Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Κριτική Βιβλίου “Σιγά τ' αβγά... κι είναι και κόκκινα” της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου

Η κυρά Λούλη είναι φλύαρη και άφταστη νοικοκυρά. Όμως, για πρώτη της φορά θα κάνει ένα σοβαρό λάθος. Ένα από τα 34 αυγά δε θα βαφτεί σωστά. Αντιθέτως, από τη μία πλευρά θα είναι κόκκινο και από την άλλη κατάλευκο. Η κυρά Λούλη το αφήνει στην άκρη και αυτό για να καταπνίξει τον καημό του και το bullying πίνει συνέχεια γάλα και ακούει ρεμπέτικα τραγούδια.
Η υπόθεση του βιβλίου έχει ανέβει και σε θεατρικό δρώμενο με μεγάλη επιτυχία, από την Αστική μη κερδοσκοπική Πολιτιστική Εταιρία «La Melena del Huachinango» στο Θέατρο Αργώ.
Η ιστορία είναι χιουμοριστική, φλύαρη όπως και η νοικοκυρά του βιβλίου αλλά όχι βαρετή και αποτελείται από πεζό κείμενο αλλά και από ρίμες.
Το αγαπημένο μου απόσπασμα είναι:
«αβγά οχτώ και δώδεκα
αβγά εννιά και δέκα
μετρώ και βράζω ολημερίς... τι έπαθα η γυναίκα...
αβγά μες το ψυγείο μου
αβγά μες την πιατέλα
αν δεν τελειώσω σήμερα, θα μου 'ρθει σκέτη τρέλα...»
Αντιθέτως, μέσα από το κείμενο μας δίνει πολλά μαθήματα ζωής. Μερικά από αυτά είναι ότι δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε και να καταθέτουμε τα όπλα μας. Αντιθέτως, κάθε εμπόδιο γίνεται μάθημα ζωής και δίδαγμα για την πορεία μας. Η στεναχώρια δεν πρέπει να μας καταβάλει ποτέ. Άλλωστε, τίποτα δεν είναι ανυπέρβλητο, αρκεί τα εμπόδια και τα ελαττώματα τα κάνουμε ευκολίες και προτερήματα.
Φυσικά, οφείλω να μιλήσω και για αυτή την όμορφη και ζωντανή εικονογράφηση δια χειρός Νίκου Βασιλειάδη! Εξαιρετικό ταίριασμα εικόνας και κειμένου! Εννοείται, ότι αξίζει να διαβαστεί όλες τις εποχές και όχι μόνο κατά την πασχαλινή περίοδο, μιας και τα μηνύματα δεν μένουν μόνο στο κοκκίνισμα των αυγών αλλά στα μηνύματα που μας δείχνει πως οφείλουμε να συμπεριφερόμαστε στις αναποδιές της ζωής μας.






Βασιλική Διαμάντη 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου