Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Κριτική Βιβλίου “Ασκίμ θα πει αγάπη” της Μαρίας Κωνσταντούρου

Όλα ξεκινούν πριν από πολλά χρόνια, με έναν μεγάλο αλλά αταίριαστο έρωτα. Ραλλού και Ζαμίρ. Δύο νέοι που, εκτός από τις δυσκολίες εκείνων των χρόνων, τους χώριζαν οι αντιμαχόμενες πατρίδες και οι διαφορετικές θρησκείες.
Μια πέτρα –το ασκίμ– θα κλείσει μέσα της το μεγαλείο αυτής της αγάπης και οι άνθρωποι θα πλάσουν έναν μύθο γύρω από αυτήν και θα της αποδώσουν μαγικές δυνάμεις. Μύθος ή αλήθεια; Μπορεί το ασκίμ να πραγματοποιήσει όνειρα; Και τι γίνεται όταν οι επιθυμίες εκφράζονται χωρίς κανείς να υπολογίσει τις συνθήκες μέσα στις οποίες θα υλοποιηθούν; Πόσες ανατροπές μπορούν να προκαλέσουν; Γιατί ένας συγγραφέας ψάχνει αυτή την πέτρα; Γιατί μια οικογένεια τουρκικής καταγωγής θεωρεί το ασκίμ πως της ανήκει; Τι είναι αυτό που φοβάται ο Ορέστης και μένει κλεισμένος στον εαυτό του; Η Έλλη θα καταφέρει να δώσει χαρά στους κατοίκους του χωριού; Πόσο πόνο κρύβουν στην ψυχή τους οι άνθρωποι;
Η αγάπη είναι ένα λουλούδι, το οποίο όταν καλλιερηθεί με στοργή και φορντίδα, μπορεί να αναπτυχθεί και να αντέξει στον χρόνο. Αυτό είναι ένα από τα μηνύματα αυτής της ιστορίας. Πολλά τα συναισθήματα που γεννιούνται στους αναγνώστες του συγκεκριμένου βιβλίου. Από τη μία η ζήλια, η κακία, το συμφέρον, ο φθόνος, η περιφρόνηση, η απογοήτευση και το μίσος. Κι από την άλλη η φιλία, η αγάπη, ο έρωτας, η χαρά, η δύναμη ψυχής, το σθένος, η υπομονή, η επιμονή και η λύτρωση. Η αέναη σχέση των ανθρώπων με την αγάπη διαφαίνεται σε όλη την έκταση του αναγνώσματος.
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι, ίσως, το πιο μεστό απ' όλα όσα μας έχει χαρίσει η συγγραφέας Μαρία Κωνσταντούρου, με αρκετές δόσεις μυστηρίου, φαντασίας και έντονων συναισθημάτων. Γιατί η αγάπη δεν υπολογίζει κοινωνικές τάξεις, διαφορετικές κουλτούρες, ούτε ήθη και έθιμα. Επειδή πολύ απλά, όταν αυτή ξεδιπλώνεται δεν λογαριάζει στερεότυπα και αναχρονιστικές αντιλήψεις.
Άλλωστε, η αγάπη υπάρχει παντού με όποια μορφή κι αν εμφανιστεί, σε όποια γλώσσα κι αν εκφραστεί. Το ακριβό αυτό συναίσθημα είναι ίδιο παντού και πάντα!






Βασιλική Διαμάντη 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου