Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Κριτική Βιβλίου “Αστυπάλαια με λένε” της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου

Ένα παράξενο και αινιγματικό κορίτσι φυλακίστηκε στα τείχη ενός κάστρου από έναν βασιλιά γιατί αρνήθηκε να τον ακολουθήσει. Μοναδικές της συντροφιές είναι το τραγούδι, τα παραμύθια, ο ήλιος και το φεγγάρι. Ο μύθος έχει κάνει τον κόσμο να τη φοβάται.
Ποιος είναι όμως ο μυστηριώδης επισκέπτης του κάστρου που τρυπώνει για να ακούσει τη φωνή της; Ποιο είναι το αινιγματικό αυτό κορίτσι με την καρδιά μορφής πολύχρωμης πεταλούδας; Θα καταφέρει να βρει τρόπο να βγει έξω; Θα περπατήσει στους δρόμους του χωριού; Θα γνωρίσει κόσμο;
Στην αρχή του βιβλίου μαθαίνουμε ότι η συγκεκριμένη έκδοση είναι μία χορηγία της εταιρείας INTERAMERICAN και τη συνεργασία του εκδοτικού οίκου ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ και ότι μέρος των εσόδων θα διατεθούν σε άπορες οικογένειες της Αστυπάλαιας.
Η συγγραφέας με έντονα λυρικό στοιχείο στη γραφή της καταφέρνει να ταξιδέψει τους αναγνώστες της στα καταγάλανα νερά της Αστυπάλαιας και να μαγευτούν από την ομορφιά της ηρωίδας της. Το βιβλίο είναι ένας γλωσσικός θησαυρός με πολλά επίθετα και νέες λέξεις προς τέρψη του νου. Μπορεί σαν ιστορία να μην εμπεριέχει ιδιαιτέρως πολλά μηνύματα αλλά είναι ένα ουσιαστικό ανάγνωσμα μάθησης νέων λέξεων. Όπως επίσης και εμπέδωσης της ελληνικής γλώσσας και γνωριμίας μαζί της μέσω της πληθώρας των λέξεων, των εννοιών και των συνωνύμων που χρησιμοποιεί με εύστοχο τρόπο η συγγραφέας.
Ειδική μνεία οφείλω να κάνω στην εικονογράφο του βιβλίου. Η Μαριάννα Φραγκούλη απογειώνει την ιστορία μέσα από τις φανταστικές εικόνες της. Η απεικόνιση της πλανεύτρας κοπέλας, ο άριστος συνδυασμός των χρωμάτων και η ονειρική και η μεθυστική χρωματική παλέτα των τοπίων και των χαρακτήρων απογειώνουν την ιστορία και κερδίζουν φανατικούς ακόλουθους. Οι σελίδες τρέχουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο και δεν αφήνουν περιθώρια στο αναγνωστικό κοινό να εγκαταλείψουν τον εξαίσιο συνδυασμό εικόνων και κειμένου.
Το συγκεκριμένο παιδικό βιβλίο θα κοσμεί πλέον στη βιβλιοθήκη μου και εύχομαι το ίδιο να αποτελέσει και στη δική σας. Άλλωστε, κάθε γλωσσικός παράδεισος αξίζει να κατέχει τέτοιες θέσεις και εύχομαι να μπει και στα ράφια των παιδικών, δημοτικών και όχι μόνο, βιβλιοθηκών ανά την Ελλάδα και όλου του κόσμου.






Βασιλική Διαμάντη 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου