Τρίτη, 30 Ιουλίου 2019

Συζητώντας με τον Πασχάλη Πράντζιο για "Τριάντα έξι ώρες βροχής"


Ερώτηση 1η: Τι σημαίνει λογοτεχνία για εσάς;

Π.Π.: Ως αναγνώστης συνεχίζει να αποτελεί το καταφύγιό μου από τότε που ήμουν παιδί, ως συγγραφέας είναι η τέχνη που υπηρετώ.


Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα, κατά τη γνώμη σας, που κάνει κάποιον δημιουργό ξεχωριστό και αγαπητό στο αναγνωστικό κοινό;

Π.Π.: Το χαρακτηριστικό γνώρισμα εξαρτάται από τις προσδοκίες του εκάστοτε αναγνωστικού κοινού. Αν θέλουμε, επομένως, να προσδιορίσουμε το γνώρισμα, θα πρέπει να ορίσουμε τι προσδοκά να βρει σ’ ένα βιβλίο το αναγνωστικό κοινό και με ποιο κριτήριο ξεχωρίζει έναν δημιουργό. Για άλλους, για παράδειγμα, το χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός ξεχωριστού δημιουργού μπορεί να εξαρτάται από αν σε κάθε έκδοση βιβλίου κάνει best seller, ανατυπώνει χιλιάδες αντίτυπα, άλλοι μπορεί να πιστεύουν πως ξεχωριστός ήταν μονάχα ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης και να αναζητούν επί ματαίω τον νέο Καζαντζάκη των γραμμάτων. Όπως αντιλαμβάνεστε, αδυνατώ να δώσω μία συγκεκριμένη απάντηση. Δεν υπάρχουν συνταγές. Το κάθε βιβλίο έχει το κοινό του κι αυτό είναι που ορίζει και τον ξεχωριστό δημιουργό και τον αγαπητό.


Ερώτηση 3η: Τι συναισθήματα νιώθετε κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Π.Π.: Τα ίδια που βιώνει ο καθείς από μας στη διάρκεια του βίου του. Η λογοτεχνία ακριβώς επειδή δεν είναι αποκομμένη από τη ζωή –υπό την έννοια από δω η λογοτεχνία και από κει η ζωή- βασίζεται πάνω σ’ αυτή, αναδύεται μέσα από αυτή. Κι επειδή συγγραφή μυθιστορήματος χωρίς ενσυναίσθηση δεν συνίσταται, ο συγγραφέας αισθάνεται το κάθε τι που ταλανίζει τη ζωή των ηρώων του και το καθιστά δικό του βίωμα. Η ζωή είναι αυτή που παράγει τους μυθιστορηματικούς ήρωες και όχι το μυαλό ενός συγγραφέα. Ο συγγραφέας παρατηρεί και καταγράφει επιτυχώς ή όχι, αναλόγως του ταλέντου του.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Τριάντα έξι ώρες βροχής”;

Π.Π.: Κι εδώ η κρίση ανήκει στον αναγνώστη. Είναι αυτονόητο πως αν θεωρούσα πως με το βιβλίο μου αυτό δεν έχω να πω ή να προσθέσω κάτι, δεν θα επέλεγα τη δημοσιοποίησή του. Το «τριάντα έξι ώρες βροχής» είναι το έκτο μου βιβλίο κι αυτόν τον χαρακτηρισμό επιλέγω.


Ερώτηση 5η: Ο Θησέας λέει στη Φαίδρα «Θα σ' αγαπώ κάθε που το χώμα θα μυρίζει βροχή». Πιστεύετε ότι ο έρωτας έχει κάποιο συγκεκριμένο άρωμα για τον κάθε άνθρωπο;

Π.Π.: Για άλλον άρωμα, για άλλον χρώμα, για άλλον τραγούδι… Δεν ήθελα να πω αυτό μέσα από τη φράση αυτή. Επέλεξα αυτόν τον προσδιορισμό, γιατί με γεμίζει συναισθήματα. Η μυρωδιά του χώματος κάθε που βρέχει είναι στενά συνδεμένη με τον τόπο που μεγάλωσα, γιατί πέρασα τα πρώτα μου χρόνια σ’ ένα χωριό της Καρδίτσας, την Ανάβρα, όπου οι δρόμοι ακόμη δεν ήταν ασφαλτοστρωμένοι, αλλά χωμάτινοι. Και μύριζαν βροχή. Κάθε φορά που μυρίζω το χώμα μιας καλοκαιρινής βροχής, συγκινούμαι. Και υποκλίνομαι στη φύση. Ο Θησέας αφήνει τη φύση να αποφασίσει. Αν έβρεχε συχνότερα κι αν το χώμα δεν είχε γίνει τσιμέντο μπορεί να ήταν και αλλιώς τα πράγματα. Μπορεί και όχι. Η φύση δεν ανήκει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ανήκει σ’ αυτήν.


Ερώτηση 6η: Ο Θησέας δε δέχεται την απιστία, παρόλο που ο ίδιος απιστεί, αν και στη συνείδησή του δεν χρεώνει την πράξη του ως απιστία. Αναλόγως λειτουργούν και πολλοί άλλοι άντρες. Θεωρείτε ότι αυτό οφείλεται στη διαπαιδαγώγηση από το σπίτι ή είναι κάτι που αναπτύσσεται σιγά – σιγά, καθώς στοιχειοθετείται ο χαρακτήρας του καθενός;

Π.Π.: Ο Θησέας είναι σύμβολο στο έργο, είναι ο άντρας που απολαμβάνει την εξουσία της ελευθερίας που του δίνει το φύλο του. Έτσι ακριβώς είναι και στον ιστορικό μύθο. Κι αυτό ακριβώς αναπαράγω. Όσον αφορά στο ζήτημα της απιστίας σε σχέση με την αντρική νοοτροπία, ασφαλώς και σκέφτονται πολλοί άντρες κατ’ αυτόν τον τρόπο, ωστόσο και οι γυναίκες απιστούν εξίσου. Από κει κι έπειτα τις διαφορές τις συνιστούν τα στερεότυπα.


Ερώτηση 7η: Ο μύθος της Φαίδρας και του Ιππόλυπου ζωντανεύει σε ένα μυθιστόρημα παραλλάζοντας όπως τον γνωρίσαμε από τους αρχαίους μας δημιουργούς. Ποιο ήταν το στοιχείο που σας έκανε να γράψετε αυτό το μυθιστόρημα και να ξεδιπλώσετε τον μύθο υπό το πρίσμα της σύγχρονης εποχής;

Π.Π.: Η ανάγκη μου να μιλήσω για τον έρωτα. Από κει ξεκίνησαν όλα. Έψαχνα να βρω μία βάση για να πατήσω, προκειμένου να στήσω μία ερωτική ιστορία. Μελετώντας τον μύθο της Φαίδρας μέσα από τις διάφορες μεταγραφές του κυρίως στο θέατρο, αισθανόμουν πως ο έρωτας της Φαίδρας και του Ιππόλυτου ζητούσε τη δικαίωσή του στο πλήρωμα του χρόνου. Αυτό αποτέλεσε τη βάση για να χτίσω τη δική μου ερωτική ιστορία και να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις και συναισθήματα πάνω στην προβληματική του έρωτα.


Ερώτηση 8η: Ο έρωτας για κάποιος έχει ηθική και για άλλους όχι. Ασχέτως τι από τα δύο ισχύει κανείς, σχεδόν, δεν πιστεύει ότι είναι ανήθικος. Που έγκειται η διαφορά μη ηθική στον έρωτα και ανήθικος έρωτας;

Π.Π.: Μάλλον βαφτίσια των ανθρώπων οι λέξεις. Δεν υπάρχει ηθικός και ανήθικος έρωτας. Ο έρωτας είναι μονάχα έρωτας. Στο βιβλίο το λέω ξεκάθαρα: «δεν έχει ο έρωτας ηθική, φίλες και φίλοι. Κανένα ένστικτο δεν μπορεί να έχει ηθική». Από κει κι έπειτα επεμβαίνει ο παράγοντας κοινωνία, παίρνει τον λόγο η θρησκεία και σπέρνει ενοχές γύρω από την ανηθικότητα των συναισθημάτων του ανθρώπου. Δεν είναι αυτό ο έρωτας.


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Π.Π.: Πως σε κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να σέβομαι την αισθητική τους και να μην την προσβάλλω.


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό βήμα σας;

Π.Π.: Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσω για καινούριο μυθιστόρημα, γιατί αισθάνομαι πως στερώ τη χαρά της πρώτης κυκλοφορίας αυτού του βιβλίου. Το «τριάντα έξι ώρες βροχής» μόλις ξεκίνησε το ταξίδι του κι εγώ ακόμη είμαι συνταξιδιώτης του.


Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδες οι “Τριάντα έξι ώρες βροχής”!!!

Π.Π.: Ένα μεγάλο ευχαριστώ κι από μένα!





O Πασχάλης Πράντζιος γεννήθηκε στην Ανάβρα Καρδίτσας το 1971 και εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 2006. Σπούδασε φιλοσοφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ., εργάζεται ως φιλόλογος καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ παράλληλα συνεχίζει τις σπουδές του στο μεταπτυχιακό τμήμα της Σχολής Θεάτρου του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας (Α.Π.ΚΥ.), με ειδίκευση στην Επιβίωση του Αρχαίου Δράματος. Παράλληλα με τη μυθιστοριογραφία ασχολείται με τη θεωρία λογοτεχνίας και θεάτρου, δημοσιεύοντας άρθρα και μελέτες του σε περιοδικά λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Το Τριάντα έξι ώρες βροχής είναι το έκτο μυθιστόρημά του.
(2019) Τριάντα έξι ώρες βροχής, Κλειδάριθμος
(2016) Ξανάγινε τρεις..., Ωκεανίδα
(2014) Η πόλη έχει ρεπό, Ωκεανίδα
(2012) Λιωμένο μολύβι, Ωκεανίδα
(2009) Περί ανέμων και γάτων, Ωκεανίδα
(2006) Και πάντα με χείλη κόκκινα..., Ωκεανίδα
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2013) Ιστορίες από ένα παγκάκι, Εκδόσεις Σαΐτα





Τριάντα έξι ώρες βροχής
Σιγοβρέχει.
―Ξημερώνει…
―Σ’ αγαπώ.
―Σςςςςςςςς.
―Εσύ δεν μ’ αγαπάς;
―Θα σ’ αγαπώ κάθε που το χώμα θα μυρίζει βροχή.
Ξεκίνησε βροχή. Έβρεχε ασταμάτητα. Τριάντα έξι ώρες βροχής. Αλλιώτικης βροχής. Όχι σαν εκείνη που είχε ενώσει κάποτε τη Φαίδρα με τον Θησέα. Ήταν άλλη βροχή αυτή. Τριάντα έξι ώρες βροχής, τριάντα έξι ώρες ενοχής.
Στις εκδοχές του μύθου της Φαίδρας και του Ιππόλυτου, όπως αυτές παρουσιάστηκαν από τους δημιουργούς της τέχνης, ο έρωτας παρουσιάστηκε μιαρός, ενοχικός, χωρίς ηθική. Έχει όμως ο έρωτας ηθική; Άραγε, έχει φτάσει ο καιρός να δικαιωθεί ο έρωτας της Φαίδρας; Σε ποιο δικαστήριο όμως και με ποιους δικαστές; Μέσα από μια ιστορία σύγχρονη τα πρόσωπα του μύθου ζωντανεύουν ξανά και μας παρασύρουν στη δίνη του έρωτά τους, που αν και απαγορευμένος είναι αμοιβαίος.

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ "Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό" Ali Sabahattin


Sabahattin Ali
Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό
Μετάφραση – Επίμετρο: Ε. Ι. Σακαλή
Επιμέλεια: Δέσποινα Σαραφείδου
Σελ. 288
τιμή (χωρίς ΦΠΑ): 16 €
ISBN: 978-960-283-492-3

Από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ και στη σειρά «Ξένη Λογοτεχνία» κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τούρκου συγγραφέα Σαμπαχαττίν Αλί με τίτλο Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό, σε μετάφραση της Ε. Ι. Σακαλή, η οποία υπογράφει και το εκτενές επίμετρο.

Πρόκειται για την ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια Γερμανoεβραία από την Τσεχία, τη Μαρία Πούντερ, κι έναν Τούρκο μουσουλμάνο, τον Ραΐφ-εφέντη. Δυο ανθρώπους από άλλες χώρες, άλλες ηπείρους, άλλους πολιτισμούς. Σ’ αυτή την ιστορία, η γυναίκα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, αποφασίζει, επιβάλλει και οδηγεί τη σχέση, ενώ ο άντρας ακολουθεί. Τόπος και χρόνος της συνάντησής τους, το Βερολίνο του Μεσοπολέμου.

Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό είναι το σημαντικότερο έργο του Σαμπαχαττίν Αλί, Τούρκου συγγραφέα που κυνηγήθηκε και φυλακίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες. Το (ημιαυτοβιογραφικό) μυθιστόρημα πρωτοδημοσιεύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940, χωρίς να σημειώσει ιδιαίτερη επιτυχία. Μετά την υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες δολοφονία του συγγραφέα το 1948, σημειώθηκε έκρηξη πωλήσεων του βιβλίου, το οποίο συνέχισε να πωλείται με επιτυχία ως το 1965. Ύστερα περιέπεσε στη λήθη και χρειάστηκαν περίπου σαράντα χρόνια για να επανέλθει στο προσκήνιο.

Το 2013 εκδόθηκε εκ νέου στην Τουρκία αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον του κοινού κι έγινε σύντομα μπεστ σέλερ (ίσως γιατί, όπως έχει επισημανθεί, «η Μαντόνα αρνείται τους παραδοσιακούς ανδρικούς και γυναικείους ρόλους που ο πρόεδρος της χώρας υποστηρίζει με κάθε ευκαιρία […] Το μυθιστόρημα είναι μια απάντηση σ’ αυτό τον καταναγκασμό και δίνει ελπίδα στους νέους ότι είναι δυνατόν να ερωτευτεί και να ζήσει κανείς όπως θέλει…»), ενώ μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, προκαλώντας κύμα ενθουσιωδών δημοσιευμάτων διεθνώς.
 
 
 
 
 
Θυμάμαι μόνον ότι μαρμάρωσα μπροστά στο πορτρέτο μιας γυναίκας που φορούσε ένα γούνινο παλτό. Τι είχε αυτό το πορτρέτο; Δεν μπορώ να το εξηγήσω· ως εκείνη τη στιγμή, δεν είχα συναντήσει γυναίκα με τέτοια παράξενη έκφραση, λίγο άγρια, λίγο υπεροπτική και πολύ έντονη. Το ωχρό πρόσωπο, τα μαύρα φρύδια και τα μαύρα μάτια, τα πυκνά καστανά μαλλιά και κυρίως αυτή η έκφραση αθωότητας και θεληματικότητας συνάμα, η απέραντη μελαγχολία σε συνδυασμό με την ισχυρή προσωπικότητα, σε καμιά περίπτωση δε μου ήταν ξένα. Αυτή τη γυναίκα εγώ τη γνώριζα ήδη… Ήταν ένα κράμα και μια σύνθεση όλων των γυναικών που στοίχειωναν τη φαντασία μου…


H Μαρία Πούντερ, Γερμανοεβραία από την Τσεχία, και ο Ραΐφ, Τούρκος μουσουλμάνος, συναντιούνται στο Βερολίνο του Μεσοπολέμου και ζουν έναν μοναδικό έρωτα με απρόσμενη κατάληξη.


Η Μαντόνα με το γούνινο παλτό είναι το σημαντικότερο έργο του Σαμπαχαττίν Αλί, Τούρκου συγγραφέα που, πριν από τον τραγικό και μυστηριώδη θάνατό του, κυνηγήθηκε και φυλακίστηκε για τις πολιτικές του ιδέες. Το μυθιστόρημα πρωτοδημοσιεύθηκε στα τουρκικά στις αρχές της δεκαετίας του 1940, χωρίς να σημειώσει ιδιαίτερη επιτυχία. Εβδομήντα χρόνια αργότερα, το βιβλίο εξελίσσεται σε best seller στην Τουρκία, γίνεται παγκοσμίως γνωστό χάρη στη μετάφρασή του στα αγγλικά και σε πάμπολλες άλλες γλώσσες, και προκαλεί κύμα ενθουσιωδών δημοσιευμάτων διεθνώς.





Ένα best seller έκπληξη… Το διάβασαν, το αγάπησαν –και έκλαψαν μ’ αυτό– άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας.
The Guardian



Συγκινητικό, αξέχαστο, γεμάτο πάθος, νοσταλγία, μελαγχολία.
The Times



Ένα μικρό αριστούργημα!
The National




Μια ιστορία για τον νεανικό έρωτα και την απογοήτευση, τις χαμένες ευκαιρίες και την άπιαστη φλόγα του πάθους…
Financial Times
 

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ "Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ" Αγγελική Μαστρομιχαλάκη


ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΑΚΗ
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Εικονογράφηση: Πέγκυ Φούρκα
ΣΧΗΜΑ 14Χ 21
ΣΕΛ. 92
ΤΙΜΗ: 15 €
ISBN: 978-960-619-046-9


Η Παναγία, η Θεοτόκος Μαρία, η Μητέρα του Χριστού είναι το κεντρικό πρόσωπο αυτού του βιβλίου.

Ήρωες της ιστορίας είναι οκτώ παιδιά, που όλοι έχουν ονόματα της Παναγίας. Η Μαρία και ο Μάριος, η Δέσποινα, ο Βαγγέλης και η Ευαγγελία, ο Παναγιώτης και η Παναγιώτα είναι παιδιά-μικροί ήρωες του βιβλίου. Τα ονόματα αυτά είναι ο συνδετικός κρίκος της παρέας. Βρίσκονται σε ένα πλοίο και ταξιδεύουν στο Αιγαίο Πέλαγος. Η συζήτηση οδηγεί τους φίλους να ανακαλύψουν μια μεγάλη αλήθεια στη ζωή τους: ότι η Μητέρα του Χριστού, η πιο σπουδαία απ’ όλους τους Αγίους, δεν είναι απλά ένα ιστορικό πρόσωπο του παρελθόντος. Είναι η γέφυρα που μας φέρνει πιο κοντά στο Θεό και βρίσκεται καθημερινά ανάμεσά μας. Μέσα από τις βιωματικές ιστορίες των ηρώων το παρελθόν γίνεται παρόν και ο αναγνώστης ταξιδεύει με σκοπό να φτάσει στο πιο γαλήνιο κι απάνεμο λιμάνι που δεν είναι άλλο από την αγκαλιά της Παναγίας. Tα παιδιά συμμετέχουν στο ταξίδι αυτό μέσα από τα κείμενα και τις εικόνες, και καλούνται να γνωρίσουν καλύτερα την Παναγία, η οποία είναι η μητέρα όλων των χριστιανών. Μαζί με τους ήρωες θα ανακαλύψουν πολλούς τρόπους για να είναι κοντά στην Παναγία αλλά κι Εκείνη να παραμένει πάντα δίπλα τους.

Ένα βιβλίο για όλα τα παιδιά,(5-8) με δραστηριότητες και εκπαιδευτικό υλικό.







Η συγγραφέας

Η Αγγελική Μαστρομιχαλάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην μυροβόλο Χίο.Σπούδασε Παιδαγωγικά και Ψυχολογία. Μετά από μετεκπαιδεύσεις και επιμορφώσεις στον τομέα της Παιδαγωγικής Επιστήμης, απέκτησε τον τίτλο της διδάκτορος από την Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Από το 1987 εργάζεται στην δημόσια εκπαίδευση ως δασκάλα. Από το 2011 είναι διευθύντρια σε Δημοτικό σχολείο στο Παλαιό Φάληρο. Από το 1993 ασχολείται και με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων και έχει στο ενεργητικό της πολλά βιβλία. Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή 6 συλλογικών τόμων ερευνητικού –επιστημονικού περιεχομένου καθώς και σε 12 βιβλία για παιδιά και νέους. Έχει συνεργαστεί με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ελλάδας για την παραγωγή εκπαιδευτικού- διδακτικού υλικού (2003-2016)με τα βιβλία: Θρησκευτικά Γ΄ Δημοτικού Ο Θεός στη ζωή μας και Θρησκευτικά Δ΄ Δημοτικού Η πορεία μας στη ζωή, (βιβλίο μαθητή και βιβλίο δασκάλου), από τις Εκδόσεις του ΟΕΔΒ. Συμμετέχει ως επιμορφώτρια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του ΥΠΠΕΘ, του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και της Αρχιεπισκοπής Αθηνών καθώς και πολλών μητροπόλεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε Συνέδρια, Σεμινάρια και Εκπαιδευτικά Προγράμματα για εκπαιδευτικούς και γονείς. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.






Η εικονογράφος

Η Πέγκυ Φούρκα έχει σπουδάσει τρία χρόνια ελεύθερο σχέδιο, ιστορία της τέχνης και συντήρηση έργων τέχνης σε ιδιωτικές σχολές καλών τεχνών και τρία χρόνια σπούδασε αγιογραφία στη σχολή του γνωστού αγιογράφου Δημήτρη Χατζηαποστόλου. Από το 1996 είναι εικονογράφος παιδικών βιβλίων κι έχει δώσει ζωή σε πάνω από 200 βιβλία. Έχει συνεργαστεί με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ελλάδας και Κύπρου για την εικονογράφηση διδακτικού υλικού, ενώ στον χώρο της αγιογραφίας έχει ασχοληθεί με την αγιογράφηση φορητών εικόνων πολλές απο τις οποίες κυκλοφορούν και σε ευχετήριες κάρτες. Έχει αγιογραφήσει το τέμπλο σε παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου στην Πελοπόννησο και σε συνεργασία με την Μητρόπολη Δημητριάδος και Θεσσαλονίκης έχει εικονογραφήσει οκτώ κατηχητικά βοηθήματα. Το 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο με κείμενα και εικονογράφηση της ίδιας και ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία που κυκλοφορούν με επιτυχία απο τις εκδόσεις Ψυχογιός. Το βιβλίο της: «Περιπέτεια στο Τσαμπουκαλονήσι» με θέμα το σχολικό εκφοβισμό έγινε best seller στα public Ελλάδας και Κύπρου και ανέβηκε με επιτυχία στο θέατρο «Αργώ» της Αιμιλίας Υψηλάντη την περίοδο 2015-2016. Οι εικόνες της έχουν ζωντανέψει σε δύο παιδικές εφημερίδες: Στην "Real kid" της "Real news" και στα "Ορθόδοξα προσωπάκια "της εφημερίδας "Ορθόδοξη Αλήθεια". Διδάσκει σχέδιο και αγιογραφία στο παιδικό τμήμα του Κέντρου Επιμόρφωσης Βυζαντινής Αγιογραφίας της Ιεράς Μητρόπολης Πειραιά. Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο που πρωταγωνιστεί στη ζωή της και σε πολλά βιβλία που γράφει και εικονογραφεί. Το παιδικό βιβλίο αποτελεί πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Πραγματοποιεί σεμινάρια εικονογράφησης στα σχολεία που την καλούν και μοιράζεται με τα παιδιά τα μυστικά της ζωγραφικής και τη χαρά της δημιουργίας.

Εκδόσεις εν πλω

Βιβλιοπωλείο Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Εμπορικό Κέντρο Atrium, Αθήνα E: info@enploeditions.gr, Τ: 211 11 98 900-90,http://www.enploeditions.gr/ , http://www.facebook.com/enploeditions.gr

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

Συζητώντας με τον Βασίλη Κάργα


Ερώτηση 1η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Β.Κ.: Τα παραμύθια του Άντερσεν, των αδελφών Γκρίμ, οι μύθοι του Αισώπου, Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες, του Ιουλίου Βέρν, τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, που αγόραζα από το μοναδικό βιβλιοπωλείο της περιοχής μου, ήταν από τα πρώτα μου αναγνώσματα της παιδικής μου ηλικίας, βιβλία που αγάπησα και δεν τα αποχωρίστηκα ποτέ.. Κι αργότερα το «Ένα παιδί μετράει τα άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη , ο «Γλάρος Ιωνάθαν» του Ρίτσαρντ Μπαχ, οι «Άθλιοι» του Βίκτωρος Ουγκώ. Τα διαβάζω ακόμα και σήμερα με την ίδια συγκίνηση, με γοήτευαν τότε, με γοητεύουν και τώρα.


Ερώτηση 2η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Β.Κ.: Αφορμή για να γράψω το παραμύθι ήταν ο μυθικός Ορφέας, που από παιδί ακόμα έδειξε την αγάπη του και την κλίση του στην μουσική και η 6χρονη κόρη μου, η Ευαγγελίνα. Ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας του δίδαξε την μουσική και του χάρισε την λύρα του, την οποία μάλιστα εξέλιξε. Η δύναμη της μουσικής του ήταν τέτοια που ημέρευε και σαγήνευε τα θηρία. Έπαιζε τόσο αρμονικά τη λύρα και τραγουδούσε τόσο γλυκά, που λένε ότι και τα άγρια ζώα του δάσους μαζεύονταν γύρω του για να τον ακούσουν. Στο παραμύθι μου, ο Ορφέας σαγηνεύει με τη λύρα του και το τραγούδι του αγαπημένα ζώα των παιδιών, που ξεκίνησαν ένα μακρύ ταξίδι για να τον συναντήσουν στη Θράκη και τους αλλάζει τη μοίρα.


Ερώτηση 3η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Η παράξενη παρέα του Ορφέα”;

Β.Κ.: Είναι ένα παραμύθι, για τη δύναμη της μουσικής, για τις αξίες της φιλίας και της συντροφικότητας και για την αποδοχή της διαφορετικότητας. Χωρίς να είναι διδακτικό, αλλά με τρόπο διασκεδαστικό και παιγνιώδη διάθεση , περνάει στο παιδί το μήνυμα ότι η μουσική, η τέχνη, η φιλία, η συντροφικότητα, η συλλογικότητα, η αποδοχή της διαφορετικότητας, βοηθούν τον άνθρωπο να ξεπεράσει τα ατομικά του προβλήματα και να ενταχθεί σε κοινωνικές ομάδες. Πρόκειται για μια σύγχρονη, παιδική, «Κιβωτό του Νώε».


Ερώτηση 4η: Μία παράξενη παρέα ζώων θα συνυπάρξει σε ένα ταξίδι. Πόσο δύσκολο ή εύκολο πιστεύετε ότι είναι να αφήσουμε στην άκρη τη διαφορετικότητα είτε αυτή είναι φυλετική, θρησκευτική ή κοινωνική;

Β.Κ.: Η αποδοχή της διαφορετικότητας είναι μία από τις σημαντικότερες αξίες της κοινωνίας, η οποία γενικά είναι αφιλόξενη σε οτιδήποτε διαφορετικό. Τα παραμύθια και με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών, πιστεύω, ότι μπορούν να αλλάξουν απαρχαιωμένα στερεότυπα, παρόλο που δύσκολα αλλάζουν και να ενθαρρύνουν συμπεριφορές που προάγουν τη δημιουργική συνύπαρξη των ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, εμφάνισης και άλλων χαρακτηριστικών.


Ερώτηση 5η: Η συντροφικότητα είναι ένα από τα μηνύματα που θελήσατε να περάσετε. Ποια είναι τα οφέλη που αποκομίζει όποιος αποζητά τη συντροφικότητα, κατά την προσωπική σας άποψη;

Β.Κ.: Θεωρώ ότι είναι κοινότυπο να πούμε πόσο σημαντική είναι η φιλία και η συντροφικότητα και ότι αποτελούν ένα πολύτιμο κομμάτι της ζωής μας. Στις μέρες μας η πραγματική φιλία και η συντροφικότητα γίνονται όλο και πιο σπάνιες, οι πραγματικοί φίλοι λιγοστεύουν, σπανίζουν όλο και περισσότερο. Οι άνθρωποι γίνονται πιο κλειστοί, δεν ανοίγονται και διατηρούν, πολλές φορές, φιλίες για προσωπικό όφελος. Πιστεύω ότι η κρίση έχει δημιουργήσει μεγάλες ανασφάλειες και φοβίες. Η φιλία είναι δύσκολο πράγμα. Όταν όμως είναι αληθινή ξεπερνά τα πάντα και διαρκεί για πάντα . Θεωρώ πολύ τυχερούς εκείνους που έχουν πραγματικούς φίλους, που γεύονται τους καρπούς της φιλίας. Στο παραμύθι μου έντεκα διαφορετικά ζωάκια δημιουργούν δυνατούς δεσμούς και ταξιδεύουν στον κόσμο με το λεωφορείο της φιλίας, τραγουδώντας «της φιλίας το ταξίδι στην καρδιά μας είναι ήδη.


Ερώτηση 6η: Η μουσική ένωσε όλα αυτά τα είδη ζώων. Με ποιον τρόπο θα την παρομοιάζατε;

Β.Κ.: Σκάρωσα το παραμύθι αυτό γιατί πιστεύω ότι μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας. Γι’ αυτό διάλεξα για ήρωα τον μυθικό Ορφέα. Στη δύσκολη εποχή που ζούμε, η μουσική συνεχίζει να έχει την ίδια δύναμη, να μας ηρεμεί και να μας γαληνεύει, να λειτουργεί θεραπευτικά. Μας βοηθάει να ξεπεράσουμε το στρες της καθημερινότητας, μας γεμίζει με όμορφα συναισθήματα, μας απελευθερώνει, μας κάνει να χαμογελάμε και να ελπίζουμε. Η μουσική ενώνει, «γεφυρώνει» διαφορετικούς κόσμους. Με τη μουσική εκφράζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, επικοινωνούμε. Φαντάζεστε πως θα ήταν η ζωή μας χωρίς την ύπαρξη της μουσικής;


Ερώτηση 7η: Η ιστορία σας μέσω του έμμετρου στυλ αποκτά μία ποιητική υπόσταση. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που το κάνατε αυτό;

Β.Κ.: Το γεγονός ότι είναι έμμετρο βοηθάει τα παιδιά, 3-7 ετών , τα οποία μαθαίνουν ακόμα τη γλώσσα, να γνωρίσουν- να εξοικειωθούν - και με το ρυθμό της γλώσσας. Το παιδί μπορεί εύκολα να το απομνημονεύσει, να το μάθει, να το τραγουδήσει. Το ότι έχει μέτρο έξαλλου το καθιστά εύκολο να μελοποιηθεί, να τραγουδηθεί…. Πρόκειται λοιπόν για ένα παραμύθι αστείο και διασκεδαστικό , ένα παραμύθι με ρυθμό και παιγνιώδη διάθεση, που αναδεικνύει, όχι μόνον τη δύναμη των θετικών συναισθημάτων, μα και τη δύναμη των λέξεων, τους συνειρμούς των ήχων, τις δυνατότητες της γλώσσας.


Ερώτηση Γαλάτειας: Η μικρή Ευαγγελίνα σας βοηθάει;

Β.Κ.: «Η 6χρονη κορούλα μου αποτελεί για μένα πηγή έμπνευσης. Η παιδική της φαντασία μου δίνει ιδέες για τα επόμενα παραμύθια.


Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!





Γεννήθηκε στο Αργυρό Ευβοίας και από το 1980 ζει στην Αλεξανδρούπολη.
Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.
Έχει συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά της Θράκης, της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Διευθύνει το λογοτεχνικό περιοδικό Εξώπολις. Συνδιευθύνει την ιστοσελίδα artpress-παραμεθόριες ματιές στον πολιτισμό (http://artpress.sundaybloody.com).
Είναι παντρεμένος και στον ελεύθερο χρόνο του σκαρώνει παραμύθια με την κόρη του, την Ευαγγελίνα.
(2018) Η παράξενη παρέα του Ορφέα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(1977) Ένα σχεδόν παραμύθι, Μπαρμπουνάκης Χ.





Η παράξενη παρέα του Ορφέα
Mια απρόβλεπτη και παράξενη παρέα ζώων ξεκινά ένα μακρύ ταξίδι, για να συναντήσει στη Θράκη τον μυθικό Ορφέα, που με τη λύρα και τη μουσική του τους αλλάζει τη ζωή.

Ένα έμμετρο παραμύθι, για τη δύναμη της μουσικής, για τις αξίες της φιλίας και της συντροφικότητας και για την αποδοχή της διαφορετικότητας. Μια σύγχρονη, παιδική, "Κιβωτός του Νώε".

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019

Συζητώντας με τη Γεωργία Κακαλοπούλου για το βιβλίο της "Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα"


Ερώτηση 1η: Τι σημαίνει λογοτεχνία για εσάς;

Γ.Κ.: Πρωτίστως θέλω να ξεκινήσω με τι δεν είναι η λογοτεχνία για μένα. Δεν είναι μια σειρά ή ένας καταρράκτης από σπάνιες, εξωτικές λέξεις, ούτε μια γραφή που στηρίζεται και ακολουθεί μόνο κάποιους κανόνες φαντάσματα. Η λογοτεχνία, είναι κάτι ζωντανό, αναπνέει, καρδιοχτυπά, εξελίσσεται και σύμφωνα με τη δική μου θεώρηση είναι τέχνη του λόγου, της πλούσιας φυσικά γλώσσας μας αλλά σε συνδυασμό με ένα κείμενο γεμάτο ψυχή και νοήματα που ακολουθεί την εποχή αλλά κρατά σφιχτά στην παλάμη του την ουσία αιώνων απέχοντας παρασάγγας από ψυχρά, κενά και άνευρα κείμενα που σκοπό έχουν υποτίθεται να προβληματίσουν και να μορφώσουν αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να μετατρέπουν το αναγνωστικό κοινό σε βαριεστημένους ακόλουθους λέξεων και βαρύγδουπων φράσεων.


Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα, κατά τη γνώμη σας, που κάνει κάποιον δημιουργό ξεχωριστό και αγαπητό στο αναγνωστικό κοινό;

Γ.Κ.: Η δική του ξεχωριστή σφραγίδα. Καθένας είναι μοναδικός και πρέπει αυτό ακριβώς να τοποθετεί στις σελίδες του, την διαφορετικότητα, την μοναδικότητα, την ίδια του την ψυχή που αναπόφευκτα θα αγγίξει τις ψυχές των αναγνωστών.


Ερώτηση 3η: Τι συναισθήματα νιώθετε κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Γ.Κ.: Νιώθω ό,τι ακριβώς αισθάνονται και οι ήρωες μου τη δεδομένη στιγμή της έκβασης της ιστορίας. Συμπάσχω μαζί τους, χαίρομαι, πονάω, ερωτεύομαι, μισώ, καρδιοχτυπώ, αγωνιώ, δικαιώνομαι ή θλίβομαι.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα”;

Γ.Κ.: Δεν μπορώ να του προσδώσω έναν μόνο χαρακτηρισμό. Είναι ολοζώντανο και ολοκληρωμένο ως άνθρωπος και ως τέτοιος, έχει πολλά χαρακτηριστικά, όμως αν έπρεπε να εξαναγκαστώ να πω κάτι, θα έλεγα, πανανθρώπινο.


Ερώτηση 5η: Η Κάτια θα αισθανθεί ξένη στην ίδια της την πατρίδα. Που πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Γ.Κ.: Μα, αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε ιδιαίτεροι, μοναδικοί, αγαπητοί και ριζωμένοι είναι οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν. Όταν δεν έχουμε ανθρώπους δικούς μας, όταν είμαστε ορφανοί, αδικημένοι, αδιάφοροι και μοναχικοί τότε βιώνουμε την αποξένωση παντού… ακόμη και στον ίδιο μας τον τόπο.


Ερώτηση 6η: Ένας λευκός γάμος θα γίνει η αρχή για μία νέα ζωή, μία ουσιαστική οικογένεια. Θεωρείτε ότι ένας “ξένος” άνθρωπος μπορεί να σε αγκαλιάσει περισσότερο από έναν δικό σου άνθρωπο, έναν γονιό ή έναν/μία αδερφό/ή;

Γ.Κ.: Για όλα τα πράγματα, υπάρχουν οι κανόνες και οι εξαιρέσεις. Στους κανόνες σε αγαπάνε καλύτερα οι γονείς, τα αδέρφια, οι ‘δικοί’ σου άνθρωποι. Στις εξαιρέσεις και στη ζωή που είναι γεμάτη με εκπλήξεις, μπορεί να βρεις ‘δικούς’ σου ανθρώπους ακόμη κι εκεί που θεωρείς πως είσαι ξένος και μπορεί οι γονείς ή τα αδέρφια σου να γίνουν οι χειρότεροι εχθροί σου. Ποιος μπορεί να προεξοφλήσει τα γεγονότα ή τις σχέσεις; Όλα είναι πιθανά.


Ερώτηση 7η: Η Κάτια θα εγκαταλείψει την πατρίδα της και θα μεταβεί στην Άπω Ανατολή για ένα νέο ξεκίνημα χωρίς να γνωρίζει καν τη γλώσσα. Πόσο εύκολη ή δύσκολη, κατά τη γνώμη σας, είναι η απόφαση κάποιου να εγκαταλείψει την ασφάλεια της χώρας του και να μεταναστεύσει σε μία ξένη χώρα που δεν γνωρίζει καν τη γλώσσα;

Γ.Κ.: Πάρα πολύ δύσκολη! Για μένα προσωπικά σχεδόν δραματική… Όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε δει χιλιάδες παραδείγματα νέων αλλά και μεγαλύτερων ηλικιακά ανθρώπων που εγκαταλείψαν την πατρίδα μας με σκοπό την ανεύρεση ενός καλύτερου μέλλοντος και καλύτερων συνθηκών διαβίωσης και εργασίας ακόμη και σε χώρες στις οποίες δεν γνώριζαν καν τη γλώσσα. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν πηγή έμπνευσης για μένα. Τους θεωρώ ήρωες και πραγματικά εύχομαι να γυρίσουν σύντομα πίσω, με τις καλύτερες προοπτικές εντός πατρίδας.


Ερώτηση 8η: Η Ζαντί αποτελεί την απόλυτη έννοια της φιλίας. Πόσο σημαντική είναι η φιλία στη ζωή σας;

Γ.Κ.: Πολύ σημαντική! Παίζει τεράστια σημασία η φιλία για μένα. Τους συγγενείς δεν τους επιλέγουμε, οι φίλοι όμως είναι η επιλογή που κάνει η ψυχή μας κι αυτό προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην έννοια της παρουσίας τους στη ζωή μας. Θέλω να εμπιστεύομαι απόλυτα τους ανθρώπους αυτούς και το αντίστροφο. Μια προδοσία τους πονάει περισσότερο γιατί στηρίζεται στην επιλογή, στην κρίση μας, στο μυαλό και την ψυχή μας. Είναι ρίσκο αλλά ταυτόχρονα μια ψήφο εμπιστοσύνης στον ίδιο τον άνθρωπο για τον οποίο δεν έχω χάσει ακόμη την ελπίδα μου.


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Γ.Κ.: Τους ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου που μοιράζονται μαζί μου τα ταξίδια μου. Για όσο διαρκεί η ανάγνωση έχουμε ακριβώς τις ίδιες σκέψεις, τα ίδια όνειρα, τα ίδια συναισθήματα, τις ίδιες εικόνες. Ελπίζουμε και φοβόμαστε για τα ίδια πράγματα, ζούμε σε έναν κοινό, μοναδικό κόσμο παρέα. Αν δεν είναι αυτό μαγεία, τότε τί είναι; Τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους.


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό βήμα σας;

Γ.Κ.: Θα ήθελα μονάχα να πω, πως η μούσα τούτη τη φορά, μου έχει προστάξει ένα βιβλίο διαφορετικό από το Όσα Αγαπήσεις Θα ναι Ξένα. Πολύ διαφορετικό.


Β.Δ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας “Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα”!!!

Γ.Κ.: Εγώ ευχαριστώ από καρδιάς για την πρόταση και το βήμα. Κάνετε αξιόλογη δουλειά, η αγάπη σας για τη λογοτεχνία είναι χειροπιαστή και απόλαυσα τις ξεχωριστές σας ερωτήσεις!





Η Γεωργία Κακαλοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά ζει στον Δήμο Δίου Ολύμπου Πιερίας, απ’ όπου και κατάγεται.
Οι πρόγονοί της έχουν ρίζες στην Κρήτη και στη Μικρά Ασία.
Φοίτησε στα ΤΕΙ Επισκεπτριών Υγείας, ενώ παράλληλα έκανε σπουδές κλασικής κιθάρας και αρμονίας.
Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου, καθώς και μαθήματα υποκριτικής σε ερασιτεχνικό θέατρο της Κατερίνης, συμμετέχοντας σε πολλές παραστάσεις.
Η μεγάλη της αγάπη είναι η συγγραφή μυθιστορημάτων.
Το 2014 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Λιβάνη το μυθιστόρημά της Μελωδία στη Θύελλα.
Γράφει, επίσης, ποιήματα και άρθρα στο blog της georgiakakalopoulou.blogspot.com.
Άρθρα και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί και στη διαδικτυακή εφημερίδα Mag Newspaper.
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου και της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας.
Εργάζεται ως ιδιωτική υπάλληλος σε τεχνικό γραφείο.
Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.
Επικοινωνία με τη συγγραφέα:
(2019) Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2018) Έκπτωτοι φύλακες, Ωκεανίδα
(2017) Το διαμάντι της ερήμου, Ωκεανίδα
(2016) Η υπόσχεση, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2014) Μελωδία στη θύελλα, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη
(2013) Θεοί και φύλακες, Ελληνική Πρωτοβουλία
(2012) Λόγοι μοναξιάς, Ωκεανός
(2011) Θεοί και φύλακες, (Ελένη), Το Τέταρτο
(2007) Πέρα από την αγάπη, Μάτι
(2006) Το διαμάντι της ερήμου, Μάτι






Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα
Ένα μαγευτικό ταξίδι από την Ελλάδα στην Άπω Ανατολή των ανθισμένων κερασιών. Μια μοίρα που θα φέρει κοντά ανθρώπους από διαφορετικές εθνότητες και κουλτούρες κι ένας έρωτας που θα παλέψει με προκαταλήψεις και ανυπέρβλητα εμπόδια.

Η Κάτια, ακολουθώντας τον καρδιακό της φίλο στη Νότια Κορέα, ετοιμάζεται να κάνει μια νέα αρχή, να ξεπεράσει το μοναχικό και δύσκολο παρελθόν της και να φτιάξει επιτέλους τη δική της μικρή επιχείρηση. Τα γεγονότα όμως θα τη φέρουν αντιμέτωπη με την απόλυτη καταστροφή. Θα βρεθεί ολομόναχη, προδομένη και δίχως χρήματα σε ξένη χώρα, με μοναδική σανίδα σωτηρίας μια νέα φίλη, την Κορεάτισσα Ζαντί. Η Ζαντί, εν αγνοία της Κάτιας, θα κανονίσει για την Ελληνίδα φίλη της έναν λευκό γάμο προκειμένου να τη βοηθήσει να ορθοποδήσει. Δυο διάσημοι άντρες -δυο ξαδέρφια- θα γίνουν ορκισμένοι εχθροί διεκδικώντας μια θέση στην καρδιά της. Στο σπίτι στο οποίο θα βρεθεί νύφη θα τη μισήσουν, θα την πολεμήσουν, θα τη λατρέψουν.



Έκπτωτοι άγγελοι
Όταν ο ιερέαs παππούς της ανέθεσε στην Πανδώρα μια παράλογη και απίστευτη αποστολή στη νήσο
Αϊόνα της δυτικής Σκοτίας, εκείνη ήδη αισθανόταν μπερδεμένη με όσα της συνέβαιναν.

Τώρα είχε έρθει η στιγμή να μάθει την αλήθεια, να γνωρίσει τον ίδιο της τον εαυτό.

Ο Γκάμπριελ δεν είχε καμιά θέση εδώ.

Δεν ήταν προορισμένος για τούτον τον κόσμο, δεν του άρεσε, δεν συμπαθούσε τους ανθρώπους. Ήταν πολύ καλύτερός τους, ανώτερος, φτιαγμένος να υπηρετεί υψηλούς σκοπούς και να πολεμά για το αιώνιο καλό. Αλλά είχε εγκλωβιστεί εξαιτίας ενός ανθρώπινου λάθους. Ή μήπως όχι;

Από τη Σκοτία ως τις παρυφές του Ολύμπου, κάτω από τη σκιά του βουνού των αρχαίων θεών, οι δυο τους θα ανακαλύψουν πως είναι μαριονέτες ενός πεπρωμένου γεμάτου καταχθόνια μυστικά και σχέδια, εξαντλητικό κυνηγητό, μοιραίο πόθο και πάθος και ανεξέλεγκτο έρωτα.

Ποιος όμως μπορεί να αντιταχθεί στη μοίρα που έχει γραφτεί για τους Έκπτωτους Φύλακες;



Το διαμάντι της ερήμου
"Τα παραµύθια είναι µικρά δείγµατα της φαντασίας που διαθέτει η ζωή. Όποιος δεν πιστεύει σε αυτά, δεν βλέπει τις απεριόριστες δυνατότητές της".

Το σκηνικό παράδοξο, άγριο: η αραβική έρηµος, µια συνωµοσία, µυστικές υπηρεσίες, προδότες και ένα αιµατηρό πραξικόπηµα. Δυο πρίγκιπες, αποφασισµένοι να ριχτούν στη φωτιά της µάχης.
Το Εµιράτο του Αλµάς, το Διαµάντι της Αραβίας, είναι το τρόπαιο που διεκδικούν.
Όχι, όµως, η Έλενα, που ξεκινά για ένα µοναχικό ταξίδι του µέλιτος, θέλοντας να αφήσει πίσω της την απογοήτευση για τον άνθρωπο που είχε εµπιστευτεί, δίχως να γνωρίζει πως από την πρώτη στιγµή αυτού του ταξιδιού µια σκευωρία εξυφαίνεται γύρω της.
Αντιµέτωπη, ξαφνικά, µε βαριές κατηγορίες και περιστοιχισµένη από ανθρώπους έτοιµους να ρισκάρουν και την ίδια τους τη ζωή για να πάρουν αυτό που θέλουν, η Έλενα βεβαιώνεται πως η ζωή παίζει παιχνίδια µαζί της.
Το διαµάντι της ερήµου είναι ένα ακόµη σκληρό παιχνίδι σε βάρος της; Ωστόσο, ακόµη και σε µια εποχή σαν τη δική µας, όλοι έχουν δικαίωµα στο όνειρο...



Η υπόσχεση
Μπορεί μια νεαρή κοπέλα να μεταμφιεστεί σε αγόρι για να εισχωρήσει στα άδυτα μιας αντρικής αθλητικής ομάδας προκειμένου να ανακαλύψει τον δολοφόνο του πατέρα της;

Τίποτα δεν είναι ικανό να κρατήσει την Τάμι μακριά από τον οίκο των Κονσίτο Αρά και τη σχολή χάντμπολ Ζέφιρο, στις Συρακούσες. Η μυστηριώδης έλξη που της ασκεί το παλιό αρχοντικό και ο ιδιοκτήτης του, ο κακότροπος και σκληρόκαρδος Μάσιμο, αλλά και η ανάγκη της να αποδοθεί δικαιοσύνη την υποχρεώνουν να πάρει μέρος σε μια ασύλληπτη περιπέτεια, που θα αλλάξει τον ρου της μοίρας.

Η ζώνη της Ντιάνα, ένα πολύτιμο κειμήλιο το οποίο καταράστηκε η πρώτη κοντέσα της οικογένειας Κονσίτο Αρά και στοιχειώνει όλους τους απoγόνους, θα μπλέξει στα γρανάζια της κατάρας τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Ποιος έκλεψε τη ζώνη;

Πώς θα λυθεί η κατάρα που βαραίνει τις πλάτες του Μάσιμο; Ποιος είναι ικανός να γεμίσει με φως την άδεια του καρδιά και να τον σώσει από τον βέβαιο χαμό του;

Αντέχεις ή παραδίνεσαι; Μάχεσαι ή ρίχνεις κουρασμένα το σπαθί και την ασπίδα;



Μελωδία στη θύελλα
Ο Λουγκ ΜακΝάιτ, παγκόσμιο αστέρι του τραγουδιού και του κινηματογράφου, νόθος γιος του Έλληνα μηχανικού Πέτρου Στεργίου και μιας κοπέλας γεννημένης στα Χάιλαντς της Σκοτίας, αποφασίζει να επισκεφθεί την Ελλάδα για να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της μητέρας του: να απαιτήσει το όνομά του από τον ψυχρό και αδιάφορο βιολογικό του πατέρα, έναν άντρα παντοδύναμο και διεφθαρμένο.
Στην πρώτη συνάντηση μαζί του γνωρίζει και την πρώην σύζυγό του, μια νεαρή γυναίκα που κουβαλά παλιά ψυχικά τραύματα από τον αδυσώπητο Στεργίου.
Σε μια απρόσμενη συμμαχία, οι δυο τους θα αποφασίσουν να πολεμήσουν τον άνθρωπο που σημάδεψε τις ζωές τους, ενώ παράλληλα ένας εκρηκτικός έρωτας θα γεννηθεί ανάμεσά τους.
Επικίνδυνα μυστικά, πολιτικές ίντριγκες, διαφθορά, σκοτεινές προσωπικές ιστορίες και ένας φόνος θα υφάνουν τον καμβά της ιστορίας αυτού του σφοδρού έρωτα. Μια περιπέτεια γεμάτη αναπάντεχες εξελίξεις και ανατροπές θα ενώσει τους άγριους ανέμους των υψιπέδων της Σκοτίας με τη γλυκιά λιακάδα της Ελλάδας και την αλμύρα της θάλασσάς της.



Θεοί και φύλακες
Ότι έχει γραφτεί δεν αλλάζει...
Η Ελένη, ένα πραγματικά αθώο πλάσμα, γεννημένο από την ίδια την ουσία του φωτός, έρχεται αντιμέτωπη με μια τρομερή πραγματικότητα και ένα ζοφερό πεπρωμένο.Ένα ταξίδι στην Ιταλία θα είναι η αρχή για να κινηθεί μια χιονοστιβάδα από αποκαλύψεις.
Μια προφητεία, ένα αιώνιο κακό, ένα τάγμα. Ό,τι γνώρισε, ό,τι αγάπησε, ό,τι πίστεψε είναι διαφορετικό πια. Ο έρωτας και η φιλία θα την πληγώσουν και ο ίδιος της ο εαυτός θα την προδώσει.
Σε ένα βιβλίο γεμάτο μυστικά, σκοτάδι, ίντριγκα, δυνατά συναισθήματα και έρωτα, η αέναη πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό κυριαρχεί. Είναι αλήθεια ότι όλα είναι προδιαγεγραμμένα ή μήπως τα πράγματα ρέουν; Μήπως υπάρχει λύση και ελπίδα ακόμη και εκεί που επικρατεί το σκοτάδι;



Λόγοι μοναξιάς
Η Φανή, δυνατή, ρεαλίστρια, αντιμετωπίζει τη ζωή με υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια, θυσιάζοντας τα δικά της προσωπικά όνειρα. Αυτή είναι το στήριγμα της οικογένειάς της, κι όταν η μικρότερη αδελφή της η Λίτσα θα εγκαταλειφθεί από τον τυχοδιώκτη νεαρό με τον οποίο είναι τρελά ερωτευμένη, η Φανή θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια κατάσταση εκτός ελέγχου.

Στο μικρό χωριό όπου ζει η οικογένειά της, ο κόσμος είναι συντηρητικός, περίεργος, και τα ήθη του αυστηρά, και η παρουσία του Στέφανου, ενός διάσημου συγγραφέα θα χειροτερέψει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Ανάμεσα σ' εκείνον και στη Φανή αναπτύσσεται ένα παράξενο συναίσθημα αντιπάθειας και έλξης. Όμως μια δραματική εξέλιξη στη ζωή της Λίτσας θα τους φέρει αναγκαστικά κοντά...

Στο μεταξύ οι φήμες στο χωριό έχουν αρχίσει να δίνουν και να παίρνουν, και η Φανή είναι αναγκασμένη να πάρει τον δρόμο της φυγής...

Μυστικά και δυνατά συναισθήματα, ανθρωπιά και κακία, μίσος και καλοσύνη, και μοναξιά... Όλοι έχουν να παλέψουν τελικά με τον εαυτό τους και με τη μοναξιά των ανέκφραστων συναισθημάτων...



Πέρα από την αγάπη
Ποιος γνωρίζει τί του επιφυλάσει η μοίρα; Ποιος μπορεί να διαβάσει το πεπρωμένο του; Οι ήρωες αυτού του βιβλίου βρίσκονται μπλεγμένοι στα παλιά και στα νέα, στο παρελθόν και στο παρόν, στα μίση και τα πάθη.

Ένα βιβλίο που μας θυμίζει ότι βαπτίζουμε αγάπη τον εγωισμό και τα θέλω μας. Ένα βιβλίο που μιλά για δυνατούς και ρομαντικούς έρωτες. Ένα βιβλίο που αξίζει να ξεφυλλίσει κανείς.