Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Η Μέθοδος 15/33 - Shannon Kirk

 « Η Μέθοδος 15/33» είναι ένα γρήγορο και πρωτότυπο αστυνομικό θρίλερ, που ξεκινάει με την απαγωγή μιας έφηβης εγκύου όπως μας την αφηγείται η ίδια την ιστορία της.
Η ηρωίδα μας διαθέτει υψηλή νοημοσύνη, και το μυαλό της προσπαθεί να βρει τρόπους διαφυγής καθώς θέλει να σωθεί η ίδια και το αγέννητο παιδί της, αλλά και να τιμωρηθούν αυτοί που την έφεραν σε αυτή την κατάσταση. Παράλληλα με την αφήγηση της ηρωίδας που προσπαθεί να στήσει ένα σχέδιο διαφυγής, βλέπουμε και την προσπάθεια ενός πράκτορα του FBI μαζί με την βοηθό του που προσπαθούν να ανακαλύψουν τα ίχνη των απαγωγέων πριν να είναι πολύ αργά για το κορίτσι.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, και μέρα την μέρα που η ηρωίδα στήνει το σχέδιο στο μυαλό της, η αγωνία κορυφώνεται καθώς βλέπουμε την αλλαγή της ηρωίδας που από θύμα μετατρέπεται σε θύτη για να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Μια ιστορία με έντονη δράση, έξυπνες ανατροπές, και μηνύματα που περνούν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, αφού η συγγραφέας δίνει συμβουλές σε όλες τις γυναίκες να είναι αποφασιστικές όταν βρίσκονται μπροστά στην οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης.   

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Κριτική Βιβλίου “Η ΧΑμένη ΧΑρά της Θυμιώς” της Βούλας Γιαγκάζογλου – Παπούδα

Κάποτε τη Θυμιώ, τη φώναζαν Ευθυμία. Ήταν ένα χαρούμενο και χαμογελαστό κορίτσι. Μόνο που τα παιδιά της ηλικίας της την κορόιδευαν επειδή ήταν διαφορετική από αυτά. Σιγά – σιγά και με την πάροδο του χρόνου η καρδιά της πάγωσε και η ΧΑΡΑ εξαφανίστηκε. Τη θέση της στην καρδιά της πήρε ο θυμός. Έτσι, αποφάσισε να αλλάξει και το όνομά της, βγάζοντας το ΕΥ- από την αρχή. Δεν ήθελε κανέναν στο σπίτι της. Η συντροφιά της ήταν τα ξόρκια.
Όμως, μία μέρα εμφανίστηκε στο σπίτι της ο Χαράλαμπος και από τότε αποφάσισαν να μείνουν μαζί αρκεί να τον φώναζαν πλέον Μπάμπη, γιατί όποτε άκουγε τη λέξη χαρά φταρνιζόταν. Ο Χαράλαμπος δέχτηκε γιατί την αγαπούσε πάρα πολύ.
Η συγγραφέας Βούλα Γιαγκάζογλου – Παπούδα μας προσφέρει ένα εξαιρετικό παιδικό βιβλίο με θέμα τον εαυτό μας και τη βελτίωσή του. Μέσα από την ιστορία οι μικροί μας αναγνώστες θα μάθουν να αποδέχονται τους ίδιους, να προσπαθούν να αλλάξουν κάτι αρνητικό πάνω τους και εννοείται πάντα προς το καλό! Ο θυμός είναι κακός σύμβουλος για τον εαυτό μας και το μόνο που μπορεί να μας κάνει είναι να χαλάσει την ψυχολογία μας και τη διάθεσή σας! Μεταγενέστερα, θα προκύψουν και άλλες επιπτώσεις από αυτή τη συμπεριφορά μας και τον τρόπο σκέψης και δράσης.
Μέσα λοιπόν από την ιστορία όλοι βγαίνουν πιο δυνατοί, πιο γνώστες του θέματος και πιο καλοί άνθρωποι. Το γέλιο είναι πηγή ενέργειας και ζωής για εμάς και σίγουρα θα ήταν άσχημο αν δεν υπήρχε...Ενώ μας διδάσκει αποφεύγει τον διδακτισμό με έξυπνο τρόπο.
Ένας, ακόμα, παράγοντας καταλυτικός για την αναγνώριση και τους τρόπους αλλαγής της συμπεριφοράς μας είναι οι διάλογοι, οι οποίοι είναι ζωντανοί και γίνονται απόλυτα κατανοητοί από όλους, ασχέτως σε ποια ηλικιακή ομάδα βρίσκεται ο καθένας. Και όταν τα παιδιά βάζουν στη θέση της την Θυμιώ και της δείχνουν τον σωστό δρόμο η ανάγνωση γίνεται απολαυστικότερη.
Η εικονογράφηση είναι ένα μεγάλο ατού για το βιβλίο καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα συναισθήματα της Θυμιώς. Η χρωματική παλέτα που χρησιμοποιεί, η εικονογράφος, μας κάνει όλους ευδιάθετους και χαμογελαστούς διώχνοντας κάθε αρνητικό συναίσθημα, το οποίο μπορεί να μας δημιουργηθεί. Ο συνδυασμός εικόνας και κειμένου κατατάσσει το βιβλίο αυτό σε ένα αγαπημένο ανάγνωσμα με τα μηνύματα που απορρέουν να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους για εμάς τους ίδιους και την κοινωνία συλλογικά.






Βασιλική Διαμάντη 
 

Κριτική Βιβλίου “Η αγάπη βασιλεύει στην Πιρπιρίτσα” της Ζέτας Πολίτη

Η ιστορία του βιβλίου μας μεταφέρει σε ένα χωρίο στο βουνό, την Πιρπιρίτσα. Εκεί, ζει μία παράξενη γιαγιά, η Μερσίνα. Κανείς στο χωριό δεν την μιλάει καθώς είναι δύστροπη. Ξαφνικά, ένα μικρό και ορφανό κορίτσι, η Λητώ, θα εμφανιστεί στο κοτέτσι που έχει η Μερσίνα. Αυτομάτως, το δαιμόνιο μυαλό της θα σκεφτεί να πάρει το κορίτσι δίπλα της για να κάνει αυτή πλέον τις δουλειές της. Μόλις ανακοινώνει στη μικρή ότι θα τη φιλοξενήσει στο σπίτι της, η Λητώ πετάει από τη χαρά της. Η ζωή της αλλάζει. Βρίσκει ένα σπίτι να μείνει αλλά αυτό έχει και κάποιες υποχρεώσεις. Από το πρωί πηγαίνει στα χωράφια να σκαλίσει, να σπείρει, να ποτίσει και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται. Το βράδυ, αναλαμβάνει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. Αλλά ποτέ δεν βαρυγκομάει.
Η γιαγιά Μερσίνα θα καταλάβει το λάθος της; Θα αγαπήσει το κορίτσι; Το κορίτσι θα καταφέρει να της δείξει τον δρόμο της αγάπης; Γιατί η γιαγιά Μερσίνα είναι τόσο σκληρή; Γιατί κανείς δεν την θέλει στο χωριό; Η Λητώ θα βρει το σπίτι που ζητάει;
Αυτά και πολλά ακόμα ερωτήματα θα απαντήσει η συγγραφέας, Ζέτα Πολίτη, στους μικρούς μας αναγνώστες μέσα από την ιστορία που μας παρουσιάζει. Το βιβλίο δεν μιλάει για πριγκίπισσες και για πρίγκιπες, ούτε για ωραιοποιημένες καταστάσεις. Αντιθέτως, τα θέματα που θίγει επιμελώς η συγγραφέας είναι ανθρώπινα και σύγχρονα. Μου άρεσε ιδιαίτερα η σκέψη της συγγραφέως, να μάθει ένα παιδί σε έναν ενήλικα πώς οφείλει να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται αλλά και τι σημαίνει αγάπη και να προσφέρεις στον συνάνθρωπό σου. Η ιστορία εκτός από διδακτική είναι και διασκεδαστική, καθώς μετά το τέλος της ανάγνωσης υπάρχουν κάποιες ασκήσεις για τους μικρούς μας φίλους. Κρυπτόλεξα, αντιστοιχίες,σταυρόλεξα και άλλες ασκήσεις περιμένουν υπομονετικά τα παιδιά για να ψυχαγωγηθούν και να μάθουν μέσω του παιχνιδιού, εκτός από την ιστορία. Εκτός, βεβαίως, από το κείμενο θα πρέπει να μιλήσω και για την εικονογράφηση. Η εικονογράφος του βιβλίου, Δήμητρα Πέππα, έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Οι εικόνες είναι άρρηκτα συνυφασμένες με το κείμενο και η χρωματική παλέτα που έχει χρησιμοποιήσει ενθουσιάζει μικρούς και μεγάλους. Συγχαρητήρια και στις δύο για αυτό το άρτιο αποτέλεσμα και την μοναδική συνεργασία τους!






Βασιλική Διαμάντη 
 

Κριτική Βιβλίου “Κωνσταντινούπολη 1453” της Μαρίζα Ντεκάστρο

Η συγγραφέας Μαρίζα Ντεκάστρο μας μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω. Όταν δημιουργήθηκε το Βυζάντιο μέχρι και την πτώση του στις 29 Μαΐου 1453. Εκεί θα γνωρίσουμε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον αγώνα του με τον Μωάμεθ τον Πορθητή.
Η συγγραφέας φαίνεται ότι ασχολήθηκε εκτενέστατα με τη συγκέντρωση των στοιχείων, που χρειάστηκαν για να μας προσφέρει αυτό το αριστούργημα!
Μόλις είδα αυτό το βιβλίο, οι πρώτες κουβέντες ήταν: ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΟ! Και όντως το αγόρασα! Μετά, διαβάζοντάς το έμαθα λεπτομέρειες που αγνοούσα. Όχι γιατί δε θέλησα να μάθω, αλλά γιατί η ιστορία των σχολικών τάξεων είναι ελλιπής σε πολλά σημεία.
Το βιβλίο είναι ένας συνδυασμός αληθινών γεγονότων και μυθοπλασίας. Δε θα μπορούσε άλλωστε όλο το κομμάτι να αφορά μόνο την ιστορική πλευρά τους. Πολύ πιθανόν να ήταν βαρετό και κουραστικό για τον μέσο αναγνώστη. Άλλωστε το βιβλίο δεν αφορά μία διατριβή, η οποία απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό.
Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο ανάγνωσμα αξίζει να διαβαστεί από τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, για να μάθουν την ιστορία μας. Σίγουρα πιστεύω ότι αποτελεί ένα κόσμημα για τη βιβλιοθήκη όλων μας και οφείλουμε να το βάλουμε σε περίοπτη θέση!






Βασιλική Διαμάντη 
 

Κριτική Βιβλίου “Φον ο φοβερός” της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου

Ποιος είναι ο Φον ο φοβερός; Γιατί τον φοβούνται; Ποιοι τον ζωγραφίζουν; Γιατί έχει πολλά πρόσωπα αλλά ένα ανατριχιαστικό όνομα; Μπορεί κάποιος να τον νικήσει; Και αν ναι τότε πώς μπορεί να το καταφέρει; Αν θέλετε να λύσετε όλα αυτά τα ερωτήματα και να μάθετε λεπτομέρειες δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο από το να διαβάσετε το συγκεκριμένο βιβλίο!
Το σκληρόδετο εξώφυλλο σε συνδυασμό με τα χρώματα, την εικονογράφηση και την υπόθεση της ιστορίας το κάνουν ιδιαίτερο! Επίσης, μπορείτε να ακούσετε δωρεάν το παραμύθι με QR CODE! Το βιβλίο αφορά παιδιά μικρής ηλικίας δίνοντάς τα τη δυνατότητα να δουν ότι πολλά πράγματα είναι στο μυαλό τους όπως και ο Φον ο φοβερός.
Η ιστορία είναι ευφάνταστη και διασκεδαστική, διδακτική και πολύχρωμη, μα πάνω απ' όλα πολυεθνική και πολυπρόσωπη! Εξαιρετικό το κείμενο και η εικονογράφηση. Για αυτούς τους λόγους αξίζει να διαβαστεί από τα παιδιά προσχολικής ηλικίας για να υπερνικήσουν όλα τα εμπόδια και να κατανοήσουν ότι η πίστη, η εμπιστοσύνη, η αγάπη και φυσικά η σκέψη και η λογική όλα τα υπερνικά.






Βασιλική Διαμάντη 
 

Συζητώντας με την Πόπη Λαμπροπούλου

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Π.Λ.: Διαβάζω αρκετά άλλοτε γιατί μου αρέσει κάποιος και άλλοτε απο περιέργεια. Το διάβασμα ήταν και θα είναι η παρέα μου, η ψυχαγωγία μου, η αναζητήσεις μου. Από καιρό με συνοδεύουν ο Ίρβιγκ Γιάλομ ο Μαρκές, ,Όσσο, Βαμβουνάκη, ο Ορχάν Παμούκ, ο Πλάτων , ο Καζαντζάκης αλλά και άλλους κλασικούς όπως Ντοστογιέφσκι , Νίτσε, Τολστόι και άλλους που ποτέ δεν είναι εκτός εποχής..


Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Π.Λ.: Μετά από τα παραμύθια που μου διάβαζαν σε πολύ μικρή ηλικία,4-5 χρονών, το πρώτο βιβλίο που διάβασα κανονικά ήταν το "Παραμύθι χωρίς Όνομα "της Π. Δέλτα. Θυμάμαι πως ήταν βαρύ και κούραζε τα χέρια μου σαν το διάβαζα ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Θα ήμουν στα επτά και κάτι.. Όταν δεν μπορούσα να το διαβάσω άλλο, το συνέχιζε ο πατέρας μου. Αυτή είναι μια από τις ομορφότερες αναμνήσεις που έχω κρατήσει στην μνήμη μου. Ρουφούσα ότι άκουγα να μου διαβάζει και συγχρόνως ένιωθα το δεσμό μας να μεγαλώνει νιώθοντας πως πραγματικά ήθελε να με βοηθήσει , να ανοίξει τους πνευματικούς μου ορίζοντες. Το ότι αγάπησα τα βιβλία και τη συγγραφή , το χρωστάω σε εκείνον. Αλλά δεν ξεχνώ ότι και μητέρα μου ήταν λάτρης της λογοτεχνίας και ειδικά της ελληνικής.


Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Π.Λ.: Το να γράφω είναι μια δική μου προσωπική ανάγκη από πολύ μικρή ηλικία.. Στην αρχή κρατούσα ημερολόγιο. Έτσι έμαθα να ανιχνεύω τα συναισθήματά μου. Το ημερολόγιο είναι μια εξομολόγηση του εαυτού μας, μια απλή ανάλυση για το τι μου συμβαίνει και το τι αισθάνομαι. Μετά τις σπουδές μου αυτό έγινε επάγγελμα. Νομίζω ότι γεννήθηκα με αυτή την κλίση. Γράφω για δική μου ικανοποίηση. Συγχρόνως οι εμπειρίες που αποκόμισα μέσα από την δουλειά μου με ώθησαν να θέλω να πληροφορήσω και τους ανθρώπους για τις λανθασμένες κατευθύνσεις που παίρνουμε και που μας καταστρέφουν την ζωή. Το ένιωθα σαν καθήκον μου να το κάνω αυτό.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Τη νύχτα που άλλαξε η μοίρα”;

Π.Λ.: Το βιβλίο μου αυτό είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα σε απλή γλώσσα γραμμένο, αλλά πίσω από την απλή μορφή του, περιέχει προεκτάσεις που μας οδηγούν σε μια βαθύτερη ανάλυση συναισθημάτων. Γράφοντας το, σκεφτόμουν πως ίσως μπορέσει να βοηθήσει κάποιους να βρουν τον αληθινό τους δρόμο για το πραγματικό νόημα στην ζωή τους. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς νόημα την ζωή μας, αυτή είναι η αλήθεια. Ακόμα και αν δεν υπάρχει , ας κατασκευάσουμε ένα από την αρχή. Αυτή η ιστορία του βιβλίου μου εμπεριέχει πολλά αληθινά γεγονότα . Όλα μου τα βιβλία περιέχουν αληθινά γεγονότα μαζί φυσικά και κάποια μυθοπλασία ώστε να διαβάζεται ευχάριστα. Το βιβλίο αυτό βάζει επίσης τον αναγνώστη να αναλογιστεί για μια φορά ακόμα."Υπάρχει η μοίρα την ζωή μας ή εμείς κυβερνάμε την μοίρα μας;" Εκεί οι γνώμες διχάζονται και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να γνωρίζω και τις δικές σας.


Ερώτηση 5η: Πιστεύετε ότι η μοίρα μας καθορίζει τη ζωή ή εμείς μπορούμε να την καθοδηγήσουμε;

Π.Λ.: Νομίζω ότι και τα δυο αυτά συνυπάρχουν αλλά η τελειωτική απάντηση είναι στο δικό μας χέρι. Εξαρτάται βέβαια από την προσωπικότητα , την δυναμική και την αλυσιδωτή αντίδραση που θα επιτρέψουμε εμείς να δημιουργηθεί . Θέλω να πιστεύω πως πολλές φορές υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι γραμμένα εκεί ψηλά στο σύμπαν. Αλλά επίσης πιστεύω πως αν εμείς έχουμε πίστη και θέληση μπορούμε να διεκδικήσουμε την μοίρα μας και να εξαλλαχθεί έτσι όπως ονειρευόμαστε. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.


Ερώτηση 6η: Η Μαρίζα θα βιώσει στην εφηβεία της τη σεξουαλική κακοποίηση. Ως σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, που είστε, ποιοι είναι οι τρόποι να καταφέρει ένα κορίτσι να ξεπεράσει αυτό το δύσκολο κομμάτι;

Π.Λ.: Στο βιβλίο θίγεται ένα πολύ σοβαρό θέμα για τις γυναίκες. "Το θέμα του βιασμού". Πολλές γυναίκες που κατακρεουργήθηκαν ψυχολογικά δεν το ομολόγησαν ποτέ. Και αυτό γιατί η κοινωνία δεν βοηθάει , δεν υποστηρίζει τόσο την παθούσα , παρά στολίζει με αμφιβολίες και αμφισβητήσεις το θύμα, ρίχνοντας ευθύνες ελαφραίνοντας την ευθύνη που βαραίνει τον βιαστή. Έτσι πολλές κατακερματισμένες γυναίκες προτιμούν να σιωπούν για να σώσουν την αξιοπρέπειά τους. Σε αυτό ποντάρουν αυτοί με τα ανώμαλα γούστα και εξακολουθούν να επαναλαμβάνουν την δραστηριότητα τους. Εμείς τους το επιτρέπουμε. Όμως μια γυναίκα που βιάστηκε είναι ψυχολογικά νεκρή για πολλά χρόνια. Και κανείς δεν ξέρει πότε θα επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών. Δεν έχει επαφή με τα συναισθήματα .Για να μην υποφέρει άλλο έχει κάνει" αναστολή
συναισθημάτων". Αυτός είναι ένας βασικός μηχανισμός άμυνας του οργανισμού μας. Αλλά μαζί με την ακύρωση των συναισθημάτων του πόνου , ακυρώνονται και της χαράς. Οπότε δεν μπορεί να αισθάνεται τίποτε. Είναι άδεια και μόνο ο φόβος μπορεί να κυριαρχεί. Σε αυτό το σημείο έχει ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη ίσως και από θεραπευτική αγωγή , ανάλογα την περίπτωση. Η ψυχολογική υποστήριξη είναι απαραίτητη. Επίσης η εργασιοθεραπεία είναι αυτό που θα την βοηθήσει πολύ, αρκεί να αγαπάει το αντικείμενο της εργασίας της. Ο χρόνος και η σωστή αντιμετώπιση θα την βοηθήσουν. Η σχέση επίσης είναι θεραπευτική αρκεί να είναι κατάλληλο το άτομο και αρκετά υπομονετικό. Ο έρωτας γεννάει την πίστη. Κάποια μέρα η κοπέλα αυτή με την βοήθεια του, θα πιστέψει ξανά στους άντρες. αν είναι τυχερή.


Ερώτηση 7η: Ο Στέφανος θα χάσει τον πατέρα του σε μικρή ηλικία. Η μητέρα του θα το στείλει στον αδερφό της γιατί φοβάται να αναλάβει τις ευθύνες και γιατί θεωρεί ότι το παιδί είναι βάρος και μόνο του πρέπει να φροντίσει τον εαυτό του. Θεωρείτε ότι το περιβάλλον, στο οποίο μεγαλώνουμε, είναι υπεύθυνο για την ενήλικη συμπεριφορά μας;

Π.Λ.: Είναι αλήθεια αυτό, πως το "πατρικό σπίτι" ευθύνεται για την εξέλιξη μας, για τις λανθασμένες και δυσλειτουργικές πεποιθήσεις μας, για τις συμπεριφορές που θα αναπτυχθούν στο μέλλον και για τα λανθασμένα δυσλειτουργικά μονοπάτια που θα επιλέξουμε. Αργότερα μεγαλώνοντας θα επιχειρήσουμε να λύσουμε όλες αυτές τις δυσλειτουργικές καταστάσεις μέσα στις ερωτικές σχέσεις και στον γάμο. Η καλή σχέση είναι θεραπευτική και μας βοηθάει. Η κακή σχέση θα γκρεμίσει στο γάμο ότι έχει απομείνει από το πατρικό σπίτι. Ας σκεφτούμε ότι σε ένα κρεβάτι κοιμούνται έξη άτομα στον γάμο. Εκείνος και εκείνη, η μάνα του και ο πατέρας του, η μάνα της και ο πατέρας της. Πόσο εύκολο είναι να επιβιώσει η σχέση;
.Η μητέρα του Στέφανου είναι επόμενο να θεωρήσει το παιδί της ότι είναι βάρος στην ζωή της γιατί αυτό είχε διδαχτεί και αυτή από τους γονείς της. Και αυτοί σαν βάρος την έβλεπαν και την έσπρωχναν να παντρευτεί με το ζόρι για να απαλλαγούν από αυτοί από τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις τους. Ένιωθε ανεπιθύμητη. Αυτό ήταν το μάθημά της από το πατρικό σπίτι της , αυτό έκανε και εκείνη.


Ερώτηση 8η: Η φιλία, η οικογένεια και ο έρωτας “κινούν” και κατευθύνουν την ιστορία του βιβλίου σας. Πιστεύετε ότι και τα τρία είναι οι σημαντικότερες συνιστώσες για τον άνθρωπο και την εξέλιξή του; Στη δική σας ζωή τι ρόλο παίζει το καθένα από αυτά;

Π.Λ.: Ο Άντλερ λέει ότι "η φιλία, η οικογένεια(έρωτας) και η εργασία" είναι τα τρία χρέη ζωής . Το πιστεύω και το ασπάζομαι και εγώ. Είναι οι τρεις πυλώνες που κρατούν το οικοδόμημα της Ζωής όρθιο.
Για να είναι η ζωή μας σε καλό δρόμο αυτά τα τρία χρέη πρέπει να εξελίσσονται ταυτόχρονα. Αυτά μας κρατούν στα πόδια μας γερά. Αν δεν μπορέσουμε να πάρουμε αυτά τα υγιή μονοπάτια θα ψάχνουμε για παρακαμπτήριες οδούς που οδηγούν σε δυσλειτουργικά μονοπάτια και που πολλές φορές οδηγούν σε καταστροφικές εξελίξεις π.χ (αλκοόλ, ερωτικά πάθη και διάφορες εξαρτήσεις)


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Π.Λ.: Θέλω να πω καταρχήν ένα μεγάλο "ευχαριστώ' σε όλους εσάς που με διαβάζετε αλλά και που διαβάσατε το βιβλίο μου το τελευταίο και που με στηρίξατε στους δύσκολους αυτούς καιρούς που ζούμε όλοι μας. Θέλω να πω επίσης πως εμείς οι εραστές της γραφής αλλά και εσείς οι εραστές της ανάγνωσης είμαστε εκείνοι που θα βοηθήσουμε να μην χαθεί το βιβλίο από την ζωή μας. Γιατί το βιβλίο δεν είναι μόνο ψυχαγωγία .Είναι μάθηση, άνοιγμα μυαλού, εξέλιξη, πληρότητα, βοήθημα στην ζωή μας. Είναι επίσης μιά άσκηση καλή για πρόληψη του Αλτσχαιμερ. Είναι η παρέα στην μοναξιά μας. Είναι αυτό που θα μας χαρίσει γνώση και θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε σαν άτομα να πάμε πάρα κάτω, να ξεφύγουμε από τα τετριμμένα και τα καθημερινά. Όμως το βιβλίο πρέπει συγχρόνως να δικαιολογεί την ύπαρξη του. Είναι σοφό να διαλέγουμε βιβλία που θα περάσουμε όμορφα τον χρόνο μας αλλά και που συγχρόνως έχει να μας δώσει και κάτι. Πρέπει να δικαιολογεί την ύπαρξη του. Ειδάλλως θα πετάξουμε το χρόνο μας απο το παράθυρο και θα πάει χαμένος. Ο σκοπός είναι να περάσω καλά διαβάζοντας και να μάθω και κάποια πράγματα για τον εαυτό μου. Αυτός είναι ο στόχος στο "ψυχολογικό μυθιστόρημα" .


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό βήμα σας;

Π.Λ.: Θα ήθελα να σας πω ότι είμαι στο τέλος του τρίτου βιβλίου μου το οποίο με έχει συναρπάσει και έχει τον τίτλο προς το παρόν 'Παγιδευμένα πλάσματα"...Αυτό το βιβλίο το έχω ερωτευθεί , κοιμάμαι και ξυπνάω μέσα σε αυτή την ιστορία. Άμα το διαβάσετε θα με θυμηθείτε.
Θέλω δε να προσθέσω πως και αυτό έχει σαν βάση ψυχολογικές προεκτάσεις της ζωής μας , ερωτικές σχέσεις, βλαβερούς δεσμούς, προβληματικούς γάμους αλλά πάνω από όλα την έντονη μοναχικότητα που είναι το χαρακτηριστικό της εποχής μας. Κοιτάξτε γύρω σας. Οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι είναι μόνοι. Γιατί άραγε ;
Έχει σαν βάση πάντα αληθινά γεγονότα που έζησα αρκετά χρόνια μέσα σε αναμορφωτήρια , ακούγοντας ιστορίες από νεαρά παιδιά να διηγούνται απίθανες ιστορίες για τις οικογένειες τους και γενικά για την ζωή τους. Καθώς και στην εργασία μου σαν "σύμβουλος ψυχικής υγείας". Αυτό το βιβλίο δεν έχει καμιά σχέση με τα προηγούμενα.


Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδα τα βιβλία σας!!!
 
 
 
 
 
Η Πόπη Λαμπροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει έως σήμερα με την οικογένεια της. Έχει κάνει σπουδές Συμβουλευτικής Ψυχολογίας . Έχει εξειδικευτεί σαν "Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας" στην ομαδική ψυχοθεραπεία και στην ομαδική και ατομική Συμβουλευτική. Προσέφερε εθελοντική ψυχολογική υποστήριξη στο Αναμορφωτήριο θηλέων Παπάγου. Προσφέρει εθελοντική εργασία στους "Γιατρούς του Κόσμου" . Οργανώνει ομάδες "αυτογνωσίας" σε διαδικτυακές κοινότητες στο πλαίσιο της έρευνας "η εικονική πραγματικότητα αυξάνει ουσιαστικά την επικοινωνία?" Από τις εκδόσεις μας επίσης κυκλοφορεί το βιβλίο της με τίτλο "Σχέσεις ενστίκτου".
(2016) Τη νύχτα που άλλαξε η μοίρα, Ωκεανός
(2014) Σχέσεις ενστίκτου, Ωκεανός
 
 
 
 
 

Τη νύχτα που άλλαξε η μοίρα
Ήταν μια μόνο νύχτα στην προστατευμένη ζωή της Μαρίζας, όμως της άλλαξε το πεπρωμένο. Ήταν άλλη μια νύχτα στη δύσκολη ζωή του Στέφανου, που γνώρισε την ορφάνια και την εγκατάλειψη...μια νύχτα που τον έκανε άλλον άνθρωπο... Ήταν εκείνη η νύχτα του τρελού πάρτι μιας ομάδας εφήβων που έψαχναν να βρουν τη χαρά και το νόημα της ζωής , όταν όλα ανατράπηκαν και πήραν απρόβλεπτη πορεία. Τη νύχτα που η Μοίρα θέλησε να παίξει ένα από τα πονηρά της παιχνίδια... Χρόνια αργότερα, θα ξανασυναντηθούν, με επουλωμένες τις πληγές τους, δυο ξένοι, δυο άγνωστοι που τους ενώνει και τους φέρνει κοντά ένας μυστηριώδης άνεμος οικειότητας, ένας μαγνητισμός που δεν μπορούν να τον εξηγήσουν. Θα αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον; Θα συγχωρήσουν; Θα βρουν τον δρόμο προς τη συγχώρεση και την αγάπη;
Ένα ψυχολογικό κοινωνικό μυθιστόρημα με ήρωες ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που θα σας ταξιδέψει και θα σας συναρπάσει.
 
 
 
 
Σχέσεις ενστίκτου
Ο Πέτρος, η Δάφνη, ο Άρης και η Τόνια τέσσερα πρόσωπα με κοινό στοιχείο τον έρωτα. Έως χθες ήταν ξένοι μεταξύ τους. Από διαφορετικό ορίζοντα ο καθένας, θα σμίξουν σε ένα μοιραίο σταυροδρόμι ζωής προσπαθώντας να γλυτώσουν από την προσωπική τους φυλακή χρησιμοποιώντας ο ένας τον άλλον. Ο καθένας θα πληρώσει το δικό του τίμημα για τους ανοιχτούς λογαριασμούς του παρελθόντος.

Θα προδώσουν και θα προδοθούν. Θα πληγωθούν και θα πληγώσουν.

Ο Πέτρος έζησε την βία μέσα στην οικογένεια και φοβάται να διεκδικεί, η Δάφνη με άσχημη παιδική ηλικία και γεμάτη ενοχές, γίνεται ψυχολόγος για να αντιμετωπίσει τα δικά της προβλήματα, Ο Άρης παγιδευμένος από την υπόσχεση προς τον ετοιμοθάνατο πατέρα του δέχτηκε μια ζωή που δεν ήθελε να ζήσει και αναρωτιέται ποιόν να προδώσει , τον εαυτό του ή τον πατέρα του και η Τόνια αιχμάλωτη στην πατρική δυναμική εξουσία προσπαθεί να εγκαταλείψει το πατρικό σπίτι χτίζοντας την ζωή της πάνω σε ένα ψέμα....

Με φόντο την Αθήνα, το Λονδίνο και την Καμπούλ μια δυνατή ιστορία με τον συνήθη ύποπτο και τον μεγάλο πρωταγωνιστή στα μεγάλα λάθη, τον ανεκπλήρωτο έρωτα.
 
 
 
 

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Σμαρώ Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα - Δέσποινα Χατζή

Ένα βιβλίο που έχει ως επίκεντρο την Σμαρώ, μια έξυπνη γυναίκα από καλή οικογένεια της Πόλης , που παρά το νεαρό της ηλικίας της είναι δυναμική με υψηλούς στόχους, με αγάπη για τα βιβλία και γοητευμένη από  τον καθηγητή της Κωνσταντίνο.  Μεταξύ τους ανθίζει ένας έρωτας που μετά από τα γεγονότα του 1955 και ένα ατύχημα του Κωνσταντίνου, ο έρωτας τους ανατρέπεται, η Σμαρώ αποφασίζει να παντρευτεί κάποιον άλλο, ενώ μετά από χρόνια κάποια γεγονότα την οδηγούν στην εξαφάνιση.
Το μοναχοπαίδι της ο Μηνάς ακόμα και μετά από σαράντα τέσσερα χρόνια αναζητά τα ίχνη της , ανάμεσα σε Ελλάδα και Παρίσι μαζί με την καλή του φίλη Αρλέτ, προσπαθώντας να βρει την άκρη του νήματος και να μάθει  αν ζει ακόμη η μητέρα του και τους λόγους που εξαφανίστηκε.
Ένα πολυπρόσωπο  μυθιστόρημα γεμάτο περιγραφές της Πόλης και του Παρισιού, του τότε και του τώρα,  πλημυρισμένο από πολίτικα αρώματα και μυρωδιές που μας γεννάει έντονα συναισθήματα και ανυπομονησία για το τι θα συμβεί στο τέλος.
Όσο το βιβλίο πλησίαζε προς το τέλος η αγωνία μου κορυφώθηκε και περίμενα με αγωνία να δω που τους οδήγησε η αναζήτηση και αν το τέλος ήταν αίσιο για την ψυχή του Μηνά που λαχταρούσε τόσα χρόνια να μάθει γιατί εξαφανίστηκε η μητέρα του.

Άραγε το τέλος που επιφυλάσσει η συγγραφέας για τους ήρωες της είναι λυτρωτικό; Ή η αρχή για ένα νέο ταξίδι;

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Διαγωνισμός βιβλίου "Ασκίμ θα πει αγάπη"

Η ομάδα "Βιβλιομανία - Βιβλιολατρεία" και οι εκδοτικοί οίκοι Ωκεανίδα & ΝΙΚΗ εκδοτική κληρώνουν ένα αντίτυπο του βιβλίου της συγγραφέως Μαρίας Κωνσταντούρου "Ασκίμ θα πει αγάπη"
 
1. Για λάβετε μέρος και για να δείτε τους όρους γίνετε μέλος της ομάδας: Βιβλιομανία - Βιβλιολατρεία
2. Μπείτε στο κάτωθι λινκ για σχόλιο: Ασκίμ θα πει αγάπη   
4. Προαιρετικά γίνετε μέλος του blog μας
Λήξη διαγωνισμού 11 Φεβρουαρίου στις 3 μ.μ.

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ "Ασκίμ θα πει αγάπη" Μαρία Κωνσταντούρου

ΑΣΚΙΜ ΘΑ ΠΕΙ ΑΓΑΠΗ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΡΟΥ ΜΑΡΙΑ
Εκδόσεις: ΩΚΕΑΝΙΔΑ
Έτος έκδοσης: 2017
ISBN: 978-960-410-835-0
Αριθμός σελίδων: 576

Φτιάχνεις στο μυαλό σου ένα σκηνικό, μια φανταστική πραγματικότητα που θέλεις οπωσδήποτε να ζήσεις. Έπειτα παρακαλάς με όλη τη δύναμη της ψυχής σου να γίνει το θαύμα και να υλοποιηθεί η ευχή σου. Κι έρχεται αυτή η μέρα. Όμως αυτά που ονειρευόσουν δεν μπορούν να σταθούν μόνα τους. Χρειάζονται έναν διάκοσμο για να αναδειχθούν. Αλλά εσύ ξέχασες να οραματιστείς αυτόν τον διάκοσμο. Έτσι το όνειρό σου χάνει τη μαγεία του… Η Έλλη, ο Δημήτρης, η Κρινάνθη, η Έσμα, ο Όμηρος… Όλοι τους αποφασισμένοι να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Όλοι χαμένοι σε ένα άνισο παιχνίδι με τη ζωή, έχοντας ερήμην τους συμπαίκτη τον θάνατο. Κι εκεί κοντά τους να ακούγεται ψιθυριστή η φωνή της αγάπης. Στοιχειωμένη από μια προδοσία που δεν ξεχάστηκε ποτέ… Από μια Δευτέρα που αρνήθηκε να έρθει… Από αίμα που ποτέ δεν στέγνωσε… Και ο ψίθυρος γίνεται κραυγή. Όμως και πάλι, λίγοι είναι αυτοί που θα μπορέσουν να ακούσουν το μαγικό κάλεσμά της. Λίγοι θα καταλάβουν πως… Ασκίμ θα πει αγάπη!

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Πρόσκληση παρουσίασης βιβλίου "Ένα πακέτο τσιγάρα στο κομοδίνο"

Οι εκδόσεις Λυκόφως και ο Δήμος Χαϊδαρίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Λουκά Καρνέση «Ένα πακέτο τσιγάρα στο κομοδίνο», στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Χαϊδαρίου, την Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2018, στις 19.00, με ομιλητή τον Θοδωρή Σπηλιόπουλο, οδοντίατρο και επικεφαλής του συνδυασμού «Πολίτες σε δράση».

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Συζητώντας με τον Ηλία Μωραΐτη

Ερώτηση 1η: Ποιος/α είναι ο/η αγαπημένος/η σας συγγραφέας;

Η.Μ.: Υπάρχουν πάρα πολλοί συγγραφείς που θα μπορούσα να αναφέρω. Εάν όμως θα έπρεπε να διαλέξω έναν αυτή τη στιγμή θα έλεγα τον Κάρλος Ρουίθ Θαφόν τον οποίο διαβάζω αυτό το χρονικό διάστημα. Ο βασικός λόγος που με κάνει να τον ξεχωρίζω είναι η μοναδική του ικανότητα να κινείται ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα και στον μαγικό κόσμο του παραμυθιού με καταπληκτική μαεστρία. Καταφέρνει δηλαδή να δημιουργεί στα έργα του δυο κόσμους. Έναν άκρως αληθινό και έναν τελείως μυστηριακό οι οποίοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους κάνοντας την
πλοκή να κινείται ανάμεσα στην αλήθεια και στον μύθο, γεγονός που καθιστά τα βιβλία του για εμένα ιδιαίτερα συναρπαστικά.



Ερώτηση 2η: Ποιο είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε;

Η.Μ.: Το πρώτο βιβλίο που θυμάμαι δεν ξέρω αν είναι όντως το πρώτο που διάβασα, αλλά είναι σίγουρα αυτό που μου έκανε εντύπωση. Ήταν της Σοφίας Μιχαλοπούλου και είχε τον τίτλο Ο Μήτσης και η Μίτση. Τα βασικά στοιχεία του συγκεκριμένου βιβλίου είναι το χιούμορ του και η εύστοχη παρουσίαση του τρόπου που αντιλαμβάνονται τα παιδιά τον κόσμο των μεγάλων.


Ερώτηση 3η: Τι σας ώθησε να ξεκινήσετε τη συγγραφή;

Η.Μ.: Η πρώτη βασική ανάγκη που με ώθησε στη συγγραφή είναι αυτή της έκφρασης. Μέσω της συγγραφικής διαδικασίας έχω τη δυνατότητα να εξωτερικεύσω καλύτερα τα συναισθήματα και τις ιδέες μου. Η δεύτερη ανάγκη είναι αυτή της δημιουργικότητας. Η συγγραφή είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, αλλά σε όλα της τα στάδιά απαιτεί πρωτότυπη σκέψη και δημιουργικότητα, προσφέροντας στο τέλος στον συγγραφέα την ικανοποίηση πως δημιούργησε κάτι ολοκληρωμένο, ξεκινώντας από το μηδέν.


Ερώτηση 4η: Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας “Σκληρές αλήθειες”;

Η.Μ.: Οι Σκληρές αλήθειες είναι ένας συνδυασμός ψυχολογικού θρίλερ και αστυνομικού μυθιστορήματος. Ουσιαστικά πιστεύω πως έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα, δηλαδή δεμένη και γρήγορη πλοκή, γρίφους, προβλήματα και πολλές ανατροπές. Ταυτόχρονα όμως το συγκεκριμένο βιβλίο χαρακτηρίζεται και ως ψυχολογικό θρίλερ, αφού προσπάθησα να μη δώσω έμφαση μόνο στις πράξεις, αλλά και να φωτίσω όλα όσα κρύβονται πίσω από αυτές. Θέλησα δηλαδή να φανερώσω όσο το δυνατόν καλύτερα τις βαθύτερες αιτίες από τις οποίες πηγάζουν οι ενέργειες των βασικών ηρώων του βιβλίου. Ενέργειες που μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να μοιάζουν ακραίες και ανεξήγητες, αλλά πάντα εξυπηρετούν την ικανοποίηση μιας εσωτερικής ανάγκης.


Ερώτηση 5η: Το βιβλίο σας εμπεριέχει τόσο αλήθειες όσο και ψέματα. Κάθε άνθρωπος έχει μάθει να λέει το ένα ή το άλλο ή τη δική του αλήθεια. Που πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Η.Μ.: Σίγουρα η ειλικρίνεια είναι αρετή. Δυστυχώς όμως το ψέμα διατηρεί έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή των περισσότερων ανθρώπων. Η ανειλικρίνεια πιστεύω πως πηγάζει από την έλλειψη θάρρους του ανθρώπου απέναντι στη ζωή. Γι’ αυτό άλλωστε και τα μεγαλύτερα ψέματα έχουμε την τάση να τα λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό, δημιουργώντας αυτό που αναφέρετε και εσείς ως δίκη μας αλήθεια. Προφανώς η τάση που έχουμε να δικαιολογούμε τον εαυτό μας, να κλείνουμε τα μάτια σε λάθος καταστάσεις ή να φτιάχνουμε μια παράλληλη πραγματικότητα απλώς και μονό επειδή μας εξυπηρετεί, αποτελεί την πιο ανώδυνη φαινομενικά λύση στα προβλήματα μας, αφού η ρεαλιστική αντιμετώπιση της ζωής απαιτεί θάρρος και προϋποθέτει διάθεση για αυτοκριτική και αλλαγή. Η ειλικρίνεια ως στάση ζωής είναι μια διαρκής και επίπονη διαδικασία που μας φέρνει διαρκώς προ των ευθυνών μας. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο το ψέμα διαχρονικά αποτελεί μια εύκολη έξοδο διαφυγής από τις ευθύνες μας, αλλά σχεδόν πάντα οδηγεί σε κάποιο αδιέξοδο.


Ερώτηση 6η: Το αληθινό πρόσωπο της Θεοδώρας το γνώρισε μόνο ο Δημήτρης. Θεωρείτε ότι όλοι σε κάποιους δείχνουμε τον αληθινό μας εαυτό και σε άλλους έναν ψεύτικο;

Η.Μ.: Πιστεύω πως είναι φυσιολογικό ελάχιστοι άνθρωποι να γνωρίζουν τον αληθινό μας εαυτό. Η ανθρώπινη προσωπικότητα έχει πολλές πτυχές και ανάλογα με τις συνθήκες φανερώνονται κάποιες από αυτές. Πιστεύω πως ακόμη και οι πιο εξωστρεφείς άνθρωποι αποκαλύπτουν στους γύρω τους μόνο ένα μικρό κομμάτι αυτού που πραγματικά είναι. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου ο αληθινός μας εαυτός αποκαλύπτεται ασυνείδητα και μέσα σε μια στιγμή. Συνήθως μιλάμε για καταστάσεις ασυνήθιστης δύναμης ή αδυναμίας μέσα στις οποίες δεν έχουμε μάθει να λειτουργούμε και οι αντιδράσεις μας είναι ενστικτώδεις. Πιστεύω πως μια τέτοια περίπτωση είναι όταν η ζωή μας βρεθεί σε κίνδυνο και εκεί η αποκάλυψη του αληθινού μας εαυτού συνήθως γίνεται θεαματικά και με πάταγο. Η δεύτερη περίπτωση αφορά τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε απέναντι σε ανθρώπους πιο αδύναμους από εμάς. Όταν δηλαδή μια ασυνήθιστη αίσθηση υπεροχής βγάζει στην επιφάνεια στοιχεία της προσωπικότητάς μας που μπορούν να μας εκπλήξουν, συνήθως αρνητικά.


Ερώτηση 7η: Το τέλος του βιβλίου σας με ξάφνιασε πάρα πολύ. Γιατί θελήσατε να κλείσατε έτσι το μυθιστόρημα; Κατά την άποψή σας, αυτό ήταν το δίκαιο και το σωστό που έπρεπε να γίνει;

Η.Μ.: Ήθελα οι Σκληρές αλήθειες να ανταποκρίνονται όσο το δυνατόν περισσότερο στην πραγματικότητα. Με τον τρόπο λοιπόν που εξελίχθηκε η ιστορία πιστεύω ότι το συγκεκριμένο τέλος ήταν απόλυτα φυσιολογικό. Άλλωστε η δικαιοσύνη είναι μία έννοια που επινόησε ο άνθρωπος και αποτελεί έναν κώδικα συμπεριφοράς ο οποίος έχει άμεση σχέση με την επιβίωση της ανθρώπινης κοινωνίας. Δυστυχώς όμως τα όρια της δικαιοσύνης περιορίζονται εκεί. Η ζωή στις περισσότερες εκφάνσεις της, ιδιαίτερα μάλιστα σε εκείνες που δεν υπόκεινται στον ανθρώπινο έλεγχο, αποδεικνύεται αρκετά άδικη. Άρα πιστεύω πως οι Σκληρές αλήθειες με το τέλος τους αυτoεπιβεβαιώνονται, αποκαλύπτοντας το σκληρό αλλά πραγματικό πρόσωπο της ζωής.


Ερώτηση 8η: Η αλήθεια λένε ότι πολλές φορές είναι σκλήρη και πονάει. Τελικά τι είναι πιο σωστό; Μία συγκαλυμμένη αλήθεια ή η σκληρή πραγματικότητα;

Η.Μ.: Θεωρητικά η αλήθεια αποτελεί δικαίωμα όλων των ανθρώπων και πιστεύω πως δεν πρέπει να τη στερούμε από κανέναν. Πρακτικά η απάντηση σε αυτό ερώτημα είναι αρκετά δύσκολη και πιστεύω πως κρίνεται κατά περίπτωση. Θα παρομοίαζα τη συγκαλυμμένη αλήθεια με την ακονισμένη πλευρά ενός μαχαιριού, ενώ τη σκληρή πραγματικότητα με την κοφτερή μύτη του. Το μονό σίγουρο είναι πως όποιος κρατά το μαχαίρι πρέπει να προσέξει πως θα το χειριστεί.


Ερώτηση 9η: Τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες σας;

Η.Μ.: Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω θερμά για το ότι επέλεξαν να διαβάσουν το βιβλίο μου.


Ερώτηση 10η: Θα θέλατε να μας πείτε μερικά λόγια για το επόμενο συγγραφικό βήμα σας;

Η.Μ.: Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως η ιστορία που γράφω ανήκει στο ίδιο λογοτεχνικό είδος. Επίσης, με το πρώτο μου βιβλίο πιστεύω πως έθεσα έναν πήχη και αυτό που σίγουρα θα επιδιώξω με τη δεύτερη συγγραφική μου προσπάθεια θα είναι να καταφέρω να περάσω από πάνω του.


Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχωρήσατε! Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλοτάξιδο το βιβλίο σας!!!











Ο ΗΛΙΑΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ γεννήθηκε το 1981 στη Ξάνθη. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Έχει εργαστεί επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα, ενώ αυτή τη στιγμή ζει στην Ξάνθη και ασχολείται με τη διδασκαλία φιλολογικών μαθημάτων. Παράλληλα παρακολουθεί το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας πάνω στην Ειδική Αγωγή. Έχει τιμηθεί με έπαινο από την Εταιρία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου στον διαγωνισμό ποίησης 2014. Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη συγγραφική του προσπάθεια. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη και έναν γιο.
(2017), Σκληρές αλήθειες, Ψυχογιός
 
 
 
 
 

Σκληρές αλήθειες
Πόσες αλήθειες μπορεί να κρύβει μια ιστορία μυθοπλασίας;

Noέμβριος 2015, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ. Μαζί με τη διαθήκη της μητέρας της, η νεαρή φοιτήτρια Αγνή Μάρκου θα παραλάβει και ένα βιβλίο. Στις σελίδες του κρύβονται όλα τα μυστικά που η μητέρα της δεν τόλμησε ποτέ να της φανερώσει όσο ζούσε· μυστικά μιας ζωής που τη σημάδεψαν ασίγαστα πάθη, λυσσαλέοι έρωτες και ανεξιχνίαστα εγκλήματα.

Μέσα από την πένα του συγγραφέα Δημήτρη Αλεξιάδη, ενός άντρα που γνώρισε τη Θεοδώρα Μάρκου όσο λίγοι και τη μίσησε όσο κανένας άλλος, η Αγνή θα βρεθεί στην Αθήνα της δεκαετίας του ’90 και στα χρόνια της νιότης της μητέρας της. Όταν η μυστηριώδης ιστορία φτάσει στο τέλος της, το ταξίδι στην Ελλάδα θα φαντάζει επιτακτικό. Με την επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος οι σκοτεινοί ήρωες του βιβλίου θα αποκτήσουν σάρκα και οστά.

Μα όταν οι αλήθειες που φωλιάζουν μέσα σε μια θανάσιμη ιστορία είναι περισσότερες από τους μύθους, τότε οι ανατροπές αποδεικνύονται ολέθριες...
 
 
 
 
 
 

Πρόσκληση παρουσίασης βιβλίου "Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου"

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Δήμαρχος Π. Φαλήρου Διονύσης Χατζηδάκης σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ωκεανός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Παναγοπούλου με τίτλο ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018 στις 19.00 στον Πολυχώρο του Δημαρχείου (Τερψιχόρης 51 & Αρτέμιδος, Π. Φάληρο)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Ελένη Τσαγκά, δημοσιογράφος
Γιούλη Τσακάλου, blogger, δημιουργός της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Βίκυ Ανδρικοπούλου, Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος & Πρασίνου - π. Πρόεδρος Δημοτικών Βιβλιοθηκών Π.Φ.
Προλογίζει ο δημοσιογράφος Κώστας Χαρδαβέλλας

Οι ζωές των αληθινών ηρώων του βιβλίου θα αποδοθούν μουσικά από τους:
Κατερίνα Τσιρίδου & Rebetiko Band
Κωνσταντίνος Εμμανουήλ
Τραγούδια της Τζένης Βάνου θα ερμηνεύσει η κόρης της, Αθηνά Ρηγοπούλου

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Πρόσκληση παρουσίασης βιβλίου "Αμάραντοι λεμονανθοί"

Ο Σύλλογος Συνταξιούχων Αεροπορικών Εταιρειών (Σ.Σ.Ε.Α.Π.Α.Ε.) και οι Εκδόσεις Ωκεανός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Χαράς Παπαελευθερίου-Μπαρδώση ΑΜΑΡΑΝΤΟΙ ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΙ
 
Την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου στις 19.00 στο χώρο του Συλλόγου Συνταξιούχων Αεροπορικών Εταιρειών (οδός Κακλαμάνου 18 - Ν. Κόσμος).
 
Θα μιλήσουν ο Αντώνης Χριστοδούλου, αρχαιολόγος και η Μπέσσυ Αργυράκη, καλλιτέχνης.
Αποσπάσματα θα διαβάσει η Νίκη Πολύζου, ηθοποιός

Κριτική Βιβλίου “Ιστορίες της Γιαγιάς Ιτιάς: αφηγήσεις θρύλων της ελληνικής υπαίθρου” του Will o’ Wisps

Το βιβλίο αποτελείται από 22 ιστορίες, έντεκα σκοτεινές και έντεκα φωτεινές από έντεκα δημιουργούς. Κάθε δημιουργός μας προσφέρει μία φωτεινή και μία σκοτεινή ιστορία και η θεματολογία αυτών έχουν ως αφετηρία τους θρύλους, οι οποίοι βασίζονται στη λαογραφική παράδοση της Ελλάδος. Σε αυτή την ανθολογία διηγημάτων συντροφιά θα μας κάνουν τα αερικά, οι νεράιδες, τα δαιμόνια και πολλά άλλα πλάσματα των αφηγήσεων των γιαγιάδων και όχι μόνο. Οι συγγραφείς τους πηγαίνουν τις ιστορίες τους λίγο παραπέρα και καταφέρνουν περίτεχνα να μας στροβιλίσουν μέσα στη φαντασία τους. Τελικά, η ελληνική παράδοση έχει να προσφέρει στους συγγραφείς μία τεράστια γκάμα μαγικών και μυθοπλαστικών ιστοριών.
Το εξώφυλλο μας συστήνει για αρχή με τη γιαγιά ιτιά και μας υπόσχεται όμορφες διαδρομές. Στο τέλος αυτής της ανθολογίας, οι συγγραφείς τους μας λένε τις σκέψεις τους και πώς επέλεξαν τις συγκεκριμένες ιστορίες. Άλλωστε, τα μαγικά πλάσματα είναι πολλά, ποικίλα και ιδιαίτερα και μας προσκαλούν να τα γνωρίσουμε. Ποια από αυτά θα σας γοητεύσουν και ποια θα σας μαγέψουν; Όλα είναι υποκειμενικά... Τα κριτήρια επιλογών για τον καθένα είναι διαφορετικά. Αυτό που έχω να πω είναι ότι σε όλους μας θα αρέσει έστω μία ιστορία από αυτές που θα διαβάσουμε. Όλες τους είναι ολοκληρωμένες ή ίσως σχεδόν ολοκληρωμένες, καθώς σε κάποιες μου έμειναν κάποια αναπάντητα ερωτηματικά.
Τα δύο διηγήματα που μου άρεσαν περισσότερο από όλα ήταν “Η Μάχη” και “Νεραϊδογέννητες” της συγγραφέως Βίβιαν Φόρτη. Η πρώτη ήταν η φωτεινή και η δεύτερη η σκοτεινή. Στην πρώτη έχουμε τη μάχη μεταξύ λεχώνας και ξωτικού. Ακόμα και τα ονόματα δεν είναι τυχαία τοποθετημένα. Η ροή της ανάγνωσης με ταξίδεψε και με πλημμύρισε από εικόνες. Στο νου μου σχηματίστηκε η μορφή του ξωτικού, φαντάστηκα το κατακόκκινο φόρεμά του, τις πλεξούδες του, το απόκοσμο γέλιο του και το παγερό του βλέμμα. Ανατρίχιασα και εγώ όπως και η Αργυρή μόλις αντίκρισε την όψη του. Και όμως, αυτή η ιστορία ήταν η φωτεινή. Στις “Νεραϊδογέννητες” έχουμε να κάνουμε με μία σκοτεινή ιστορία, από την οποία αναδύεται ο πόνος, ο χαμός και η απώλεια. Αυτό το διήγημα με έκανε να δακρύσω και να πονέσω. Οι πέτρες ήταν σαν να πλήγιασαν το δικό μου κορμί. Ένας περίπατος, το κέφι και όλα μπορούν να αλλάξουν σε μία στιγμή. Και ξαφνικά, οι αποκαλύψεις βγαίνουν στην επιφάνεια και μου δημιουργούν πολλά συναισθήματα.
Επόμενου δημιουργού αγαπημένα διηγήματα είναι του Γιώργου Shoji Μαρούδη με τη σκοτεινή του ιστορία “Κέρος” και τη φωτεινή του “Νάδια”. Στην πρώτη, ο Κέρος ήταν πολύ θυμωμένος και προσπαθούσε να βρει τρόπο να καταστρέψει τον τόπο του. Ήθελε να ξυπνήσει τις Φωτιές, βρίσκοντας το σίλφινο και να αποκτήσει γνώσεις. Στο δεύτερο, θα καταφέρει η Νάδια να απαλύνει τις πληγές του Κέρου; Θα τον σώσει από το μίσος που τον κατέκλυσε;
Επίσης, αγάπησα το διήγημα “Η Αγάπη μιας γυναίκας” της Αγνής Σιούλα. Μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η αγάπη; Μέχρι την αιωνιότητα; Μπορεί κάποιος να μείνει στο ενδιάμεσο για να βρει αυτό που αναζητάει; Και ναι, και το βρει τι θα κάνει; Οι αποκαλύψεις διαδοχικές, απρόσμενες και το τέλος του καθηλωτικό.
”Το Μικρό Φως” της Ειρήνης Μανωλάκου κατάφερε να μου προκαλέσει ανατριχίλα και να με κάνει να αναρωτηθώ για τον Κανέλο και το ποιος τελικά την συντρόφεψε καθ' όλη τη διάρκεια του δρόμου της.
Τέλος, “Η Εικόνα” της Άρτεμις Βελούδου – Αποκότου μας μεταφέρει αρχικά στη Σμύρνη και μετά στην ύπαιθρο της Ελλάδας, εκεί όπου τα ξωτικά, οι νεράιδες και τα δαιμόνια κατακλύζουν όλη την επαρχία. Με μία εικόνα έφυγε ο Σταυρής από τη Σμύρνη, με αυτή της Παναγιάς και η Παναγία δεν το λησμόνησε ποτέ της αυτό. Η ασπίδα της τον προστάτευε πάντα. Ακριβώς όπως έκανε και ο ίδιος κάποια χρόνια νωρίτερα.
Σχεδόν όλα είναι καθηλωτικά, συγκινητικά, απόκοσμα, μαγευτικά και αλλοπρόσαλλα, όπως και τα μαγικά πλάσματα, τα οποία πρωταγωνιστούν στις 22 αυτές ιστορίες. Ο αέναος αγώνας μεταξύ του κακού και του καλού δεν σταματάει ποτέ. Και η παράδοσή μας μας το αποδεικνύει περίτρανα μέσα από τις αφηγήσεις των παλαιότερων ανθρώπων. Συγχαρητήρια σε όλους για αυτή την ανθολογία διηγημάτων και που κατάφεραν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των αναγνωστών. Άλλοι περισσότερο και άλλο λιγότερο. Το ταξίδι είχε όλων των ειδών τις εμπειρίες που αναζητάμε εμείς οι αναγνώστες του φανταστικού!





Βασιλική Διαμάντη 
 

Κριτική Βιβλίου “Η άρνηση της άρνησης” του Δημήτρη Γιατρέλλη

Ο Δάκης Κομνηνός είναι δημοσιογράφος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Εδώ και καιρό είναι άνεργος. Ψάχνει να βρει τόπους βιοποριστικούς και του έρχεται στο νου του να γίνει ιδιωτικός ντετέκτιβ. Σχεδόν αμέσως έχει το πρώτο του τηλεφώνημα. Μία υπόθεση τον περιμένει. Περιχαρής κανονίζει το ραντεβού της συνάντησης. Η πρώτη του υπόθεση αφορά την παρακολούθηση ενός γνωστού άντρα. Η γυναίκα του ψάχνει για στοιχεία μοιχείας. Μόνο που στον φάκελο εμπεριέχεται και κάτι άλλο. Ένα απόκομμα ενός άρθρου εφημερίδας. Και η ιστορία ξεκινάει δυναμικά.
Ποιος είναι αυτός ο πλούσιος βιομήχανος; Τι σχέση έχει με το πολιτικό στερέωμα; Τι σχέση έχουν οι μεταξύ τους δολοφονίες; Ποιοι εμπλέκονται με τη μαφία; Θα καταφέρει ο Δάκης Κομνηνός να βρει την άκρη του νήματος; Πόση εμπιστοσύνη πρέπει να έχουμε στους γύρω μας; Που είναι η αλήθεια και που σταματάει το ψέμα; Τι σχέση έχει ο Δάκης Κομνηνός με τον Γιώργο Ορφανό; Τι σχέση έχει ένας δημοσιογράφος, ένας υπουργός, ένας ιερέας και ένας βιομήχανος; Τι περιέχει το στικάκι που γίνεται μήλον της έριδος μεταξύ τόσων ανθρώπων;
Αυτά και πολλά ακόμα ερωτήματα θα έρθουν στο φως διαβάζοντας το μυθιστόρημα. Το σασπένς, η δράση, οι ανατροπές, ο έρωτας, η φιλία και η συνεργασία είναι αυτά τα κομμάτια που θα κάνουν τον αναγνώστη να περπατήσει και να τρέξει μαζί με τον Δάκη στους δρόμους της σκέψης, της λογικής και της αλήθειας.
Το εν λόγω βιβλίο είναι καλογραμμένο, με μία ιδιαίτερη γραφή, με έναν άρτιο συνδυασμό αστυνομικού και πολιτικού δεσίματος και με πολλές φιλοσοφικές σκέψεις, οι οποίες ξεδιπλώνονται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης! Όλα αυτά προκύπτουν και συνθέτουν αυτό το άρτιο αποτέλεσμα, προσφέροντας στους αναγνώστες ένα βιβλίο που τα έχει σχεδόν όλα! Όλα αυτά, λοιπόν, το τοποθετούν σε περίοπτη θέση, καταφέρνοντας να κερδίσει τους λάτρεις του αστυνομικού μυθιστορήματος αλλά και όλων των αναγνωστών συνολικά. Και αυτό είναι δύσκολο, θαρρώ!






Βασιλική Διαμάντη 
 

Κριτική Βιβλίου “Πόσο αντέχεις την αλήθεια;” του Γρηγόρη Βασιλειάδη

Το “Πόσο αντέχεις την αλήθεια” είναι ένα βιβλίο ψυχολογίας και συμβουλευτικής ψυχολογίας. Μέσα από τις σελίδες του προσπαθεί με απλό και κατανοητό τρόπο να δείξει στον αναγνώστη τον σωστό δρόμο. Οι προβληματισμοί που απορρέουν μας κάνουν να αναλογιστούμε τι είναι αυτό που δεν μας αφήνει πολλές φορές να δούμε την αλήθεια αλλά να εθελοτυφλούμε.
Αντέχουμε να κοιτάξουμε με τον καθρέφτη της ψυχής μας τον εαυτό μας; Να του καταλογίσουμε τα λάθη και να προσπαθήσουμε να τον βελτιώσουμε; Αν όχι, ίσως θα έπρεπε να κρατήσουμε στα χέρια μας αυτό το βιβλίο και να διδαχθούμε από αυτό. Αν ναι, τότε ας δώσουμε τη δυνατότητα σε εμάς να κατανοήσουμε και κάποια επιπλέον κομμάτια ή να εκμηδενίσουμε τα τυχόν κενά, τα οποία έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό μας.
Οι φοβίες μπορούν να νικηθούν, το άγχος –το καλό και χωρίς υπερβολές– μπορεί να μας κάνει καλύτερους, η αλήθεια να “αποκαλυφθεί” καθώς και το νόημα της ζωής, οι σχέσεις μας με τους άλλους, τους σημαντικούς άλλους και όχι τους κατώτερούς μας, πρέπει να είναι ουσιαστικές, το “εγώ” οφείλουμε να το υπερνικήσουμε και να το εξαλείψουμε –δεν είμαστε σπουδαιότεροι από τους άλλους αλλά διαφορετικοί–, η επαφή μας με το Θεό είναι ένα βήμα που μπορεί να μας τροφοδοτήσει με φως και αγάπη και ο εσωτερικός μας αγώνας είναι σκληρός εξαιτίας της εγωπάθειάς μας. Άλλωστε, ο χειρότερός μας αντίπαλος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Παρόλο που δεν βάζω εύκολα κομμάτια από τα αναγνώσματα μου αυτή τη φορά θα σας πω μερικά...
«Έψαχνε ο Θεός να βρει πού θα κρύψει την Αλήθεια. Σκέφτηκε τις σκοτεινές γωνιές του σύμπαντος, τις πιο ψηλές βουνοκορφές, τους απύθμενους βυθούς της ανοιχτής θάλασσας.... Τότε σκέφτηκε ένα μέρος που το μυαλό του ανθρώπου δεν θα πήγαινε ποτέ. Κι έβαλε την Αλήθεια μέσ' τον πυρήνα της ψυχής τ' ανθρώπου! Εκεί μόνο, είπε, θα 'ναι η Αλήθεια ασφαλής» μας λέει στη σελίδα 51.
«Δεν φτάνει μια ζωή να ευγνωμονείς μόνο για τα αγαθά που καρπώθηκες τη σημερινή μέρα» μας επισημαίνει στη σελ. 150.
«Δυστυχώς, μερικοί διαβάζουν βιβλία για να κοιμηθούν πιο εύκολα. Το βιβλίο όμως πρέπει να το διαβάζουμε για να “ξυπνήσουμε”...» συνεχίζει στη σελ. 154.
«Συχνά ακούω ανθρώπους που δηλώνουν άθεοι. Δεν υπάρχει όμως τέτοιο πράγμα. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει εκτός ψυχιατρείου χωρίς θεοποιεί τον εαυτό του ή κάποιον άλλον ή κάτι άλλο...» μας διδάσκει στη σελ. 243. Σας προτρέπω να διαβάσετε όλο αυτό το κομμάτι με τίτλο “Άθεος: Ένας άλλος Ντόριαν Γκρέϋ” και είμαι σίγουρη ότι θα βρεθείτε μπροστά σε μία αλήθεια.
Όλα αυτά είναι μερικά μόνο από τα κομμάτια που με πήγαν κάποια βήματα παραπέρα. Εύχομαι το ίδιο να κάνουν και σε όσους το διαβάσουν! Γιατί αξίζει να εμβαθύνουμε λίγο στον εσωτερικό μας κόσμο και να διευρύνουμε τον τρόπο σκέψης και το νου μας!






Βασιλική Διαμάντη