη στιγμή που το παιδί έχει λόγο και μπορεί να εκφραστεί. Για να μάθουν ποια ζώα είναι κατοικίδια και γενικότερα να μάθουν τα είδη των ζώων, υπάρχουν πολλά βιβλία γνώσεων και παιχνίδια προσαρμοσμένα στις διάφορες ηλικιακές ομάδες.

Ερώτηση 8η: Τελικά η τρυφερή και ευαίσθητη Μελίνα θα “μπλέξει” σε περιπέτειες, τόσο την ίδια όσο και όλη την τάξη της. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να δώσουμε τη δυνατότητα, μέσα από τη συζήτηση, να κατανοήσουν τα παιδιά τις επιπτώσεις κάποιων πραγμάτων και απόφασεων που παίρνουν;

Κ.Α.: Είναι δύσκολο, γιατί τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τα πράγματα όπως εμείς, ενεργούν περισσότερο από παρόρμηση, δεν σκέφτονται τις συνέπειες κι είναι ευθύνη των ενηλίκων να τα προστατεύουν και να τα ενημερώνουν για τις κακοτοπιές. Η στείρα νουθεσία όμως δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε ένα γόνιμο διάλογο, όπου το παιδί θα εκφράσει τις απορίες και τις αντιρρήσεις του, του εξηγούμε με υπομονή και το βοηθάμε να κατανοήσει το γιατί και το πώς, τον τρόπο με τον οποίο συνδέεται το αίτιο με το αποτέλεσμα. Επίσης, όταν δεν υπάρχει κίνδυνος, το αφήνουμε να δοκιμάσει, γιατί ο καλύτερος τρόπος να μάθει τις συνέπειες είναι η βιωματική μάθηση και το ενθαρρύνουμε να βρει μια λύση για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε (π.χ. δεν έκλεισες σωστά το μπουκάλι, το νερό χύθηκε στην τσάντα σου, τώρα τι θα κάνεις;)

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Κ.Α.: Νομίζω πώς όσα θέλω να τους πω τα λέω με τις ιστορίες που γράφω … Θα ήθελα απλά να τους ευχαριστήσω για τις βιβλιοδιαδρομές που επέλεξαν να κάνουν μαζί μου κι ελπίζω να πέρασαν όμορφα και δημιουργικά.

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Κ.Α.: Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσουν βιβλία μου από διαφορετικούς εκδότες και αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, ως προς το θέμα που πραγματεύονται, το ύφος της αφήγησης, το λογοτεχνικό είδος. Αυτό μου δίνει πολλή χαρά, γιατί γενικότερα μου αρέσει να κάνω διαφορετικά πράγματα και στη λογοτεχνική μου διαδρομή είναι ο επόμενος στόχος. Θα σας αποκαλύψω μόνο ότι σύντομα θα έχουμε το δεύτερο βιβλίο της σειράς «ΖΗΤΩ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ», που θα μας αφηγείται πώς βλέπουν τα μικρά παιδιά τη δασκάλα τους και τον πολλαπλό της ρόλο στην τάξη. Για τα υπόλοιπα βιβλία, θα αφήσω χώρο στην έκπληξη…

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Η Κωνσταντίνα Αρμενιάκου γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1973, όπου και ολοκλήρωσε τις βασικές της σπουδές. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων καθώς και του Τμήματος Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Τουλούζης στη Γαλλία.

Έχει εργαστεί στην ιδιωτική εκπαίδευση ως νηπιαγωγός και στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Παράρτημα Κέρκυρας) ως καθηγήτρια της Γαλλικής γλώσσας. Υπήρξε υπεύθυνη της Παιδικής Βιβλιοθήκης ΧΕΝ και Δήμου Κερκυραίων για 3 χρόνια, όπου υλοποίησε προγράμματα αυτοφροντίδας και διαπολιτισμικής εκπαίδευσης με παιδιά σχολικής ηλικίας. Από το 2001 υπηρετεί ως νηπιαγωγός σε δημόσια νηπιαγωγεία του νομού Κερκύρας, όπου και ζει μόνιμα.

Έχει εκδώσει σε συνεργασία με συναδέλφους εκπαιδευτικούς μια σειρά εκπαιδευτικών βιβλίων με δραστηριότητες για εκπαιδευτικούς και παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο για παιδιά, Η κυρά Δημοκρατία. Είναι στη λίστα του ΕΚΕΒΙ για το πρόγραμμα «Το ΕΚΕΒΙ και το παιδί – Συγγραφείς και εικονογράφοι στα σχολεία». Το 2012 βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας στα πλαίσια του Θεσμού Αριστείας και Καινοτόμων Πρακτικών για τα καινοτόμα προγράμματα που υλοποίησε με τις συναδέλφους της στο 14ο Νηπιαγωγείο Κέρκυρας κατά το σχολικό έτος 2011-2012.

Η ψείρα δεν είναι κατοικίδιο

Η Μελίνα αγαπάει πολύ τα ζώα, αλλά οι γονείς της δεν της παίρνουν κατοικίδιο. Ευτυχώς, η φίλη της η Σοφία έχει ψείρες και, αν κολλήσει μία, θα αποκτήσει το δικό της ζωάκι και… ούτε ψείρα ούτε ζημιά! Μα η ψείρα δεν είναι ένα φρόνιμο κατοικίδιο και σίγουρα δεν έχει θέση στο νηπιαγωγείο…

Ιστορίες με χιούμορ, φαντασία, παιχνίδια και ζαβολιές! Αυτές είναι οι διασκεδαστικές περιπέτειες των μαθητών του 1ου Νηπιαγωγείου Αστερούπολης. Μια σειρά βιβλίων για να αγαπήσετε το νηπιαγωγείο και τους μικρούς του ήρωες, που είναι όλοι τους αστέρια!

Συζητώντας με την Φραντζέσκα Βουλάγκα

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Φ.Β.: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις έναν μόνο συγγραφέα. Επειδή μου αρέσει πολύ η παιδική λογοτεχνία θα αναφερθώ στον αγαπημένο μας Ευγένιο Τριβιζά. Μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση οι τόσες πολλές ιστορίες που είναι μεν ξεχωριστές, αλλά πολλές φορές οι ήρωες τους με κάποιο τρόπο συναντιούνται. Πολλά βράδια μας κρατούν συντροφιά!

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Φ.Β.: Θυμάμαι αν γυρίσω τον χρόνο αρκετά χρόνια πίσω, ότι το πρώτο βιβλίο που διάβασα μόνη μου, ήταν ένα βιβλίο του Blyton Enid, με τίτλο “Περιπέτεια στο βουνό”. Οι ωραίες εικόνες που μου δημιουργήθηκαν από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, στάθηκαν η αφετηρία και ο λόγος που με ώθησε στον θαυμαστό κόσμο των βιβλίων και την ανάγνωση πολλών από αυτά.

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Φ.Β.: Σχεδόν σε όλη μου τη ζωή έως τώρα θυμάμαι να ασχολούμαι και να έχω να κάνω με παιδιά. Σπούδασα βρεφονηπιοκόμος, ασχολήθηκα για χρόνια με τη δημιουργική απασχόληση νηπίων και φυσικά τα τελευταία 12 χρόνια είμαι μητέρα δυο αξιολάτρευτων παιδιών. Η επαφή μου οπότε με τα παιδικά βιβλία ήταν πάντα μια αγαπημένη συνήθεια και τα τελευταία χρόνια καθημερινή. Εκείνο που με ώθησε να ξεκινήσω τη συγγραφή, ήταν αυτός ακριβώς ο συνδυασμός, η αγάπη μου για τα παιδικά βιβλία και η ακόμα πιο μεγάλη μου αγάπη για τα παιδιά. Η αθωώτητα τους και αυτή ακριβώς η λαχτάρα τους να ξεφυλλίζουν κάθε φορά ένα καινούριο παραμύθι , να χάνονται στις σελίδες του, να ταυτίζονται με τους ήρωες του, να τους αγαπάνε, να γελούν ή να συγκινούνται , να ταξιδεύουν νοερά σε άλλα μονοπάτια, είχαν σαν αποτέλεσμα σκέψεις και ιδέες να κατακλύσουν το μυαλό μου. Έτσι απλά! Αυτές οι σκέψεις και οι ιδέες κατάφεραν να γεμίσουν άσπρες κόλλες χαρτί και τελικά να γίνουν ιστορίες. Ιστορίες που περιμένουν να διαβαστούν!!!

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Ο Άι-Βασίλης και η μάγισσα Τιτώ”;

Φ.Β.: Ο Αι Βασίλης και η μάγισσα Τιτώ, είναι ένα παραμύθι που αποτυπώνει το νόημα της αληθινής αγάπης ξορκίζοντας την κακία. Η εικονογράφηση του σε αιχμαλωτίζει και σου κινεί το ενδιαφέρον να ανακαλύψεις την ιστορία, να ταξιδέψεις στον χώρο της φαντασίας και να φτάσεις έως τον Βόρειο Πόλο! Είναι ευχάριστο και διασκεδαστικό, αφού η εξέλιξη του και η εναλλαγή εικόνων, καταστάσεων και προσώπων, εξάπτει συνεχώς την φαντασία των παιδιών, χωρίς να τους προκαλεί ανία και οι σκανταλιές που επιδίδεται η μάγισσα Τιτώ είναι ήπιες, χωρίς να προκαλούν φόβο στους μικρούς αναγνώστες. Είναι ανατρεπτικό αλλά και διδακτικό, αφού η ξεχωριστή ηρωίδα του, καταφέρνει να αναθεωρήσει τις αρχικές της κακόβουλες προθέσεις, να αντιληφθεί τις αξίες της προσφοράς και της καλής συνεργασίας, να δημιουργήσει κοινωνικές σχέσεις φιλίας και έτσι να ανατρέψει το σύμβολο που εκπροσωπεί. Περνά πολλά μηνύματα και παρουσιάζει αξίες της ζωής, όπως είναι η αγάπη, η φιλία και ο σεβασμός. Επισημαίνει πως στην ζωή υπάρχει το καλό, υπάρχει όμως και το κακό και προβάλλει το ζήτημα της επιβολής της εξουσίας και τις παρενέργειες που επιφέρει στο κοινωνικό σύνολο, όταν αυτή χρησιμοποιείται με λάθος τρόπο. Προβάλλει θέματα και ζητήματα που απασχολούν και ταλαιπωρούν τους μικρούς μου φίλους -όπως για παράδειγμα, αν ο Αι-Βασίλης θα προλάβει να μοιράσει τα δώρα τους- και ταυτόχρονα τους παρακινεί να νικούν τους φόβους τους, να μαθαίνουν να διαχειρίζονται καταστάσεις της καθημερινής τους ζωής και να αντιμετωπίζουν τα εμπόδια που συναντούν, όπως άλλωστε έκαναν και τα ξωτικά.

Ερώτηση 5η: Η μάγισσα Τιτώ προσπαθεί να χαλάσει τα Χριστούγεννα και τη χαρά των εορτών που αισθάνονται τα ξωτικά και ο Άι-Βασίλης. Οι καλόκαρδες ψυχές και η χαρά μπορούν να ανακόψουν κάθε κακία; Ποια είναι η άποψή σας;

Φ.Β.: Η καλοσύνη και η χαρά μπορούν να ανακόψουν κάθε κακία στα παραμύθια σίγουρα! Και επειδή μου αρέσουν πολύ τα παραμύθια προσπαθώ να σκέφτομαι πως και η ζωή η ίδια είναι ένα παραμύθι και ο καθένας μας ζει το δικό του. Οπότε ακόμα και στην ζωή προσπαθώ να εστιάζω πάντα σε οτιδήποτε καλό μπορώ να αποκομίσω απο μια κατάσταση ή μια σχέση..Οι έννοιες της καλοσύνης, της κακίας και της χαράς είναι πολύπλευρες, πολυσδιάστατες και διαφορετικά αντιληπτές από τον καθένα μας. Το σίγουρο είναι ότι δύσκολα θα μπορούσα να τις αναλύσω και δεν είμαι και η ειδική άλλωστε. Υπάρχουν άνθρωποι αλλά και ήρωες βιβλίων και παραμυθιών που είναι ταγμένοι στο καλό και κάποιοι άλλοι στο κακό. Ορισμένοι από αυτούς που έχουν για σύμμαχο τους την κακία, ελάχιστοι θα ήθελα να ελπίζω, βλάπτουν συνειδητά τους άλλους, αλλά δεν θέλω να σταθώ σε αυτούς. Όσον αφορά στην παιδική λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια έχουμε την τάση να ανακαλύπτουμε τα αίτια πίσω από την κακή συμπεριφορά. Κάποιοι άνθρωποι ή και ήρωες παραμυθιών όπως και η δική μου ηρωίδα η μάγισσα Τιτώ, απλά δεν έχουν νιώσει την μαγεία της αγάπης και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να εκφραστούν με γνώμονα αυτήν και στην συνέχεια να την μεταδόσουν στους γύρω τους. Πιστεύω όμως ότι σε αυτήν την περίπτωση είναι όλα θέμα συγκυριών και ότι αν εμφανιστεί ένας άνθρωπος στην ζωή τους την κατάλληλη στιγμή και καταφέρει να τους μυήσει στην αγάπη, θα καταφέρουν να τους κάνουν να ανακόψουν από κάθε κακία. Αυτό κατάφεραν να κάνουν άλλωστε και τα αγαπημένα μου ξωτικά αλλά και ο Αι-Βασίλης που βρέθηκαν στην ζωή της μάγισσας Τιτώς!Οι καλόκαρδες αυτές ψυχές με την χαρά τους για σύμμαχο κατάφεραν να ανακόψουν τις κακίες της.

Ερώτηση 6η: Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει και τον πιο μονόχνωτο ή/και κακόψυχο άνθρωπο να αλλάξει γνώμη και συμπεριφορά;

Φ.Β.: Καταρχάς θα έλεγα ότι είναι πολύ εύκολο στην εποχή μας να κρίνουμε τους ανθρώπους και ακόμη πιο εύκολο αν είναι διαφορετικοί από εμας. Τις περισσότερες φορές δεν έχουμε καν σκεφτεί ότι μπορεί απλά να μην έχουν διδαχτεί τους ίδιους κανόνες ευγενείας με εμας και βιαζόμαστε να βγάλουμε αρνητικά συμπεράσματα για αυτούς. Δεν αναρωτιόμαστε τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο μονόχνωτο ή και κακόψυχο και τι κρύβεται πίσω από την άσχημη συμπεριφορά του. Εφόσον το καταφέρουμε αυτό ,ένα πράγμα μπορώ να σκεφτώ μόνο ότι μπορεί να αλλάξει έναν κακόψυχο άνθρωπο και την άσχημη συμπεριφορά του. Η αγάπη! Άν ένας άνθρωπος είναι αγενής, εχθρικός και απότομος θα πρέπει να βάλουμε τα δυνατά μας και χαμογελώντας να τον αντιμετωπίσουμε. Πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχει κάτι αφοπλιστικό σε αυτού του είδους την αντίδραση. Κοντοστέκονται, αντιλαμβάνονται την άσχημη συμπεριφορά τους και εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι κάποιες φορές δεν είναι απαραίτητο να βγάλουμε ορισμένους ανθρώπους από την ζωή μας, αντί να προσπαθούμε να τους χειριζόμαστε επανειλημμένα με καλοσύνη.Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται χρόνος και υπομονή.

Ερώτηση 7η: Πιστεύετε στη μαγεία των Χριστουγέννων;

Φ.Β.: Πιστεύω ότι, πάντα θα κουβαλάω το παιδί που κάποτε ήμουν, μέσα μου, όσο και να μεγαλώνω. Παρόλο που για μεγάλο διάστημα, οι γιορτές των χριστουγέννων μου προκαλούσαν μια γλυκιά μελαγχολία, τα τελευταία δώδεκα χρόνια, ξαναβρήκα την μαγεία των χριστουγέννων μέσα στα μάτια των δυο παιδιών μου. Αυτό που βλέπω στα μάτια τους, αυτό είναι για εμένα μαγεία! Πολλές φορές ακόμη και τώρα αναπολώ την εποχή που τα όνειρα μου πραγματοποιούνταν ως δια μαγείας και την αίσθηση που είχα ότι όλα είναι δυνατά! Αυτό ακριβώς προσπαθώ να κάνω και με τα παιδιά μου τώρα. Τους μιλάω για τον Αι-Βασίλη, γιατί στην ηλικία που είναι, έχουν ανάγκη να πιστέψουν στην μαγεία, έχουν ανάγκη να πιστέψουν σε ότι ονειρεύονται και να περιμένουν απλά τα όνειρα και οι επιθυμίες τους να πραγματοποιηθούν. Στην δική μας την οικογένεια την μαγεία των χριστουγέννων την βιώνουμε σε όλα όσα μοιραζόμαστε μαζί, στο γιορτινό μας το τραπέζι με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, στα κάλαντα που θα πούμε την παραμονή των Χριστουγέννων και στα δώρα που θα πάρουμε αμέσως μετά,στο γράμμα που θα στείλουμε στον Αι-Βασίλη και στο γάλα και τα μπισκότα που θα του αφήσουμε στο τζάκι το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, στις χριστουγεννιάτικες συνταγές απο γλυκίσματα που θα φτιάξουμε παρέα και θα μοσχοβολούν στο σπίτι μας, στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες που θα διαβάσουμε πριν κοιμηθούμε, στα πολύχρωμα φωτάκια και στολίδια που στολίζουν το σπίτι μας και τέλος στην καθιερωμένη μας φωτογραφία μπροστά στο δέντρο μαζί με τα όλα τα δώρα των Χριστουγέννων!! Πιστεύω ότι όλα όσα χρειαζόμαστε είναι.... η αγάπη.... η πίστη.... και μια μικρή δόση μαγείας!!!!

Ερώτηση 8η: Στο τέλος του βιβλίου σας βλέπουμε διάφορες συνταγές χριστουγεννιάτικων εδεσμάτων. Ποιο είναι το αγαπημένο σας και γιατί;

Φ.Β.: Για εμένα το καλύτερο επιδόρπιο για το γιορτινό τραπέζι είναι ο κουραμπιές, το αναφέρω άλλωστε και στο βιβλίο μου!Το προτιμώ σίγουρα από τον ανταγωνιστή του, το μελομακάρονο και πιστεύω ότι είναι το απόλυτο χιονάτο γλύκισμα των Χριστουγέννων! Είναι αυτό που δεν θα λείπει σίγουρα από το σπίτι μας τις ημέρες αυτές. Το άρωμα από το κονιάκ και γενικά το άρωμα τους όταν ψήνονται με ταξιδεύει στην παιδική μου ηλικία, τότε που ήμουν εγώ παιδί και βοηθούσα την μαμά μου να τους φτιάξει. Κάθε χρόνο τώρα λαχταράω να τους φτιάχνω με τα παιδιά μου και να τους θαυμάζουμε στο τέλος όλοι μαζί, στις χριστουγεννιάτικες πιατέλες, που φιγουράρουν στολισμένοι με μπόλικη ζάχαρη άχνη και κάθε φορά να λέμε ότι μας μοιάζουν με χιονισμένα βουνά και να ταξιδεύουμε νοερά για λίγο σε ωραία χειμωνιάτικα τοπία!

Ερώτηση 9η: Ως μητέρα και παιδαγωγός θεωρείτε ότι τα παραμύθια είναι ένα ιδιαίτερο και σημαντικό εργαλείο για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών;

Φ.Β.: Πιστεύω πως τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να περάσουν από το μονοπάτι της παιδικότητας στην ωριμότητα και την ενήλικη ζωή. Τα παραμύθια αναπτύσσουν δημιουργικά την φαντασία τους. Μέσα από αυτά, τα παιδιά μαθαίνουν να νικούν τους φόβους τους και μαθαίνουν να διαχειρίζονται τις δυσκολίες της καθημερινής τους ζωής. Πολλές φορές τους δίνουν την ευκαιρία να εκφράσουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους. Ένα καλό βιβλίο, βοηθάει να γνωρίσει ένα παιδί τον κόσμο γύρω του, να αναπτύξει την θετική πλευρά της προσωπικότητας του και τις κοινωνικές ευαισθησίες του. Τους φέρνει επίσης σε επαφή με διάφορες αξίες της ζωής, όπως για παράδειγμα την αγάπη, την οικογένεια, την φιλία, τον σεβασμό και πολλά άλλα. Σίγουρα είναι λοιπόν, ένα σημαντικό εργαλείο για την διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και της προσωπικότητας τους.

Ερώτηση 10η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Φ.Β.: Θα ήθελα να τους πω κάτι πολύ επίκαιρο. Να απολαμβάνουν στο έπακρο την κάθε στιγμή , την κάθε ημέρα που περνά, να κυνηγούν τα όνειρα τους, να θέτουν στόχους και να προσπαθούν να τους πραγματοποιούν και να απολαμβάνουν τα “δεδομένα” και τα πολύ απλά καθημερινά πράγματα, γιατί είναι πολύτιμα.

Ερώτηση 11η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

Φ.Β.: Είμαι έτοιμη τώρα που κοντεύουμε να κλείσουμε ένα χρόνο από την κυκλοφορία του πρώτου μου βιβλίου, να κάνω το επόμενο συγγραφικό μου βήμα. Νιώθω την ανάγκη πλέον να ανασύρω απο το συρτάρι και άλλες ιστορίες που περιμένουν και αυτές να ζωντανέψουν και να διαβαστούν. Ίσως ακόμη και η Τιτώ να κάνει την εμφάνιση της σε νέες περιπέτειες! Εννοείται πως θα ήμουν ευγνώμων αν ακολουθούσε η έκδοση και άλλων βιβλίων μου.

Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Φ.Β.: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία σας και τις ευχές!!! Εύχομαι καλές γιορτές να έχουμε όλοι!

Η Φραντζέσκα Βουλάγκα γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1983 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται εκεί. Είναι απόφοιτος της Παιδαγωγικής Σχολής του Ο.Α.Ε.Δ., του τμήματος Βρεφονηπιοκομίας, με σπουδές αγγλικής και γαλλικής γλώσσας. Στον ιδιωτικό τομέα, αρχικά, εργάστηκε ως παιδαγωγός, σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, και ταυτόχρονα ασχολήθηκε με τη φροντίδα και τη δημιουργική απασχόληση βρεφών και νηπίων. Από το 2008 και εφεξής είναι δημοτική υπάλληλος αορίστου χρόνου στον Δήμο Θεσσαλονίκης, τα τελευταία χρόνια εκ των οποίων εργάζεται ως διοικητική υπάλληλος στη διεύθυνση των παιδικών σταθμών. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Η μεγάλη της αγάπη για τα παιδιά ήταν αυτή που την ενέπνευσε και την οδήγησε να ασχοληθεί με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων.

Ο Αϊ-Βασίλης και η Μάγισσα Τιτώ

Το ηµερολόγιο των ξωτικών δείχνει πρώτη του µηνός. Επιτέλους ήρθε ο µήνας των Χριστουγέννων. Τα ξωτικά φόρεσαν τα µυτερά µποτάκια τους στο δάσος για να πάνε, καυσοξυλάκια κόψανε, τα ρίξανε στη φωτιά, και οι µηχανές των Χριστουγέννων πήρανε µπροστά! Από την άλλη, η πανούργα η µάγισσα Τιτώ, που καταστρώνει σχέδια εξόντωσης των Χριστουγέννων, µε το µαγικό σκουπόξυλό της, αταξία προκαλεί και κακό χαµό! Η µαγεία των Χριστουγέννων, όµως, καθώς και οι µαγικές λέξεις και η καλή διάθεση των ξωτικών, οι τεράστιες δόσεις αστερόσκονης και χρυσόσκονης, η νύχτα των ευχών, ξόρκια και φίλτρα µαγικά και τέλος η πολύτιµη συµβολή του Αϊ-Βασίλη ανατρέπουν τα σχέδια της µάγισσας Τιτώς!

Συζητώντας με τη Μαρία Σκούλου

 

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

M.Σ.: Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να απαντήσω σ’αυτήν την ερώτηση επειδή όλοι οι συγγραφείς είναι μοναδικοί και η γραφή του κάθε συγγραφέα έχει κάτι ξεχωριστό. Αλλά αφού θέτετε έτσι το ερώτημα, ο αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Ντοστογιέφσκι. Γενικά μου αρέσει πολύ η ρώσικη λογοτεχνία. Ξεχωρίζω όμως τον Ντοστογιέφσκι επειδή οι ήρωες του είναι απλοί και καθημερινοί.

Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

M.Σ.: Το πρώτο βιβλίο που είχα διαβάσει είναι ο Γάτος Γιούρι..

Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

M.Σ.: Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νομίζω ότι ήτανε μία εσωτερική ανάγκη να δημιουργώ χαρακτήρες που δίνουν τηδικήτους οπτική για την πραγματικότητα.

Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Το χελιδόνι και η βελανιδιά”;

M.Σ.: Το χελιδόνι και η βελανιδιά είναι ένα παραμύθι που απευθύνετε κυρίως σε παιδιά (αλλά όχι μόνο) και σκοπό έχει να φέρει λίγο πιο κοντά στην καθημερινότητα του παιδιού την απώλεια. Η απώλεια είναι ένα κομμάτι της ζωής μας με το οποίο θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε. Όλοι έχουμε χάσει κάποιον παππού ή κάποια γιαγιά.

Ερώτηση 5η: Πώς σας γεννήθηκε η ιδέα της συγγραφής της συγκεκριμένης ιστορίας;

M.Σ.: Ήθελα να γράψω κάτι που θα βοηθήσει τα παιδιά να εξοικειωθούν με την απώλεια, που θα βοηθήσει τα παιδιά στην ανάπτυξη τους.

Ερώτηση 6η: Το χελιδόνι ζει μία τραγική απώλεια. Θεωρείτε ότι ο άνθρωπος μπορεί να διαχειριστεί με εύκολο τρόπο την απώλεια;

M.Σ.: Φυσικά όχι. Η απώλεια είναι κάτι που μπορεί πολύ δύσκολα να διαχειριστεί ένας άνθρωπος και κυρίως ένα παιδί.

Ερώτηση 7η: Η βελανιδιά θα γίνει ο παρηγορητής για το χελιδόνι. Πιστεύετε ότι ένας δικός μας άνθρωπος μπορεί να γίνει το στήριγμα για κάθε αναποδιά ή κακό γεγονός που θα έρθει στη ζωή μας;

M.Σ.: Φυσικά. Πάντα υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορεί να μας στηρίξει σε μία δύσκολη στιγμή στη ζωή μας.

Ερώτηση 8η: Το βιβλίο σας είναι ένα παραμύθι με πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα. Ένα παιδί μπορεί να διαχειριστεί μία κατάσταση πιο εύκολα από έναν ενήλικα ή όχι; Ποια είναι η προσωπική σας άποψη;

M.Σ.: Νομίζω ότι ένα παιδί θα διαχειριστεί διαφορετικά μία κατάσταση απ’ ότι ένας ενήλικας. Σίγουρα το παιδί νιώθει σε μεγαλύτερη ένταση τα συναισθήματα.

Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

M.Σ.: Θα ήθελα να πω στους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του βιβλίου μου να αφήσουν το βιβλίο να τους συνεπάρει. Να πετάξουν με το χελιδόνι και να βιώσουν μαζί του την εμπειρία αυτή που οδηγεί στην αυτονομία..

Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα;

M.Σ.: Σκέφτομαι πολλά. Το επόμενο συγγραφικό μου βήμα μπορεί να είναι στο χώρο του παιδικού βιβλίου, αλλά και του ιστορικού μυθιστορήματος.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!

Η Μαρία Σκούλου γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Είναι κοινωνική λειτουργός και εργάζεται στην ειδική αγωγή. Τα μεταπτυχιακά της είναι στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στην Ειδική Αγωγή στα πανεπιστήμια InstituteofEducation\ UniversityofLondonκαι \ Τμήμα Εκπαίδευσης & Αγωγής στην προσχολική \ ηλικία ΕΚΠΑ.

Το διήγημα «Το Αηδόνι και η βελανιδιά» είναι το πρώτο διήγημα της συγγραφέως που εκδίδεται. Το παιδικό της διήγημα “Το σαλιγκάρι που ήθελε να φτάσει στο φεγγάρι” έχει βραβευτεί με το Β΄ βραβείο από το λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος.

Ποιήματα της έχουν βραβευθεί από την UNESKO, το 2016 (Β΄ βραβείο), την Πανελλήνια Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών και διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.

Επίσης η ποιητική της συλλογή “Slide one: Το πευκοδάσος” έχει βραβευτεί με το Α΄ βραβείο αφηγηματικής ποίησης από την International Academy of Art, από την οποία η συγγραφέας έχει λάβει το διδακτορικό της στην ποίηση.

ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΚΑΙ Η ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

Η τρυφερή ιστορία του χελιδονιού είναι η ιστορία της ζωής μας. Η αναζήτηση, η απορία, η οικογένεια, η ζωή και η απώλεια περνούν από τη συγγραφέα με απλό τρόπο μέσα από πανέμορφες εικόνες αστερόσκονης και συμπαντικής αναζήτησης.

Η βελανιδιά γίνεται η μάνα γη, ο φύλακας άγγελος μαθαίνοντας στο χελιδόνι, μέσα από μυστικές συμφωνίες με το φεγγάρι και τ’ αστέρια, την αυτονομία και τη συμφιλίωση με το παρελθόν. Η σχέση της με το  χελιδόνι ξυπνά στα παιδιά συναισθήματα αγάπης, τρυφερότητας  για τα ζώα, τη φύση και ό,τι μας περιβάλλει.

«Θέλω να πω τόσο πολλά, μα δεν βρίσκω το θάρρος. Θέλω να δώσω τόση αγάπη, μα νομίζω ότι οι πόρτες έχουν κλείσει. Ποτέ δεν ήθελα τα φύλλα να στέκονται μόνα τους στα κλαδιά των δέντρων. Πάντα ήθελα να τους κάνω παρέα. Νομίζω, όμως, τώρα ότι ρίζωσα σ’ αυτήν τη γη που νερό δεν δίνει. Τα κλαδιά των δέντρων είναι πυκνά και δεν μπορώ να ανέβω. Οι πλαγιές έχουνε γίνει δύσβατες, δεν είναι πια για μένα. Δεν ξέρω αν ο ουρανός χωράει την ανάσα μου».

«Τι ήταν αυτά; Ποιος τα έλεγε;» σκεφτόταν η βελανιδιά, όταν, ξαφνικά, γέρνοντας το αριστερό κλαδί της προς τη διπλανή λιμνούλα ……